News

Blij om naar school te gaan?

Argh! Ik word gewekt door het geluid dat ik het meest haat. Mijn zeer irritant piepende wekker. Het is weer zover. Het weekend is afgelopen en ik moet weer beginnen aan een lange, lange schooldag… Zuchtend stap ik uit mijn bed en kleed me aan. Het eerste probleem van de dag: wat zal ik toch eens aandoen? Nadat ik alle kleren uit mijn kast heb gerukt, trek ik maar mijn kleren van gisteren aan. Sloffend loop ik de trap af en ga aan de eettafel zitten. In slakkentempo smeer ik mijn brood. Ik werp een blik op de klok. Help! Het is al tien voor acht! Snel poets ik mijn tanden en haal een borstel door mijn haar. Jas aan en ik spring op de fiets.

Zogauw ik onder de carport vandaan ben, merk ik dat het regent. Heb ik weer… Een kwartier later zit ik zeiknat in de klas, want natuurlijk vertik ik een regenbroek aan te doen. Bestonden er maar modieuze regenpakken. Ik voel me net een waggelende eend in zo’n ding! Natuurlijk beginnen we met een enorm saaie les biologie. Nog een tegenvaller. Het lijkt wel of de klok een spelletje met me speelt… Eindelijk is de les afgelopen, en als ik dan een blik werp in mijn schrift zie ik dat ik pas twee opdrachten heb gemaakt.

Zo volgt er nog een saai lesuur en dat is het eindelijk pauze. Het moment van de dag! Ik race naar de aula, want ik wil natuurlijk een stuk pizza halen. Ik werp een blik op de pizza’s en mijn hart staat bijna stil van schrik. Er liggen nog maar zo’n tien stuks! Vol spanning wacht ik af of ik nog wat ga krijgen. Yes! Ik ben bijna aan de beurt. Er liggen nog drie stukken. Het meisje voor me bestelt er twee. Nu ben ik aan de beurt! Maar nee hoor. Ze bedenkt zich, en neemt nog een stuk mee voor een of andere jongen. Ik kook van woede. Grrr… De laatste pizza voor mijn neus weggehaald! Ook dat nog. Volgens mij is het vandaag rampendag… Als ik naar mijn vriendinnen toeloop, voel ik iets plakken onder mijn schoen. Ik heb al zo’n voorgevoel. Als ik onder mijn schoen kijk, zie ik een enorme plak kauwgum op mijn zool. Ik ruk mijn tas van de tafel en loop stampvoetend de aula uit.
Eindelijk zit ik om halfvier op de fiets. Ik kom tot de fijne ontdekking dat het voor de verandering eens droog is buiten. Te mooi om waar te zijn. Drie minuten voordat ik thuis ben krijg ik nog even een stortbui op mijn hoofd.

Eenmaal terug onder de carport doe ik de deur open en hang ik mijn zeiknatte jas op. Druipend loop ik de kamer in en smijt mijn doorweekte All Stars op de vloerverwarming. Dan stamp ik twee trappen op, naar mijn kamer. Eindelijk kan ik relaxen. Ik trek mijn joggingbroek aan en ga voor de televisie hangen. Als ik een blik op de klok werp, zie ik tot mijn schrik dat het al halfzes is!

Totaal in paniek ren ik naar beneden, en mijn moeder zegt dat we gaan eten. Met een diepe zucht ga ik aan de eettafel zitten en werk mijn eten in no-time naar binnen. Ik pak mijn schoolboeken, om vervolgens weer terug te racen naar mijn kamer. Daar zit ik tot een uur of negen te blokken op twee proefwerken, techniek en biologie. De vakken die ik het meest haat. Jaloers denk ik aan mijn vriendin uit een andere klas die morgen het eerste uur vrij heeft en alleen maar maakwerk op heeft gekregen.

Eindelijk ben ik klaar. Ik ga nog even naar beneden televisie kijken, maar mijn ouders moeten zonodig een of ander saai programma kijken, dus loop ik balend weer naar boven. Chagrijnig poets ik mijn tanden en bestudeer ondertussen mijn wenkbrauwen. Zal ik ze eens gaan epileren? Toch maar niet, veel te pijnlijk. Ik spoel mijn mond met wat water en duik mijn bed in. Nog even een tijdschriftje lezen en dan ga ik slapen. Om de volgende ochtend weer gewekt te worden door de wekker…

Volwassenen zeggen altijd dat je blij moet zijn dat je naar school kunt. Dat de kinderen in arme landen het een stuk moeilijker hebben. En dat er ook wel leuke dingen zijn aan school. Nou, dat vind ik niet. Het enige leuke zijn de vakanties. Gelukkig bestaan er ook meisjes genaamd vriendinnen, zonder hen zou ik school niet overleven. Nog drie maanden, en dan is het vakantie. Nog een eeuwigheid dus.

Drie maanden en twee weken later…

Ik verveel me dood. Buiten schijnt de zon, en spelen er kleine kinderen op het speelveld. Mijn vriendinnen zijn allemaal al op vakantie dus ik kan niks afspreken. Bellen naar ze kan ook niet, want dat is zo duur… Zucht… Ik denk aan school. De lessen, de pauzes, in de regen op de fiets. Na een paar minuten dromerig in de verte staren pak ik mijn dagboek en schrijf:
Ik verveel me. Iedereen is op vakantie. IK WIL NAAR SCHOOL!

Door Sam

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved