News

Echte liefde?

door Floortje

“Echte liefde, dat bestaat niet!” roept een kennis tijdens een diner schamper. Ik voel mezelf donkerrood worden en hoop dat niemand opmerkt dat ik plotseling enorme belangstelling heb voor het zoutvaatje.

Ja, ik ben er zo een. Zo’n hopeloze romanticus die nog steeds in echte liefde gelooft.
Stiekem droom ik over een nachtelijke wandeling over het strand, hand in hand en blootvoets. Naast me loopt een donkerharige prince charming met groene ogen, die je nog steeds kunt zien door het licht van de heldere sterren.

Heimelijk droom ik over een picknick in het park, met mij in een wit jurkje terwijl we samen op een kleedje met een beige -van bamboe geweven, natuurlijk- picknickmand liggen, met mij in zijn armen liggend en lachend broodjes gezond etend, terwijl we genieten van de vredige stilte om ons heen.

Ik bedoel, get real.

 In de werkelijkheid was ik op het strand elke tien seconden gestruikeld over rondzwervend afval, was het zout van de zee de blaren op mijn voeten gaan irriteren, had er zand in mijn bikini gezeten en was de lucht grijs en bewolkt door de gaswolken van de nabijgelegen fabrieken. In het echte leven had mijn haar eruitgezien als een monster met tentakels door de harde wind en had ik het zo koud gehad dat mijn hele gezicht opzwol. Bovendien zou mijn prins –die van dichtbij gezien toch niet zo charming was- zijn prachtige groene ogen –die bij nader inzien meer de kleur van kots hadden- constant dichtknijpen omdat er zand in waaide.

In de werkelijkheid zou ik er op die picknick in het park achter zijn gekomen dat mijn lover de dag daarvoor shoarma op had -en er dus geen mogelijkheid was dat ik nog in zijn armen zou liggen, laat staan dat we zouden zoenen- en zou ik niets durven eten omdat ik bang was dat hij zou zien dat ik er als een hamster uitzag als ik at.  Daarna zou er waarschijnlijk een hond tegen onze beige bamboe picknickmand aan pissen en zou mijn witte jurkje steeds opwaaien zodat iedereen –inclusief de hangjongeren die met hun meeneem-beatboxen met hardcore schijnbaar ook genoten van de oase van rust in het park- mijn huidskleurige camouflerende string zag.

Maar toch, ondanks alle hel en verdoemenis op deze wereld, droom ik van een ideale date –en meer- met mijn prins op het witte paard.
Want stiekem geloof ik, ondanks alles, nog steeds in echte liefde.

Maar dat hoeft die kennis natuurlijk niet te weten.

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved