Lifestyle

Heftig verhaal: Mijn oom is overleden aan kanker

25

Girlscene.nl gaat over fashion en beauty, allerlei happy dingen. Helaas zijn er soms ook minder leuke dingen in het leven en die passen goed in onze rubriek ‘lifestyle’. Want vervelende en heftige dingen horen helaas bij het leven. Sommige meiden hebben wel iets heel heftigs meegemaakt en willen hun verhaal graag met jullie delen.

Vorig jaar, na de zomervakantie, kreeg mijn oom pijn op de plek van zijn blaas. Hij ging uiteindelijk naar een dokter en daar werd hij doorgestuurd naar het ziekenhuis. Als zoiets gebeurt, verwacht je niet meteen het ergste maar toch heb je stiekem zo’n angstig gevoel en je hoopt dat dat gevoel niet uitkomt. Het resultaat was een grote schok. Kanker. En niet goedaardig, maar kwaadaardig.


bron

Gelijk werd hij opgenomen en behandeld. Chemokuren, bestraling, alles waar je beter door kan worden, maar waardoor je er steeds slechter en zieker van uit gaat zien. Het ging met pieken en dalen. De ene keer voelde hij zich weer goed, maar het kon binnen een halve dag omslaan in zich beroerd voelen en overgeven. Heel erg om iemand zo achteruit te zien gaan! Mijn oom was altijd een humoristische en optimistische man. Dat was maar goed ook, want daardoor hield hij het vol en bleef hij vechten. Het ging steeds beter, de hoop die iedereen diep had weggestopt, kwam weer voorzichtig om het hoekje kijken. Hij knapte langzaam op en mocht weer naar huis. Wat was iedereen blij. Je voelt het waarschijnlijk al aankomen, maar opeens sloeg het helemaal om.

Hij had heel veel pijn en moest weer opgenomen worden. Daar werd geconstateerd dat het uitgezaaid was. Hij was niet meer te behandelen. Bam. Dat voelt als een klap in je gezicht. Of meer als een knock-out. Nu blijven vechten, dat is iets heel moeilijks. Maar toch hou je stiekem die hoop op een wonder. Die hoop zakte langzaam weg. Hij viel heel veel af en hij sliep steeds vaker. Mijn oom is erg muzikaal en speelde ontzettend veel instrumenten. Hij was zijn zoon aan het leren om viool te spelen. Het was dan ook verschrikkelijk voor mijn oom toen hij de viool niet meer kon optillen. Hij had er de kracht niet meer voor. Het enige mooie wat uit deze ziekte is voortgekomen is de manier waarop de familie naar elkaar toe is gegroeid. Hij was zo’n goede vader en de kinderen gingen beseffen dat ze hem niet meer lang bij hen zouden hebben op de aarde. Daardoor werd het gezin heel hecht en deelden ze alles met elkaar.

Ook mijn tante en oom gingen er samen erg goed mee om. Ze gingen elke dag de belangrijkste dingen tegen elkaar zeggen, want elke dag kon het afgelopen zijn. Ook gingen ze samen adressen verzamelen voor de kaarten van de begrafenis. Dat was goed om te doen. Ze liepen het niet uit de weg en daar heb ik erg veel respect voor! De ooms, tantes, neven en nichten groeiden naar elkaar toe. Iedereen wilde de mooie momenten met mijn oom ook met elkaar delen, om er later over te kunnen praten met elkaar en er om te kunnen lachen!

Mijn oom heeft gevochten tot het einde toe, in juni 2012 is hij overleden. De begrafenis was heftig. Het was heel persoonlijk, met speeches van zijn kinderen en muziek die hij zelf had uitgekozen. Alles naar zijn wens, alsof hij nog even voor de laatste keer bij ons was. Mijn tante zei op de begrafenis: ‘Je weet dat je een speciaal plekje had in zijn hart. En hij heeft nog mogen meemaken dat je geslaagd bent en dat je operatie goed gelukt is (ik was net daarvoor geopereerd). Daar was hij heel dankbaar voor.’ Dat deed me erg veel en die woorden zal ik ook nooit meer vergeten.


bron

Ik vertel dit verhaal met een reden. Natuurlijk om te laten zien hoe dapper mijn oom was, maar ook om iets anders. Veel mensen verliezen een oom of tante, opa of oma. Maar op de een of andere manier denken wij vaak dat we ons ‘aanstellen’ als we het daar moeilijk mee hebben. En ook de mensen om je heen denken vaak dat het niet zo heel erg is, dat je daar zo overheen bent. Zo heb ik het ervaren. Maar ik wil jullie laten zien dat het niet aanstellerig of gek is als jij verdriet hebt om zo’n familielid. Misschien staat het niet zo dichtbij als een vader of moeder, maar dat maakt het niet minder erg! Je mag er om rouwen en je mag erover praten tegen je vrienden en vertellen dat je er rot door voelt. Wanneer je er over gaat praten met je vrienden, zullen zij (als het echte vrienden zijn) het ook begrijpen en ook accepteren dat je niet vrolijk wordt van bijvoorbeeld een film over kanker. Dan zullen ze je helpen.

Ik mis mijn oom nog steeds. Gigantisch erg zelfs. Ik zag hem niet vaak, maar het idee dat je hem nu niet zomaar even kan spreken, dat is zo’n rotgevoel. Het was een speciale oom voor mij. Een ding is zeker, hij zal altijd bij me zijn, niet in levende lijve, maar in mijn hart. Ik heb er een erg mooi liedje bij gevonden, die het gevoel heel goed weergeeft. Het heet Elliott Yamin – Show me.

Wil jij ook graag jouw heftige verhaal delen op Girlscene? Stuur dan een mail met jouw verhaal naar info@girlscene.nl onder vermelding van: 'Heftig verhaal of Leven met'.

Door Margreta

Laat je inspireren in Pinbook

LOVE dit artikel
3 meiden hebben deze blog geloved

Plaats een reactie

Je bent nog niet ingelogd.

of maak een nieuw account om een reactie te plaatsen.

Of login via Facebook

25 reacties

  • 5 jaar geleden Nikita

    Ik herken het meid, ik heb bijna 2 maanden geleden mijn pepe verloren aan kanker. En ik vecht nog elke dag tegen het verdriet van de gedachte dat die keer in het ziekenhuis de laatste knuffel was. Sterkte meid, en het is waar, de mensen om je heen weten soms niet hoe moeilijk het is. Stay Strong xxx

  • 5 jaar geleden Margreta

    Hee, dit is mijn verhaal! Heel erg bedankt voor alle super lieve reacties! Ik wens iedereen die zich in dit verhaal herkent heel veel sterkte toe! En wat Amare zegt : huil wanneer je wil huilen en praat erover! Dat is de beste manier om iets te verwerken! Schaam je er niet voor dat je verdriet hebt. Heel veel liefs, Margreta.

  • 5 jaar geleden liefpubertjee'x

    Ik weet hoe je je voelt, heb het zelfde meegemaakt. Sterkte! x

  • 5 jaar geleden 1diotique

    Heel veel respect! Ik heb 2 maanden geleden hetzelfde meegemaakt, mijn oom is ook overleden, ik vind je verhaal echt heel erg herkenbaar.

  • 5 jaar geleden Amare

    meid, heel veel sterkte en respect. Je bent zeker niet de enige die het moeilijk heeft met een oom zijn overlijdens. Ik heb in een soortgelijke situatie gezeten, mijn vader zijn beste vriend was overleden en doordat alle leraren van mijn school elke les er over begon ( omdat hij leraar op andere locatie was ), heb ik die weken het er heel moeilijk mee gehad. Zelfs een aantal keer huilend de les uit gelopen. Meid het enige wat ik kan zeggen is; huil wanneer je wil huilen en praat er over! Stay strong girl x

  • 5 jaar geleden Sprinkle

    Respect dat jij dit zo op kan schrijven en met ons deelt! Ben ook heel blij dat dit een eyeopener is voor mensen die dit zelf nog nooit meegemaakt hebben.

    Ik zit nu ook in een soortgelijke situatie waar ik verder liever niet over uitwijd, maar ik voel met je mee... stay strong!

  • 5 jaar geleden iikbenlinde

    Heel erg veel sterkte! Mijn oom is ook overleden aan kanker. Hij had de tumor in zijn hoofd. Hij heeft het 10 jaar lang volgehouden, tot hij op een dag niet bij mijn opa en oma kwam terwijl hij dat elke dag deed. Hij bleek overleden te zijn...

  • 5 jaar geleden Muisje<3

    Mijn tante heeft nu borstkanker en wordt morgen geopereerd en krijgt chemo en bestraling ik hoop voor mezelf dat het niet zo eindigt. Maar het laat wel zien dat het leven niet alleen maar leuk is. Sterkte nog!

  • 5 jaar geleden Y.

    Ik herken het deels helaas ook, mijn oom is vorig jaar tijdens een vakantie plotseling overleden. Eerst een hartaanval, toen lag hij in coma en uiteindelijk ging het wat beter. Toen ineens ging het helemaal mis en overleed hij. De boosdoener was uiteindelijk een bacterie. Vreselijk om mee te maken, vooral als je niet veel steun krijgt van anderen.

    Sterkte

  • 5 jaar geleden Sanne_

    Wow, heftig. Veel sterkte!

  • 5 jaar geleden Ashperge

    Ik herken het, alleen is mijn oom heel plotseling overleden, het was heel heftig. Mede omdat we dat hele proces niet hebben gehad van afscheid nemen e.d. voelt het nog zo onwerkelijk, bijna een jaar later nog steeds. Er zijn momenten waarop ik het nieteens geloof. Hetzelfde voor mijn opa, die in zijn slaap is overleden. Daar heb ik het nog altijd ontzettend moeilijk mee, hij was soort van mijn tweede vader toen ik opgroeide. Vriendinnen begrepen mij niet, ze hebben me ook hierdoor laten vallen. Ik heb het nog steeds geen plekje kunnen geven.

    Heel veel sterkte xx

  • 5 jaar geleden Tessie

    Heel veel sterkte, ik weet hoe het voelt. En er zijn nog veel meer meiden hier die weten hoe zoiets voelt, helaas. Heel erg veel sterkte xoxo

  • 5 jaar geleden Smeltkaas

    Ik heb hetzelfde meegemaakt met twee opa´s, mijn oma en een achteroom dus ik weet precies hoe je je voelt. Sterkte !

  • 5 jaar geleden Ashley

    ik heb zelf nu, op deze moment, darmkanker. Het is een zware gevecht voor het leven. Het klinkt misschien beetje vreemd, maar je oom heeft niet voor niks kanker gekregen. Het is God's wil want Hij gelooft in jouw oom en God heeft een engel nodig. ( Ik ben zelf niet eens gelovig maar ja, opzicht is het wel zo. ) xoxo heel veel sterkte en geef het een plekje in jouw hart.

  • 5 jaar geleden Miranda

    Mijn vader is overleden aan dikke darm kanker.. Eerst in de dikke darm daarna was het uitgezaaid naar het hele lichaam..

    T is nu 4 (bijna5) jaar geleden maar we missen hem nog iedere dag !

  • 5 jaar geleden Chocolateduck

    Wow eng... Dat is maar een woord van mijn reactie, ze rest staat er gewoon niet en kan het ook niet veranderen..

  • 5 jaar geleden Chocolateduck

    Oma....

  • 5 jaar geleden Conjuction

    Heb hetzelfde mee gemaakt maar dan met de vriend van mijn moeder.. Ik was toen 10 en kan het me echt nog als de dag van gisteren herinneren. Ik had hem al ongeveer een maand niet gezien voordat hij dood ging (woonde ergens anders etc.), en heb daar achteraf zo ontzettend veel spijt van. Dan zie je pas wat voor een waarde een paar uurtjes met iemand die er niet meer is kan hebben!

  • 5 jaar geleden joleintje :)

    Ik heb hetzelfde meegemaakt, vorige maand is hij overleden.

  • 5 jaar geleden LOVETRULY

    Een paar weken geleden heeft mijn oom ook te horen gekregen dat hij kanker heeft en niet meer te genezen is. Dus ik begrijp je gevoel. Repect en sterkte!

  • 5 jaar geleden Robin

    Ik heb bijna precies hetzelfde meegemaakt.. Mijn oom had longkanker en was ook altijd ontzettend optimistisch en vrolijk. Een lange tijd ging het goed, tot de kanker inderdaad uitgezaaid bleek te zijn. Chemo na chemo, hij werd er niet beter op, en door de chemo's werd hij juist alleen maar ontzettend ziek. Ik zag hem eerst ook niet heel erg vaak, maar in de tijd dat hij ziek was ging ik wekelijks, soms wel vaker, bij mijn oom en tante langs. Omdat zij geen kinderen hadden, waren zij ook een soort ouders voor me. Z'n dood kwam ook heel onverwachts en snel, ik had het niet zo snel zien aankomen... Dit is nu al meer dan een jaar geleden, maar ik denk nog steeds vaak aan hem. Vooral m'n tante heeft het er ontzettend moeilijk mee, maar bij mij is dat ergste verdriet nu wel voorbij. Ik wil je heel erg veel sterkte wensen komende tijd, wat ook heel erg helpt is herinneringen aan hem opschrijven en veel praten met anderen, zoals jij al zei. Gecondoleerd! Liefs

  • 5 jaar geleden Pann

    Veel sterkte!

    En hoe respectloos is het om onder zo'n artikel reclame te plaatsen.. GS mag dit hieronder weg gehaald worden?

  • 5 jaar geleden Squirtle

    Wow, heftig. Inderdaad dacht ik, ''Wat erg.'' Meer niet. Stiekem heb ik daar nu wel een beetje spijt van, nadat ik je verhaal had gelezen. Ik kon me niet voorstellen dat dit zo erg was. Gecondoleerd! And you open my eyes.

  • 5 jaar geleden Vienna

    Respect!

  • 5 jaar geleden behappy

    stay strong !

  1. 1