Een spraakbericht van acht minuten
”Ik ben echt zo iemand die liever praat dan typt. Als ik iets heb meegemaakt, wil ik dat gewoon uitgebreid vertellen. Waarom zou ik tien minuten bezig zijn met typen als ik het ook in één keer kan inspreken? Tenminste, dat is mijn gedachte erachter”, vertelt Sanne aan ons. ”Mijn vriend weet inmiddels dat ik graag spraakberichten stuur. Als ik een drukke dag heb gehad, stuur ik hem soms een voice memo waarin ik alles vertel: wat er op werk is gebeurd, waar ik me aan ergerde en natuurlijk ook wat leuke roddels. Je moet toch op de hoogte blijven van elkaars leven?”
Op een middag had Sanne wel héél veel te vertellen. Er was van alles gebeurd en ze wilde haar vriend graag bijpraten. ”Ik begon met iets wat op werk was gebeurd, vertelde daarna over een vriendin en eindigde met een verhaal over iets wat ik onderweg had meegemaakt. Je kent het wel: je begint bij onderwerp A en eindigt ineens bij Z.” Toen ze haar telefoon neerlegde, bleek haar spraakbericht maar liefst acht minuten te duren. Oeps!
Eén zin. Dat was het.
Een tijdje later pakte Sanne haar telefoon erbij. Ze zag dat haar vriend het bericht had beluisterd en wachtte nieuwsgierig op zijn reactie. Had hij gelachen om dat ene verhaal? Was hij het met haar eens? Of had hij nog een vraag? Toen verscheen er een melding op haar scherm. Ze opende WhatsApp en las zijn antwoord. ‘Hahaha ja, echt bizar.’ Dat was het.
”Het ergste was dat ik niet eens meer precies wist op welk deel van mijn verhaal hij reageerde. Ik had zóveel verteld dat die ene zin letterlijk op alles kon slaan. Was het nou dat verhaal over mijn collega? Of dat van mijn vriendin? Ik had geen idee.”

Ben ik te veel, of is hij gewoon kortaf?
Hoewel Sanne er achteraf om kan lachen, vond ze het op dat moment best jammer. Ze had haar verhaal juist met haar vriend gedeeld, omdat ze hem graag bij haar dag wilde betrekken. Toch wilde ze er geen groot probleem van maken. “Ik weet dat hij niet altijd even uitgebreid reageert en dat betekent niet meteen dat hij niet geïnteresseerd is. Soms stuurt hij zelf ook een heel kort berichtje, terwijl hij het wel degelijk goed bedoelt.”
Wat kan je hieraan doen?
Het is natuurlijk niet zo leuk als jij je hele verhaal vertelt en vervolgens amper een reactie terugkrijgt. Gelukkig kun je zelf ook een paar dingen doen om je spraakberichten nét wat fijner te maken. Probeer ze bijvoorbeeld op te nemen in een rustige omgeving. Een voice memo vanaf het station of terwijl je tegen de wind in fietst, is misschien niet voor iedereen even prettig om naar te luisteren. Niemand zit te wachten op acht minuten windgeruis!
Houd ook een beetje rekening met de ander. Als iemand zelf nooit spraakberichten stuurt, kan het zijn dat diegene er niet zo’n fan van is. Je hoeft ze natuurlijk niet meteen helemaal af te zweren, maar het is wel fijn om te weten wat de ander prettig vindt. En wil je écht even uitgebreid je hart luchten? Dan kun je misschien beter een keer bellen of gezellig langsgaan. Zo kun je meteen op elkaars verhalen reageren en voelt het toch wat meer als een écht gesprek. Win-win!
*De namen in dit artikel zijn wegens privacyredenen gefungeerd.