News

Snif & Snotter

door Cedrin

Geen liedje kunnen luisteren zonder je ogen al vochtig voelen worden. Geen film kunnen kijken zonder zakdoekjes. En dan niet snotteren, nee, tranen met tuiten huilen. Waterproof mascara, eigenlijk helpt dat al bijna niet meer. Want keer op keer zien je ogen er niet meer uit. Nee, niet het maandelijkse feestje. Gewoon huilen zonder reden, en dat dan niet maar een paar dagen. Weken, maanden kan het duren. Bij alles wat je doet, gewoon het liefst in huilen uitbarsten. Goede cijfers vrolijken je niet meer op, ijs en snoep helpen al niet meer. Alle hulptroepen zijn al opgeroepen, maar niks kon dat verdriet verslaan.

En ja dan denk je, wat is er met me aan de hand? Je zoekt op het internet, maar daar vindt je niks. Je wilt het aan iemand vragen, maar je hebt het gevoel dat niemand je begrijpt. Misschien komt het toch nog door dat gebroken hart? Of die extra kilootjes die je nog kwijt moest? Tijd om op onderzoek uit te gaan. Je gaat langs bij die winkel waar die ene leuke jongen werkt. Eens eventjes kijken wat je voelt. Maar nee, de vlindertjes in je buik, zijn verdwenen. Je gaat langs bij vriendinnen, maar zij kunnen je ook niet helpen. Totdat je op een dag heel ‘toevallig’ langs het huis van je oude vlam fietst. En ja hoor, daar heb je het al. Hij komt naar buiten. Je fietst snel door, maar voelt zijn ogen in je rug branden. Je voelt van binnen dat liefdes vlammetje al weer oplaaien. Je dacht dat het eindelijk gedoofd was. Misschien toch niet zo’n goed idee, om langs zijn huis te fietsen. Het vlammetje is weer aangewakkerd en nu wordt het verdriet alleen maar sterker.
Nu heb je de reden gevonden, hoop je, dus ga je op zoek naar een oplossing. Je kijkt in je contactpersonenlijst op MSN. En daar staat zijn naam, gevolgd door (geblokkeerd). Je klikt op blokkering opheffen, en wacht totdat hij online komt. Lang hoef je niet te wachten, en zelf een gesprek beginnen hoeft ook niet. Als snel knippert zijn naam op je beeldscherm. Aarzelend klik je hem aan en kijkt wat hij zegt. Hij zegt gewoon simpel hoi, niks mis mee natuurlijk, maar nu eventjes wel. Je zegt hoi terug en al snel vraagt hij hoe het goed. En ja, wat moet je nu? De waarheid vertellen, of gewoon liegen. Je kiest voor het eerste, want ja, zoals oma altijd zei ‘Eerlijkheid duurt het langst’. Nu het er eindelijk uit is, voel je langzaam alle tranen, die net in je ogen waren gesprongen, wegtrekken. Eindelijk iemand om ermee te praten. En wat blijkt, hij voelt nog precies hetzelfde voor jou. Hij weet eigenlijk al niet eens meer waarom het uit was gegaan. Vol vlinders in je buik kijk je naar het beeldscherm en nu huil je van vreugde.

Zo vrolijk als jij nu bent, niemand kan er meer iets aan veranderen. De hulptroepen hebben gefaald, maar uiteindelijk ben jij degene die jezelf heeft gered. De vijandelijke tranen zijn verslagen, en jij gaat weer vol goede moed het leven in. Alles is vergeten en vergeven, maar toch bedenk je dat je het moet onthouden. Dat er altijd wel een oplossing is. En op onderzoek uit gaan, net zoals je in de kleuterklas in de speeltuin deed, helpt dus nog echt ook. Nooit gedacht iets te hebben geleerd op de kleuterschool? Nou een heleboel dus! Dus ‘dry your eyes mate and go investigate!’ Want het leven is toch zoveel meer dan zakdoekjes en gesnotter.

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved