De Loveseat: Heftige ruzie

Lifestyle door Janet

Love is in the air! Heb jij een vriendje in wiens ogen je kunt verdrinken en heb je af en toe buikpijn van het lachen om zijn grapjes? Of is je buik misschien gevuld met vlinders door zijn lieve berichtjes? Iedere week delen we in de Loveseat herinneringen en momenten met elkaar. Deze keer praten we over heftige ruzies, want die komen ook voor. Lees je mee? 

Sara: Mijn vriend en ik zijn nu anderhalf jaar bij elkaar en we wonen samen. Dat is natuurlijk niet helemaal vlekkeloos verlopen. Toen we acht maanden verkering hadden, besloten we samen te gaan wonen, maar in onze negende maand gingen we apart van elkaar op vakantie. Ik ging met vriendinnen naar Salou en hij met vrienden naar Blanes. Door jaloezie vanuit zijn kant kregen we knallende ruzie. Hij belde mij steeds, maar ik nam niet op. Daarna belde hij naar mijn vriendinnen en ik schreeuwde dat hij me niet meer lastig mocht vallen. Ik wilde gewoon een weekje vakantie zonder hem. Was dat nu te veel gevraagd? Blijkbaar wel, want hij sms'te op de tweede dag, dat hij het wilde uitmaken.


Bron: Tumblr

Nou, dat was niet de bedoeling van deze vakantie. Diezelfde dag heb ik een bus- en treinticket gekocht om naar Blanes te reizen. De reis duurde in totaal zes uur. Eenmaal aangekomen vertelde ik hem, dat ik hem nog steeds heel leuk vond, maar dat ik deze keer graag een vakantie met enkel vriendinnen wilde. Hij hoefde niet ieder uur te bellen om te vragen hoe het ging. We genoten die avond samen van de zonsondergang op het strand en voordat ik het besefte, moest ik alweer terug. Hij beloofde niet te bellen, totdat we samen weer in Nederland waren. En nu leven we samen, lang en gelukkig in ons mooie huisje. 

Denise:  Een half jaar geleden had ik een heel lief vriendje. Ik besefte helaas niet hoe erg ik hem nodig had of hoeveel hij voor mij betekende. Ik heb na een maand, in een dronken bui, met een andere jongen gezoend en daar heb ik mijn ex enorm veel pijn mee gedaan. Sinds de zoen hebben we elkaar niet echt meer gesproken. We maakten alleen ruzie of negeerden elkaar. Binnenkort ga ik gelukkig op wintersport en ik weet dat hij daar ook zal zijn. Ik hoop stiekem dat het goedkomt, want ik ben nog helemaal in love. Trust is the hardest thing to find, and the easiest thing to lose.


Bron: Tumblr

Lieve: Mijn vriend en ik zijn al twee jaar samen, maar doordat hij niet meer op de middelbare school zit en in een andere stad woont en studeert, zien we elkaar het laatste jaar steeds minder. In het begin viel het nog wel mee; hij kende nog niemand in zijn nieuwe woonplaats en hij kwam ieder weekend naar huis. Nu is dat wel anders. Hij heeft veel vrienden gemaakt en overweegt zelfs om bij een studentenvereniging te gaan. Inmiddels komt hij hooguit één keer per maand naar huis en dan moet ik hem dus ook nog eens delen met oude vrienden van de middelbare school en zijn familie. 

Ik ga natuurlijk ook wel eens een weekend naar hem toe, maar ook dan moet ik hem delen met zijn nieuwe vrienden. De tijd die we samen hebben is dus op dit moment het grootste punt van discussie tussen ons en afgelopen weekend werd de discussie een ruzie.

Ik was naar hem toe gegaan en nadat we een half uurtje bij hem waren, was het alweer tijd om naar zijn nieuwe vrienden te gaan. Ik ken zijn vrienden nog niet zo goed en ze zijn ook allemaal een stuk ouder dan ik ben. Voor mij is het dus niet heel erg leuk om met hen af te spreken, maar ik ga wel mee, want ieder uurtje met mijn vriend is me heel erg dierbaar. Op een gegeven moment stond ik in een hoekje met mijn telefoon te WhatsAppen met een vriendinnetje van mij. Mijn vriend ergerde zich eraan, want hij wilde dat ik gezellig deed met zijn vrienden. Hij ging compleet uit zijn plaat tegen mij. We liepen het café uit en hij werd heel erg boos. Toen werd ik natuurlijk ook boos op hem, want hij is degene die mij geen aandacht geeft. Hij liep weg naar zijn huis zonder mij en sloot de deur van zijn kamer af, zodat ik er niet meer in kon. Ik heb de nacht dus op de bank in de huiskamer doorgebracht. De volgende dag was ik natuurlijk heel erg boos hierom en heb ik hem even goed de waarheid verteld. Voordat hij kon reageren heb ik mijn tas gepakt en ben ik naar het station gelopen.


Bron: Tumblr

Hij heeft me nog geprobeerd te bellen, maar ik nam niet op. Toen ik maandag uit school kwam zat er iemand in de woonkamer op me te wachten, mijn vriend. Hij was voor het eerst sinds hij op kamers woont, doordeweeks naar huis gekomen om het goed te maken met mij. Hij had een grote bos rozen bij zich en mijn lievelingsbonbons. Hij vertelde me dat het hem heel erg speet en dat die laatste ruzie echt zijn ogen heeft geopend. Misschien was die ruzie wel net wat onze relatie nodig had.

Fleur: Ik ben nog maar net samen met mijn vriendje. Ik ken hem zo'n vier jaar, maar we zijn sinds zeven maanden een stelletje. Juist omdat we elkaar zolang kennen, was het erg moeilijk om echt te daten zoals je met een vreemd persoon zou doen. 
Wij werden van het een op het andere moment verliefd; op een feestje eindigden we zoenend en eigenlijk waren we daarna al snel een stel. Ik vind het persoonlijk erg jammer dat we geen ouderwetse dates hebben gehad. Hij heeft mij niet naar een leuk cafétje genomen voor een drankje of naar de bios waar hij stiekem mijn hand pakte.

Het was eigenlijk al zo snel vertrouwd, dat het ook enigszins saai was. We spraken gewoon bij elkaar af en we sliepen samen op basis van overeenkomende schoolroosters. Nou, dat was niet echt de romantiek waarop ik had gehoopt! Omdat we al zolang vrienden zijn, deed hij eigenlijk niet heel veel moeite voor mij. Ik werd als een maatje behandeld. 


Bron: Tumblr

Vorige week viel de figuurlijke druppel die de emmer deed overlopen. Ik werd gek. Hij sms'te me of ik zin had om die avond lekker wat te drinken. 'Yes!', dacht ik, 'samen naar een leuke plek!' Sukkel dat ik was, hoopte ik ook nog op een bos bloemen of zo. Tsja. We spraken af bij het café, hij kwam me niet ophalen want hij wilde nog even douchen. Ik verwachtte dat hij dus ook echt moeite voor deze avond deed. Ik was te vroeg en zag dat onze vrienden al binnen zaten. Oh. Mijn vriendje kwam een kwartier later. Ik zat inmiddels bij onze vrienden en werd begroet met een slappe kus op de wang. Pardon?! Dit zou onze avond worden. 

Ik heb netjes de avond uitgezeten en eerlijk gezegd was het nog best gezellig. We hebben moppen getapt, sterke verhalen uitgewisseld en af en toe kreeg ik een lieve knuffel of zoen in mijn nek. Nou, oké. Op het gegeven moment vond ik het welletjes; ik wilde naar huis en hoopte dat mijn vriend meeging of mij thuis zou brengen. Nou, niet dus. Hij zei dat hij me lief vond en hij zou mij morgen bellen. Ik werd gek: ik ben niet een van zijn vriendjes. 

Toen heb ik hem meegenomen naar buiten en daar ben ik in huilen uitgebarsten (zo vervelend: je bent boos, maar gaat huilen :s). Ik heb hem verteld dat ik tegenwoordig zijn vriendinnetje ben en niet meer zijn 'maat'. Hij luisterde heel rustig en heeft me zeker een uur geknuffeld. Uiteindelijk bracht hij me thuis en vertelde me dat ik even tot rust moest komen. 


Bron: Tumblr

De volgende dag kwam ik ietwat chagrijnig en moe thuis van school. Op de tafel lag een ouderwetse brief met daarin de vraag of ik naar het park in de buurt wilde lopen. Eenmaal aangekomen lag er aan het water een kleed (heel veel, want het was koud) met brood, wijn en hij stond ernaast met, jawel, een grote bos bloemen. Hij vertelde me dat hij heel veel om me gaf en meer moeite zou gaan doen! We hebben de hele middag en het begin van de avond tegen elkaar gezeten en daarna zijn we samen naar zijn huis gegaan. Eenmaal bij hem thuis lagen er overal bloemblaadjes en er stonden zelfs geurkaarsen naast het bad. Nu weet ik het zeker: mijn beste vriend is het liefste vriendje! 

Heb jij een hele bijzondere Valentijnsdagherinnering? Wat is er gebeurd en wil je ons erover vertellen?

Stuur jouw antwoord naar info@girlscene.nl en misschien vind je jouw verhaal terug op Girlscene.