Vind ik diegene leuk, of vind ik het vooral leuk dat diegene míj leuk vindt?
Je denkt de hele dag aan diegene, hoopt stiekem op een berichtje en doet nét iets meer moeite voor je outfit wanneer je weet dat jullie elkaar gaan zien. Maar zodra diegene eindelijk interesse toont, slaat de twijfel toe. Vind je diegene eigenlijk wel écht leuk? Of vond je vooral het idee fijn dat diegene jou leuk zou vinden? In mijn nieuwe liefdescolumn duik ik in herkenbare vragen over een van de ingewikkeldste onderwerpen die er bestaan: de liefde! Niet omdat ik zelf alle antwoorden heb (was dat maar waar), maar juist omdat liefde soms ontzettend verwarrend kan zijn. Samen gaan we op zoek naar antwoorden op vragen waar veel van ons tegenaanlopen, in de hoop dat we daar waardevolle lessen uit kunnen halen voor toekomstige crushes, dates en relaties. Vandaag behandelen we een vraag die waarschijnlijk veel meiden zullen herkennen: vind ik diegene écht leuk, of vind ik het vooral leuk dat diegene míj leuk vindt? Let’s dive into it!
Diegene vindt je eindelijk leuk… Waarom wil je nu ineens vluchten?
De eerste vlinders die je voelt wanneer je iemand leuk vindt, behoren misschien wel tot de fijnste gevoelens die er zijn. Je verheugt je iedere dag op het moment dat je diegene weer ziet, een praatje kunt maken of alleen al even oogcontact hebt. Ondertussen hoop je stiekem maar één ding: hopelijk ziet diegene mij ook zo. Vaak verandert er daardoor iets in je. Je doet nét wat meer moeite voor je outfit, besteedt extra aandacht aan je haar en hoopt iedere keer dat je opvalt. Alles om maar een beetje bij diegene in de smaak te vallen.
Denk aan Cassie uit Euphoria, die iedere ochtend uren eerder opstond om ervoor te zorgen dat Nate haar leuk zou vinden. Hopelijk gaat het er bij jou iets minder extreem aan toe, maar het gevoel is waarschijnlijk herkenbaar. Dan gebeurt eindelijk waar je al die tijd op hebt gewacht: diegene toont interesse. Alleen voel je ineens geen blijdschap, maar paniek. Je wordt erdoor overvallen en weet niet hoe snel je weg moet komen. Zodra diegene jou daadwerkelijk wil, lijkt jouw interesse plotseling verdwenen. Hoe kan dat?
Ik wilde vooral dat hij míj leuk vond
Trust me, I’ve been there. En ik denk dat veel andere meiden dit ook zullen herkennen. Op de middelbare school was er een jongen die ontzettend populair was. Bijna ieder meisje hoopte met hem te daten en hij sloeg dan ook de een na de ander aan de haak. Ik hoopte dat hij mij op een dag ook zou zien staan. Toen dat uiteindelijk gebeurde, kreeg ik alleen helemaal niet het gevoel waarop ik had gehoopt. In plaats van enthousiast te worden, wilde ik vluchten.
Ik ontdekte dat ik veel meer bezig was geweest met het idee dat híj mij leuk moest vinden dan met de vraag of ík hem eigenlijk wel echt leuk vond. Daar schaamde ik me behoorlijk voor. Ik had hem namelijk het idee gegeven dat mijn gevoelens sterker waren dan ze in werkelijkheid waren. Zelf had ik dat eerst ook niet door, maar uiteindelijk deed de situatie ons allebei pijn. Misschien had ik dat kunnen voorkomen als ik eerder eerlijk naar mijn gevoelens had durven kijken.
Vind ik diegene echt leuk of vooral de aandacht?
Achteraf gezien draaide mijn crush vooral om alles wat eromheen hing. Het excitement dat ik voelde als hij me kort een blik wierp, de hoop dat hij mij een berichtje zou sturen en het idee dat we misschien ooit samen op date zouden gaan. In mijn hoofd had ik van hem en de situatie één groot romantisch sprookje gemaakt. Maar wat ik niet doorhad, was dat ik vooral bezig was met het beeld dat ik van hem had gecreëerd dan met mijn eigen gevoelens.
Zodra hij interesse toonde, werd de fantasie ineens werkelijkheid. Op dat moment kon ik niet meer alleen dromen over zijn aandacht, maar moest ik ineens bedenken of ik daadwerkelijk met hem wilde daten. Op dat moment kwam ik erachter dat ik dat eigenlijk helemaal niet wilde. Dat besef was best confronterend. Ik had lange tijd gedacht dat ik écht verliefd op hem was, maar in werkelijkheid was ik vooral bezig dat hij mij aandacht zou geven.
Waarom willen we zo graag gekozen worden?
Wanneer iemand moeilijk bereikbaar is, voelt het extra bijzonder als die persoon juist jou aandacht geeft. Het voelt dan alsof je daarmee hebt bewezen: “zie je wel: ik ben leuk genoeg”. Zeker wanneer je onzeker bent, kan de interesse van een ander tijdelijk een enorme boost geven. Een berichtje kan je hele dag maken en één compliment kan ervoor zorgen dat je urenlang met een glimlach rondloopt.
Toch wordt het een beetje ingewikkeld als je die aandacht van die persoon nodig hebt om je goed over jezelf te voelen. Dan ben je niet meer alleen benieuwd naar de ander, maar vooral bezig met wat diens interesse over jou zegt. Je vraagt je niet af of jullie bij elkaar passen, maar of jij aantrekkelijk of bijzonder genoeg bent om gekozen te worden.
Een crush kan ook over jezelf gaan
Soms zegt een crush daarom meer over wat jij op dat moment nodig hebt dan over de persoon op wie je verliefd denkt te zijn. Misschien verlang je naar aandacht of het gevoel dat iemand jou bijzonder vindt. Dat betekent niet dat je gevoelens nep zijn, maar wel dat het slim is om te onderzoeken waar ze precies vandaan komen.
Probeer jezelf bijvoorbeeld af te vragen wat je zo leuk vindt aan die persoon. Kun je concrete eigenschappen noemen? Vind je het fijn om met diegene te praten? Voel je je op je gemak wanneer jullie samen zijn? Of gaan je gedachten vooral over hoe vaak diegene naar je kijkt, hoe snel je een reactie krijgt en of anderen doorhebben dat er iets tussen jullie speelt? In dat geval kan het zijn dat je vooral verliefd bent op het idee om samen met diegene te zijn dan echt op de persoon zelf.
Stel jezelf de juiste vraag
Daarom probeer ik mezelf tegenwoordig een andere vraag te stellen: “Zou ik deze persoon ook leuk vinden als ik zeker wist dat diegene mij niet bijzonder vond?” Dat klinkt misschien een beetje streng, maar het helpt wel om onderscheid te maken tussen oprechte interesse en de behoefte aan bevestiging. Vind je de persoon zelf leuk, of vind je vooral de versie van jezelf leuk die je bent wanneer diegene jou aandacht geeft?
Bevestiging is maar tijdelijk
Natuurlijk voelt het fijn wanneer iemand jou leuk vindt. We willen allemaal gezien en gewaardeerd worden. Het probleem is alleen dat aandacht van een ander onzekerheid meestal niet definitief oplost. Vandaag voel je je geweldig, omdat je crush reageert, maar morgen twijfel je alweer, omdat het berichtje iets korter is dan normaal.
Voor je het weet, hangt je hele humeur af van hoeveel aandacht je krijgt. Dat is niet alleen vermoeiend, maar zorgt er ook voor dat je minder goed voelt wat jíj eigenlijk wilt. Hoe meer je jouw eigen waarde laat afhangen van anderen, hoe moeilijker het wordt om tevreden te zijn. Er is namelijk altijd weer een nieuw compliment, berichtje of persoon nodig om dat goede gevoel vast te houden.
Jij mag ook kiezen
De belangrijkste les die ik uit deze situatie heb gehaald, is dat daten niet alleen draait om gekozen worden. Jij mag zelf óók kiezen. Je hoeft niet eindeloos je best te doen om iemands aandacht te verdienen, want jouw eigen gevoel telt minstens zo zwaar. Dus de volgende keer dat je een crush hebt op iemand, vraag jezelf dan niet alleen af hoe je ervoor kunt zorgen dat diegene jou leuk vindt. Sta ook stil bij wat jíj daadwerkelijk in die persoon ziet. Want uiteindelijk is de belangrijkste vraag niet of jij wordt gekozen, maar of jij diegene zelf zou kiezen. Lees ook: ‘Ik doe alsof single zijn me niet zoveel uitmaakt, maar diep vanbinnen snak ik naar liefde’
