Benthe (19): “Mijn vader betrapte mijn date in mijn bed”

Een veelbelovende avond

Benthe had haar date leren kennen via vrienden en gelijk zag ze hem zitten. Na een paar gesprekken stelde hij voor om samen naar een theatervoorstelling te gaan. Ze vond het gelijk een leuk idee. “Toen we elkaar die avond zagen, was het meteen gezellig. We hadden allebei een beetje die eerste-date-zenuwen, maar op een leuke manier”, schrijft Benthe in een mail naar ons. Samen genoten ze van de voorstelling, al was die wel een beetje gekkig. “We keken elkaar regelmatig aan van: wat gebeurt hier nou?” Na afloop hadden ze genoeg materiaal om over te praten. “Ik dacht: dit is zo’n date die nog wel even bij mij blijft.” En dat werd het ook… alleen net iets anders dan ze had gehoopt.

Geen plan

“Toen we eindelijk naar buiten liepen, keek ik op mijn telefoon en schrok ik. Het was al rond twee uur ’s nachts. We hadden totaal niet doorgehad hoe laat het was geworden.” Benthe checkte meteen het openbaar vervoer, maar er reed niets meer. “Hij woonde veel verder weg dan ik en een taxi zat er voor ons allebei niet echt in. We stonden daar dus een beetje verloren op straat.” Uiteindelijk stelde Benthe voor dat hij wel bij haar kon slapen; haar ouders sliepen toch al. “Op dat moment voelde dat vooral praktisch. Mijn huis was dichterbij en dan hoefden we niet uren buiten rond te dwalen.”

Stiekem naar binnen

“De wandeling naar mijn huis was eigenlijk best gezellig. We maakten grapjes over hoe slecht we dit hadden gepland en probeerden vooral stil te zijn toen we bij mij aankwamen.” Bente stopte langzaam haar sleutel in het slot van de voordeur, omdat ze niemand wakker wilde maken. “Mijn ouders zijn best relaxed, maar thuiskomen met een jongen na een eerste date? Om twee uur ’s nachts? Dat was toch niet helemaal iets wat ik even wilde uitleggen aan de keukentafel”, schrijft ze.

Geen pyjama voor hem

Eenmaal boven waren we ze allebei kapot van het lopen; ze wilden eigenlijk alleen nog maar slapen. Benthe schrijft dat ze haar pyjama aantrok, maar dat er een klein probleem ontstond: ze had helemaal geen pyjama voor hem. “Hij had een spijkerbroek aan en zei dat hij daar echt niet in kon slapen. Een joggingbroek had ik ook niet klaar liggen, dus uiteindelijk zei hij: ‘Dan slaap ik wel in mijn onderbroek'”. Op dat moment dacht Benthe daar niet zoveel van; er was namelijk niets romantisch of spannends aan. “Ik weet nog dat ik dacht: ik doe heel even mijn ogen dicht en morgenochtend leggen we alles wel uit. Binnen een paar seconden was ik weg.”

De meest ongemakkelijke wake-up call ooit

Een paar uur later werd Benthe ineens wakker van een stem. “Eerst dacht ik dat ik droomde, maar toen voelde ik iemand naast me verstijven. Ik deed mijn ogen open en zag mijn vader in de deuropening staan.” Hij keek eerst naar Benthe in haar pyjama, toen naar haar date en daarna naar zijn kleding op de grond. “Geloof me: vanuit zijn perspectief zag het er verschrikkelijk uit.”

“Mijn date zat inmiddels rechtop in bed, half in paniek en nog in zijn ondergoed. Mijn vader keek hem aan en zei alleen maar: Wie ben jij?'”. Benthe kon wel door de grond zakken. Want hoe leg je uit dat er niets is gebeurd, terwijl je date in zijn ondergoed naast je ligt en je vader precies op dat moment binnenkomt?

Paniek in de slaapkamer

“Ik begon meteen te praten. Veel te snel natuurlijk. Ik zei iets als: ‘Pap, rustig, we zijn naar de voorstelling geweest, het werd laat, er reden geen trams meer en hij kon niet naar huis.’ Mijn vader keek me aan met zo’n blik van: geloof je dit zelf? En eerlijk, ik snapte hem ook nog. Want daar zat ik dan, naast een jongen die hij nog nooit had gezien, terwijl zijn broek en shirt op de grond lagen.” Hoe meer ze probeerde uit te leggen dat er écht niets was gebeurd, hoe ongeloofwaardiger het klonk. Haar date zei bijna niets. “Hij zat daar alleen maar ongemakkelijk met het dekbed tot aan zijn kin.”

Het ouderlijke verhoor

“Mijn vader zei uiteindelijk heel rustig: ‘Kleed je aan. En jij komt zo naar beneden.’ Die kalmte maakte het nog erger. Als hij boos was geworden, had ik misschien nog iets terug kunnen zeggen. Maar dit was zo’n vaderlijke stilte waardoor je je automatisch schuldig voelt, ook al heb je eigenlijk niets gedaan.” Beneden zat Benthes moeder inmiddels ook aan tafel. Zij had natuurlijk alles meegekregen. Ze probeerde vriendelijk te doen, maar aan haar gezicht zag ik dat ze ook duizend vragen had. Haar vader zette koffie alsof dit een normale ochtend was en vroeg vervolgens hoe hij heette, waar hij woonde en hoe we elkaar kenden. “Het voelde alsof mijn date auditie deed om mijn vriendje te mogen worden, terwijl we letterlijk pas één date hadden gehad.”

Diepe schaamte

“Ik zat erbij met een rood hoofd en wilde alleen maar dat dit voorbij was. Mijn date probeerde beleefd te antwoorden, maar je merkte aan alles dat hij zo snel mogelijk weg wilde. Ik kon hem geen ongelijk geven.” Het ergste was dat mijn ouders waarschijnlijk nog steeds niet helemaal geloofden dat er niets was gebeurd. Niet omdat ze me niet vertrouwden, maar omdat de situatie gewoon zo ongelooflijk verdacht was.

Nooit meer hetzelfde

“Uiteindelijk ging hij weg zodra het openbaar vervoer weer reed. Ik liep met hem mee naar de deur en we stonden daar allebei een beetje ongemakkelijk te lachen. Hij zei: ‘Nou, dit was intens’. En ik kon alleen maar zeggen: ‘Het spijt me echt.'” Benthe heeft hem daarna nog geappt, maar het werd niks. Ze vond de situatie te gênant om te vergeten. “Elke keer als ik aan hem dacht, zag ik weer mijn vader in die deuropening staan. En geloof me: dat is niet bepaald de romantische herinnering die je aan een eerste date wil overhouden.” Lees ook: Mila (25): “Ik kwam er tijdens het etentje achter dat hij al een vriendin had en zij zat twee tafels verderop”

*Om de privacy van de inzender te beschermen, is de naam aangepast.