News

Carpe diem!

door Iris

Kennen jullie dat: voor je zogenaamde rooskleurige toekomst moet je vervolgopleidingen gaan bekijken. Verplicht! Nu zit ik zelf op het VWO, de vierde klas, dus dat wordt universiteiten bezoeken. Zucht... Moet dat nou echt?
Ik probeer het nog bij mijn decaan: “maar ik ben nog maar 15, ik ben zo klein, ze gaan me allemaal uitlachen! Wat voor sociaal leven ga ik dan hebben? Misschien haal ik de hele universiteit wel niet doordat iedereen me uitlacht en dat zou dan uw schuld zijn!” Maar helaas, hij is onverbiddelijk. Geen universiteiten bezoeken is geen overgang naar klas 5…

Goed, dan ga ik ook wel universiteiten bezoeken! En niet zomaar één, nee mijn lieve decaan, allemaal! En niet in het weekend, maar onder schooltijd! Maar nu begint de ellende pas echt… Aangezien ik bij nader inzien toch niet naar alle universiteiten mag (hè flauw!), moet ik me wat serieuzer gaan oriënteren. Nu wil ik erg graag dierenarts worden, dus ik ga maar opzoeken waar ik daar een opleiding voor kan volgen. Dat heb ik geweten! Alleen in Utrecht kan je een opleiding tot dierenarts volgen! Nu zijn mijn cijfers niet zo denderend dat ik die opleiding ook werkelijk kan gaan volgen (te weinig plekken, te veel aanmeldingen, je kent het wel). In die ene minuut dat ik dat las stortte mijn wereld eventjes in. Dierenarts is iets wat ik altijd al wil worden, maar de kans is miniem geworden! Mijn lieve vriendinnen Sietske en Francis helpen me nog wel; “ach joh, je wilde toch ook nog advocaat worden?”. Maar het liefst wil ik dierenarts worden en het is gewoon ronduit k*t als je je droom niet kan navolgen.
Opeens heeft Francis een geweldig idee: België! We gaan snel kijken en ja hoor, Leuven, Gent en Antwerpen hebben opleidingen tot dierenarts! Ik geloof dat ze in Leuven al 1400 plaatsen hebben, dus de kans is een stuk groter dat ik daar wel binnenkom. Toch zijn de obstakels groot, wat is een Belgisch diploma waard? Hoeveel kost het wel niet om daar te studeren? En als ik dan mijn opleiding heb afgerond, is er hier dan wel werk voor me? En, mijn ouders… Hoewel ze vinden dat ik mijn droom zou moeten najagen, vinden ze het idee “België” wat minder.

Binnenkort heb ik een gesprek met mijn ouders en mijn decaan geregeld. Maar zelfs als alles positief is, durf ik wel alleen naar België?

Zoals je ziet zit ik erg in dilemma. Ik woon zelf in Gouda, dus al te ver reizen is het nou ook weer niet, maar om te zeggen dat het om de hoek ligt… Ik ken daar niemand, het scholensysteem is veel strenger en ik zal een vreemde eend in de bijt zijn. Ben ik daar tegen opgewassen?
Maar als ik er over nadenk: natuurlijk wel! Ik kan overal vrienden maken toch? Er zijn vast wel aardige Belgen… Ik bedoel, wie kent de Pfaff’s nou niet! En onze enige echte Tess, die op het songfestival voor junioren won voor Nederland, die woont toch ook zeker in België! Ja, om mijn opleiding er dan maar ere aan te doen:

België: ik zal komen, ik zal zien en ik zal overwinnen! 

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved