Gelijk een klik
“Ik werkte inmiddels ruim een jaar bij een marketingbureau toen we een nieuwe collega kregen”, schrijft Eline. “Haar naam was Chantal* en vanaf de eerste dag klikte het tussen ons. We konden gelijk met elkaar over van alles praten en bleken ook nog eens dicht bij elkaar in de buurt te wonen. Vanaf moment één waren we onafscheidelijk.”
Omdat Eline al wat langer bij het bedrijf werkte, kreeg ze de taak om Chantal in te werken. “Dat vond ik alleen maar leuk! Ik liet haar zien hoe alles werkte en stelde haar voor aan de rest van het team. Al snel gingen we ook buiten werktijd met elkaar om. We dronken regelmatig bij mij thuis een wijntje op de bank.”
Meer dan alleen collega’s
“Na een paar maanden voelde Chantal niet meer als een gewone collega, maar echt als een vriendin”, vertelt Eline. “We vertelden elkaar echt alles. Ik vertelde haar zelfs over mijn recente break-up.” Maar wat ook niet onbesproken bleef waren de irritaties over werk. “Ik kon echt mijn hart bij haar luchten, zo vertelde ik haar dat ik het werk niet altijd even leuk vond.”
Maar na ongeveer vier maanden gezelligheid begon Eline te merken dat er iets veranderde.”Ik kreeg ineens steeds vaker opmerkingen van mijn manager. Eerst waren het kleine dingen. Zo zei ze dat ik tijdens werktijd te veel met privézaken bezig zou zijn.” Eline begreep er niets van. “Natuurlijk kletste ik weleens met Chantal, maar dat deed iedereen op kantoor. Bovendien werkte ik vaak genoeg over om alles af te krijgen. Ik vond het maar vreemd.”
Een onverwacht gesprek
“Op een dag kreeg ik ineens een uitnodiging voor een gesprek met mijn manager en iemand van HR. Er stond geen verdere uitleg bij. Ik schrok me rot, want zo’n gesprek wordt meestal niet zomaar ingepland.” Eenmaal in de vergaderruimte kreeg Eline te horen dat er meerdere klachten over haar waren binnengekomen.
“Volgens mijn manager zou ik regelmatig negatief praten over het bedrijf, vertrouwelijke informatie delen en zelfs werk doorschuiven naar collega’s. Ik wist niet wat ik hoorde. Vooral dat laatste vond ik bizar. Ik was juist degene die anderen vaak hielp!” Toen haar manager een aantal voorbeelden noemde, begon er iets te dagen.
Alles viel op zijn plek
“Ze vertelde dat ik een paar weken eerder had gezegd dat ik het bedrijf slecht georganiseerd vond. Ook zou ik hebben gezegd dat ik eigenlijk helemaal geen zin meer had om er te werken. Ik herkende die uitspraken meteen, want dat had ik inderdaad een keer gezegd. Maar niet op kantoor. Ik had het tegen Chantal gezegd, toen we samen bij mij thuis op de bank zaten!” Eline probeerde uit te leggen dat sommige uitspraken uit hun verband waren gehaald. “Ik vertelde dat ik weleens mijn frustraties uitte na een drukke werkdag, maar dat dat niet betekende dat ik mijn werk niet serieus nam.”
Gelukkig wilde haar manager ook haar kant van het verhaal horen. Toch kreeg Eline een waarschuwing. “Ze zei dat ze mijn functioneren de komende weken extra in de gaten zouden houden. Ik liep huilend de vergaderruimte uit. Ik had altijd goede beoordelingen gehad en ineens stond mijn baan op het spel.” En het ergste? Chantal zat gewoon op haar te wachten.
Een pijnlijke ontdekking
“Toen ik terugkwam, vroeg ze meteen hoe het gesprek was gegaan. Ze sloeg zelfs een arm om me heen en zei dat ik me geen zorgen moest maken. Ik weet nog dat ik dacht: hoe kun je zo lief tegen me doen als je net hebt geprobeerd me in de problemen te brengen?” Toch besloot Eline haar niet direct te confronteren, ergens hoopte ze dat Chantal het niet had gedaan.
Maar een paar dagen later kreeg werd Eline gebeld door een andere collega. Tijdens dat telefoongesprek vertelde ze dat Chantal al wekenlang negatief over mij sprak. Ze zou tegen meerdere collega’s hebben gezegd dat ze steeds mijn werk moest overnemen.” Ook vertelde de collega iets wat Eline behoorlijk schokte. “Blijkbaar had Chantal laten vallen dat ze hoopte binnenkort mijn functie te krijgen. Ik had namelijk een iets hogere functie dan zij. Volgens mijn collega had Chantal meerdere keren gezegd dat ze mijn werk veel beter zou kunnen doen.” Toen vielen alle puzzelstukjes op hun plek.
De confrontatie
“De volgende dag vroeg ik Chantal of we samen even koffie konden drinken. Ik vertelde haar dat ik wist dat ze met onze manager had gesproken en vroeg waarom ze dat had gedaan.”In eerste instantie ontkende Chantal alles. “Ze zei dat ze geen idee had waar ik het over had en dat ze het juist ontzettend vervelend vond wat mij overkwam. Maar toen ik haar vertelde welke opmerkingen mijn manager had herhaald, werd ze ineens heel stil.” Uiteindelijk gaf Chantal toe dat ze inderdaad met hun manager had gesproken.
“Ze zei dat ze zich zorgen maakte over mijn werkhouding en dat ze alleen maar eerlijk wilde zijn. Volgens haar had ik de laatste tijd veel negatieve energie en wilde ze voorkomen dat dat invloed zou hebben op het team.” Eline kon haar oren niet geloven. “Ik vroeg waarom ze dan niet gewoon met mij had gepraat. We waren toch vriendinnen? Maar ze bleef volhouden dat ze niets verkeerd had gedaan. Toen ik haar vertelde dat ik wist dat ze mijn functie wilde overnemen, werd ze boos. Ze zei dat ik jaloers was omdat zij ambitieuzer was dan ik. Dat was voor mij het moment waarop ik wist dat onze vriendschap voorbij was.”
Toch nog gerechtigheid
Eline besloot opnieuw met haar manager in gesprek te gaan. “Ik wilde niet dat mijn hele reputatie werd verpest door iemand die mij duidelijk niet mocht. Daarom verzamelde ik mijn eerdere beoordelingen, mails waarin mijn werk werd geprezen en een overzicht van alle projecten die ik had afgerond.” Haar manager besloot de situatie opnieuw te bekijken.
“Er werd met andere collega’s gesproken en die schetste wel een positief beeld van mij. Uiteindelijk werd de dan ook waarschuwing ingetrokken.” Voor Chantal had de situatie ook gevolgen. “Mijn manager vond het niet oké dat persoonlijke gesprekken als bewijs van slecht functioneren waren gebruikt. Chantal kreeg daarom zelf een gesprek over haar gedrag en de manier waarop ze met collega’s omging.”
Nooit meer hetzelfde
“Inmiddels zijn we een paar maanden verder en werk ik nog steeds bij hetzelfde bedrijf”, vertelt Eline. “Chantal ook, maar onze vriendschap is volledig voorbij. We zeggen elkaar goedemorgen en bespreken dingen die met werk te maken hebben, maar daar blijft het bij.”
Toch heeft de hele situatie Eline aan het denken gezet. “Ik heb er wel iets van geleerd. Natuurlijk kun je bevriend raken met collega’s, maar ik zal voortaan iets voorzichtiger zijn met wat ik allemaal vertel. Want hoe gezellig iemand tijdens de lunch ook is, dat betekent helaas niet altijd dat diegene het beste met je voorheeft.”
*De namen in dit artikel zijn wegens privacy redenen gefungeerd.
Lees ook: Brechtje (21): “Mijn beste vriendin zette mijn huilbui live op Instagram”
