Een bijzondere eerste date
“Ik had al een tijdje contact met een leuke jongen. We hadden elkaar ontmoet tijdens het uitgaan”, begint Guusje haar verhaal. “Nadat we nummers hadden uitgewisseld, belde hij me al snel op om een date in te plannen.” Hij stelde voor om samen uit eten te gaan bij zijn favoriete restaurant. Dat leek Guusje helemaal leuk en dus ging ze akkoord.
Op de avond van de date reed Guusje de parkeerplaats van het restaurant op. Zodra ze haar auto in een parkeervak had gezet, viel haar iets op. De jongen met wie ze op date zou gaan, kwam namelijk met een grote doos haar kant op. “Waarom heb je die bij je?”, vroeg Guusje. “Hij vertelde me dat het iets met zijn werk te maken had. Het zal wel, dacht ik, en we gingen naar binnen.”
Wachten, wachten, wachten…
Guusje ging alvast aan tafel zitten en verwachtte dat haar date hetzelfde zou doen. Maar in plaats daarvan liep hij naar achteren in het restaurant. “Ik moet dit even afleveren!”, riep hij nog naar haar. “Ik vond het maar gek.” Ze dacht dat hij maar eventjes weg zou zijn, maar niets bleek minder waar. “Uiteindelijk heb ik een kwartier op hem zitten wachten. Dat begon me behoorlijk te irriteren.” Guusje had zich verheugd op een gezellige date, maar hij leek meer bezig te zijn met zijn zakelijke afspraak.
Gelukkig kwam hij na een kwartier weer terug. De twee raakten aan de praat en het gesprek verliep op zich prima. Alleen duurde het wel erg lang voordat ze eindelijk iets konden bestellen. “Hij bleef maar praten en was totaal niet bezig met het menu. Uiteindelijk zaten we al drie kwartier in het restaurant en had ik nog steeds niets anders gekregen dan een glas water!”
Een gratis etentje
Tijdens hun gesprek vertelde haar date iets opmerkelijks. “Hij legde uit dat hij als verkoper werkte en regelmatig spullen leverde aan het restaurant. Maar in plaats van hem daarvoor te betalen, ruilden de eigenaren zijn producten voor gratis etentjes.” Dat zat zo: als hij bijvoorbeeld voor honderd euro aan spullen leverde, mocht hij voor datzelfde bedrag in het restaurant eten. Omdat de werkelijke kosten voor beide partijen lager lagen, was het volgens hem een voordelige deal.
“Ik vond het eigenlijk best slim bedacht”, geeft Guusje toe. “Maar wel bloedirritant dat het allemaal zo lang moest duren.” Eindelijk konden ze dan bestellen. “Ik moet toegeven dat het eten heerlijk was.” Maar de romantische klik? Die voelde ze niet. Misschien kwam het door de opstapeling van gebeurtenissen die avond.
Een onverwachte tikkie
Na het etentje reed Guusje weer naar huis. Onderweg besloot ze haar date te bellen om eerlijk te vertellen dat ze geen romantische klik had gevoeld. “Ik wilde hem niet aan het lijntje houden. Je kunt maar beter eerlijk zijn, toch?” Maar in plaats van haar beslissing te accepteren, begon hij ineens over de rekening. “Dat zag ik totaal niet aankomen. Hij begon te schreeuwen dat ik hem nog geld verschuldigd was. Volgens hem moest ik de helft van het etentje aan hem terugbetalen.”
Guusje geloofde haar oren niet. “Het ging mij niet eens om het geld, maar vooral om de manier waarop hij het bracht.” En toen zei hij iets wat ze al helemaal niet had verwacht. “Hij vertelde me dat het gebruikelijk is dat een vrouw haar eigen eten betaalt als ze na de eerste date besluit dat ze niet verder wil daten.” En alsof dat nog niet vreemd genoeg was, had haar date zelf helemaal niets voor het etentje betaald. De maaltijd was immers onderdeel van zijn zakelijke ruildeal met het restaurant!
‘Hij had zelf niet eens betaald!’
Guusje was nog niet thuis of ze kreeg al een tikkie van hem. Het bedrag? Maar liefst 50 euro! “Ik vond het echt bizar. Natuurlijk betaal je voor je eigen eten als dat zo is afgesproken. Maar in dit geval hadden we niet eens een rekening gekregen!” Volgens Guusje deed haar date alsof ze hem bewust had gebruikt voor een gratis maaltijd. “Hij reageerde alsof ik van tevoren al had bedacht dat ik lekker gratis wilde eten en hem daarna zou dumpen. Terwijl ik hem pas één keer eerder had ontmoet! Hoe had ik überhaupt kunnen weten dat we geen klik zouden hebben?”
Wie zit hier fout?
Guusje besloot dan ook niet op zijn tikkie in te gaan. “Ik vond het gewoon heel vreemd dat hij achteraf geld van mij wilde hebben voor een maaltijd waarvoor hij zelf geen rekening had gekregen. En dat alleen omdat ik geen tweede date wilde.”
Toch voelde ze zich ergens een beetje schuldig. Had ze misschien toch moeten betalen? Aan de andere kant ging het voor haar vooral om het principe. Ze had immers nooit afgesproken dat ze de rekening zouden delen. Wij zijn benieuwd: wat vind jij? Had Guusje de helft van het etentje moeten betalen, of ging haar date hier toch echt een stapje te ver?
Lees ook: Sanne (29): ‘Mijn beste vriendin vroeg me bruidsmeisje te zijn op haar bruiloft met mijn ex’
