Wat zijn we nu eigenlijk?
Ik zit in de krappe studio van een vriendin van mij. Ze roert in een paar pannen op haar piepkleine fornuis en vertelt uitgebreid over de nieuwe jongen die ze heeft ontmoet. Terwijl ik de tafel dek, luister ik aandachtig naar haar verhalen over de dates die ze de afgelopen tijd heeft gehad. Wanneer ze het dampende eten opschept, stel ik haar de vraag: “Dus, heeft hij je al gevraagd om exclusief te zijn?”
Achteraf, terwijl ik richting de tram loop, bedenk ik me hoe belachelijk die vraag eigenlijk klinkt. Waar is de tijd gebleven dat iemand je na een tijdje daten gewoon vroeg of je zijn vriendje of vriendinnetje wilde zijn? Tegenwoordig lijken we maar geen stempel te durven drukken op wat we zijn. Zelfs wanneer het serieus begint te worden, durven we ons niet te binden. Daarom heeft onze generatie er maar een nieuwe term voor bedacht: exclusief daten. Als het wat serieuzer wordt, spreek je af dat je niet meer met anderen date. Je date alleen nog maar met elkaar. Ehmmm, heb je dan niet gewoon een relatie? Hoor ik je denken. Nee dus, want zelfs als jullie exclusief zijn, is dat blijkbaar nog steeds een voorstadium van het echte werk. En als iemand er een punt achter zet, heb je het in ieder geval niet officieel hoeven uitmaken.
Het gras lijkt altijd groener
Hoewel ik het er zeker mee eens ben dat je niet zomaar van relatie naar relatie moet springen zonder er goed over na te denken, schrik ik er soms van hoe bang we zijn geworden om ons te binden. Het gras lijkt altijd groener aan de overkant, maar is dat eigenlijk wel zo? Kun je niet gewoon gelukkig zijn met degene met wie je het op dit moment leuk hebt?
Datingapps spelen volgens mij ook een grote rol in dit probleem. Terwijl je door de ene na de andere potentiële lover swipet, kom je maar zelden iemand tegen die openlijk toegeeft op zoek te zijn naar een serieuze relatie. Meestal kiezen mensen voor casual daten, want ja, dan hoef je tenminste nergens aan vast te zitten. Het is tenslotte geen vreemdgaan als er geen label op geplakt is, toch?
Ook hoor ik van mijn generatiegenoten regelmatig dat ze bang zijn om iemand mis te lopen die misschien nóg leuker is zodra ze aan een relatie beginnen. Maar waarom staan we niet wat vaker stil bij de persoon met wie we het op dit moment zo leuk hebben? Is dat gras aan de overkant echt zo groen? Of is het, zoals we dat op mijn studie Kunstgeschiedenis noemen, een trompe-l’œil: een optische illusie die ons iets laat zien wat er eigenlijk niet is? Misschien lijkt het gras aan de overkant alleen maar groener, omdat we niet goed genoeg kijken naar wat er voor onze neus staat. Eindigen we iets moois niet veel te snel, alleen maar om weer op zoek te gaan naar iets nieuws? Want als we zo doorgaan, wordt die bindingsangst volgens mij alleen maar groter.
Bang voor een gebroken hart
We spoelen weer even terug naar mijn etentje bij mijn vriendin. Toen ik haar vroeg of ze al exclusief aan het daten waren, antwoordde ze dat ze het nog even wilde aankijken. Maar terwijl ze dat zei, zag ik in haar ogen dat ze eigenlijk op meer hoopte. Stiekem hoopte ze dat hij haar die avond nog zou opbellen om te vragen of ze officieel samen wilden zijn.
En dat vind ik zo zonde. Waarom houden we onszelf zo voor de gek? Misschien zijn we bang voor een gebroken hart of een mislukte relatie. En hoewel een break-up ontzettend pijnlijk kan zijn, denk ik ook: als je het nooit probeert, zul je nooit weten wat het had kunnen worden. Zelfs als een relatie uiteindelijk niet werkt, kun je er ontzettend veel van leren. En misschien nog wel het belangrijkste: je leert hoe het is om samen te zijn en je écht aan iemand te binden.
Zullen we het beestje gewoon bij de naam noemen?
Dus in plaats van te wachten tot iemand exclusief met je wil zijn, zullen we het beestje gewoon bij de naam noemen? Als je iemand leuk vindt, graag bij diegene bent en geen behoefte hebt om met anderen te daten, waarom zou je dan zo bang zijn voor het woord relatie? Misschien wordt het tijd dat we wat minder bang zijn om ons te binden en wat meer durven te genieten van de liefde die recht voor onze neus staat. Want dat gras aan de overkant? Dat is lang niet altijd groener.
Lees ook: Bestaat de juiste persoon op het verkeerde moment écht?