Lifestyle

Heftig verhaal: Ik heb veel acnelittekens

20

Girlscene.nl gaat over fashion en beauty, allerlei happy dingen in het leven. Helaas maak je soms ook minder leuke dingen mee. Want vervelende en heftige dingen horen jammer genoeg ook bij het leven. Sommige meiden hebben wel iets heel heftigs meegemaakt en willen hun verhaal graag met jullie delen. Deze keer: een meisje dat heel veel last heeft van littekens.

Vanaf het moment dat ik in de pubertijd kwam was mijn huid nooit de makkelijkste die er was. Ik had veel last van pukkeltjes en mijn huid had veel onzuiverheden. Zo begon ik ook met mijn huid goed schoonmaken maar welke middeltjes ik gebruikte, heel veel effect leken ze nooit te hebben. Zo kwam ik na veel verschillende adviezen uit bij een schoonheidsspecialiste. Na een behandeling was de conclusie al dat ik naar een dermatoloog moest. Ondertussen ontstonden er ook kleine littekentjes van de acne. Sommige littekentjes werden alleen steeds groter. Zo ging ik op mijn 16e naar een dermatoloog en kreeg ik een roaccutane kuur voorgeschreven. Een erg heftig middel dat inspeelt op de hormonen die op de acne van invloed zijn.  

Mijn acne was namelijk van hormonale aard en had niets te maken met mijn voeding of hoe goed ik mijn gezicht reinigde. Maar naast de acne waren er ook een aantal grote bultjes op mijn borst en rug ontstaan. Deze zouden net zoals de acne door de kuur verdwijnen. Vol goede hoop begon ik aan de kuur, met 6 maanden zou resultaat zichtbaar moeten zijn. Uiteindelijk werd de kuur verlengd naar 9 maanden, de acne was verminderd maar was niet weg, en de bulten net zo min. Om de bulten te behandelen werd ik doorgestuurd naar een huidtherapeut waar ik behandelingen kreeg met een fruitzuurpeeling waardoor mijn huid de kans zou krijgen zichzelf te vernieuwen. Helaas hadden ook deze behandelingen weinig resultaat. Conclusie: de bulten waren niet gewoon een onderdeel van de acne maar het waren keloïde littekens. De littekens werden steeds groter en ik kreeg er ook steeds meer. Inmiddels is een groot deel van mijn schouders en borst bedekt met de littekens.  

Het verschil tussen normale littekens en keloïde littekens is dat keloïde littekens veel dikker zijn dan normaal en groter dan de randen van de wond. Ook worden ze vaak rood tot paars van kleur en doordat de huid strak gespannen staat kunnen ze ook pijn doen. De littekens kunnen bij alle soorten wonden ontstaan, maar in mijn geval dus bij de kleine wondjes die de acne achterlieten. Inmiddels ben ik 3 jaar verder en loop ik nog steeds rond met de littekens. Mijn dermatoloog stuurde mij door naar een ander ziekenhuis voor behandelingen omdat ze daar betere en nieuwere technieken konden gebruiken. Zo is een van de opties nu om laserbehandelingen te gaan gebruiken, een techniek waarbij lang niet zeker is dat hij zal werken.  

Bron

De kans dat de littekens volledig zullen verdwijnen bestaat eigenlijk niet vertelde een arts. In het beste geval worden ze minder zichtbaar. Omdat ik een jaar moest wachten voor ik kon beginnen met de behandeling in verband met de roaccutane kuur zocht ik ondertussen naar alternatieven en zo kwam ik uit bij een homeopaat die heel zeker lijkt dat hij mij kan helpen en mijn huid weer glad kan maken. Deze kuur laat nu na een maand kleine resultaten zien maar ik durf nergens op te hopen.  

Het vervelendste van de littekens vind ik vaak dat mensen niet goed weten wat het inhoudt, denken dat het een vorm van acne is en dat ik dus gewoon mijn huid niet goed genoeg reinig. Vaak krijg ik dan te horen dat ik echt dat nieuwe product moet kopen bij de drogist voor een vette huid. Littekens zijn nou eenmaal niet te behandelen met de normale huis, tuin en keukenmiddelen.  

Ondanks de littekens sta ik heel erg positief in het leven en ik laat niets me weerhouden om gewoon lekker te dragen wat ik wil. Zo draag ik vaak genoeg jurkjes waarbij mijn borst gewoon te zien is en ook mijn schouders laat ik vol trots zien. De littekens horen op dit moment nou eenmaal bij wie ik ben. Ik heb geleerd dat het niet uitmaakt wat anderen vinden zolang je maar gelukkig bent over jezelf. Wat ik vooral heb gemerkt is dat als ik er zelf niet moeilijk over doe het dit vaak ook niet is voor mijn omgeving. Ik hoor nooit gemene opmerkingen over mijn littekens. Soms vinden mensen het wel lastig om er naar te vragen maar dit vind ik juist fijn! Dan kan ik tenminste uitleggen hoe het zit en dan is dat maar duidelijk.  

Met mijn verhaal hoop ik vooral andere meiden met huidproblemen te inspireren. Wees gewoon trots op wie je bent en doe waar je je goed bij voelt. Ga je vooral niet verschuilen want dat is zonde! Als jij jezelf accepteert zoals je bent zal de wereld dat vanzelf ook doen.  

Door Anoniem

LOVE dit artikel
4 meiden hebben deze blog geloved