Kort verhaal: de jongen en het meisje

Lifestyle door Redactie

Tedere zonnestralen vielen op mijn gezicht toen ik door de achterdeur de tuin instapte. Ik draaide de deur op slot en pakte mijn fiets. Langzaam fietste ik mijn straat uit. Genietend van de zon die op mijn gezicht scheen. Mijn zonnebril lag nog binnen. Ik had geen zin om terug te gaan. Ik wilde de zon blijven zien. De zon blijven aankijken. Ik werd verblind door schoonheid. Kracht en warmte. Ik werd overgoten door een fijn gevoel. Een gevoel dat ik in jaren niet gevoeld had. Vlinders in mijn buik en ik was blij dat ik hem straks weer zag. We hadden afgesproken in het bos. We zouden gaan wandelen.


Bron

Het duurde niet lang, mijn fietstocht naar het bos. Ik zette mijn fiets op de parkeerplaats en stak de sleutel in de zak van mijn vest. Ik zag hem staan. Mannelijk, lief. Van mij en dat zou niemand mij meer afpakken. Ik glimlachte verlegen, ik wist dat niemand het zou zien. Hij zag me aankomen en sloeg zijn armen open. Ik kroop weg in zijn fijne greep en snoof zijn geur op. Vertrouwd. Warm. Warm als de zon. Het gras kriebelde aan mijn blote voeten. Mijn zomerjurkje waaide om mijn benen en mijn hand lag stevig in de zijne. Hij keek me aan en de vlinders in mijn buik begonnen weer te vliegen. Ze zaten opgesloten en ik liet ze daar zitten. Ik wilde voor altijd bij hem blijven. Ik voelde een hand om mijn middel. Hij trok me naar achteren en kuste me. Zacht, teder, lief. Een lief kusje. De zon prikte in mijn ogen en hij vouwde zijn armen om mij heen. Ik voelde mij prettig, niet gevangen, blij, vrolijk en verliefd. 'Ik hou van je,' fluisterde hij in mijn oor. Ik voelde zijn warme adem in mijn nek. Zijn handen op mijn buik. Mijn jurkje dat om mijn benen waaide. Het gras dat onder mijn voeten kriebelde. De zonnestralen op mijn gezicht. Dit was fijn. Fijner dan ooit.

Door Maaike