Gedichten schrijven? Tips!

Blog door Lautje

Hallo lieve girlscene lezeressen! 

Ik schrijf vaak gedichten en vind het heel leuk om te doen. Ook hoor ik vaak om mij heen of ik tips zou kunnen/willen geven. Even een pep talk voor als je denkt dat je het niet kan: Iedereen kan gedichten schrijven! Ik zeg niet dat iedereen het goed kan, maar iedereen kan het. Hier zijn in elk geval 5 tips (en een zelfgemaakt gedicht :)) om een mooi gedicht te maken: 

~ Neem ruim de tijd ervoor! Doe je dat niet, dan kan ik je niet met zekerheid zeggen of het een mooi gedicht wordt.. 

~ Schrijf vanuit je hart. Schrijf alsof het voor de liefste persoon van de wereld is en schrijf wat er echt in je omgaat. Het best kun je een kladblaadje pakken en hierop de eerste dingen schrijven die in je opkomen ;) 

~ Maak het persoonlijk. Vaak zie je op internet gedichten waarvan je denkt: ja, die had voor zijn vriendin kunnen zijn, maar net zo goed voor zijn oma. Maak dus duidelijk voor/aan wie je het schrijft. 

~ Haal inspiratie op uit alles wat je ziet, hoort, voelt etc. Tijdens het eten koken heb ik weleens een gedicht gemaakt bijvoorbeeld. Je kan over alles schrijven! Zelfs je broertje die altijd harde winden laat. Niet dat mensen daar blij van worden, maar het kan wel :).

~ Gebruik je eigen ervaringen. Is laatst bijvoorbeeld je opa overleden en wil je random een gedicht schrijven? Gebruik deze gebeurtenis! Je opa heeft vast veel van je gehouden en nooit gewild dat je zo verdrietig zou zijn. Verwerk je verdriet in een persoonlijk gedicht over hem. Je maakt op deze manier een mooi gedicht en laat je gevoelens even de vrije loop. Win-win situatie, toch? ;) 


Dan nu mijn zelfgemaakte gedicht over de belangrijkste persoon uit mijn leven: 


Opa


Ik heb van je gehouden als geen ander, 

Als je me aan zag komen was je dolblij, 

Je was er altijd voor mij, 

Zelfs al was je dizzy, 

Totdat de dag aanbrak, 

Dat mijn hart brak.


Papa zei,

Bedroefd tegen mij,

Opa is naar het ziekenhuis gegaan,

Mama zal er nu heengaan.


De maanden daarna gingen steeds slechter,

Maar je was ondertussen een echte vechter,


Mij werd verteld,

Dat we waren opgebeld,

Opa had kanker.

 

Ik bleef je bezoeken, 

Terwijl de dokters waren onderzoeken, 


De laatste keer dat ik je zag,

Zag ik die mooie glimlach, 

Ik liep naar je toe, 

Je leek heel moe, 

Eest praatte ik heel lang,

Tenslotte gaf ik je een zoen op je wang, 

Jij bezat je laatste woorden, 

Die aan mij bestemd waren om te horen.

Voordat ik het doorhad, 

Zei jij: 'dag schat'.

Ik kon wel huilen van blijdschap


Later besefte ik, 

Dat ik, 

Dit moment, 

Heb herkent, 

Als een teken, 

Van jou liefde.