News

When I Kissed The Teacher…

Sinds een jaar of twee heb ik een vaste beste vriendin, met wie ik alles deel. We lachen enorm veel en hebben het natuurlijk ook over jongens. Als ik een boekverslag moet maken voor school, leen ik altijd een boek van haar omdat ik zelf geen boeken heb (ik houd niet van lezen). Bij elk boek wat ze dan uit haar kast haalde kon je mij horen zuchten ; “Alweer zo’n stom meidenboek waarin een meisje verliefd wordt op haar leraar?” We lachten samen om hoe dom dat wel niet zou zijn als je verliefd zou worden op een leraar en dat zoiets, bij ons op school, écht niet kon gebeuren, want alle leraren waren óf seksistisch, óf dom, óf lelijk, of gewoon ze hadden gewoon alle drie de eigenschappen.

Aan het begin van ieder schooljaar komen de leerlingen van een bepaald jaar in de aula bij elkaar en hoor je in welke klas je zit. Ik had van te voren al van iemand die lijst gezien, dus ik was dolblij, want ik had een leuke klas. De naam van mijn mentor stond ook op die lijst. Het interesseerde me niet. Hij was een leraar Duits, dat wist ik wel, maar ik haalde hem altijd door de war met een andere leraar Duits, hun namen lijken namelijk op elkaar. Toen ik zag wie hij was, was ik wel even blij, want die andere leraar leek me namelijk minder leuk.

De eerste paar weken van het nieuwe schooljaar had ik vooral interesse in mijn klasgenoot. Ik kende hem al voordat ik bij hem in de klas zat en was een beetje verliefd op hem geworden. Dat verliefde gevoel was echter snel over toen ik bij hem in de klas zat, ik leerde hem beter kennen en hij was een enorme homo. Hij viel op meisjes hoor, dat wel, maar ik val nu eenmaal op ‘echte jongens’.

Vorig jaar was ik niet zo heel goed in Duits, ongeveer gemiddeld, dus ik haalde zessen, zevens en af en toe achten. Maar mijn mentor bracht het nu zó leuk, dat ik Duits best interessant begon te vinden en ik haalde alleen nog maar negens en tienen. Dat maakte me meteen al tot zijn lievelingetje, net als het feit dat ik hem niet sarcastisch aankeek als hij weer een flauwe opmerking maakte, wat de rest van de meiden wel deed.

Toen ik bij mijn beste vriendin ging logeren, vroeg ze me of ik nog wat in de ene jongen zag. Ik zei dat mijn liefde totaal over was en zij was daar enorm blij om, want ze vond hem een player. Ik vroeg haar voor de grap wat ze zou doen als ik zou zeggen dat ik verliefd was op onze mentor. Ze zei toen iets in de richting van ; “Dan zou ik je eerst uitlachen en dan geen vriendinnen meer met je zijn”. Natuurlijk wist ik dat ze dit niet meende, maar stiekem kwam het toch hard aan. Ik dacht er verder maar niet over na, totdat iedereen een apart gesprekje had met de mentor over de profielkeuze. Die dag ervoor scheet ik drie kleuren stront van de zenuwen, maar toen ik eenmaal alleen met hem was, zat ik enorm op mijn gemak. We lachten, hadden lol samen en op sommige momenten leek het net of hij met me zat te flirten.

Oke, zo is hij misschien gewoon en dat zal hij vast bij meer meiden doen, maar ik voelde me ‘queen of the world’.

De Duitse lessen die volgden werden er voor mij niet gemakkelijker op. Ik trilde wanneer ik bij hem voor moest lezen en vroeg me altijd af of ik er wel goed uit zag in zijn les. In die tijd heb ik het mijn beste vriendin verteld. Ze vermoedde al zoiets, maar schrok er wel van. Ze heeft zo’n beetje haatgevoelens voor hem dus was het voor haar echt niet te bevatten. We vielen altijd al op heel verschillende jongens, maar dit sloeg echt alles. Hij is ook nog eens bijna dertig, veel te oud dus! Ze ging me helpen, zodat ik hem kon gaan vergeten. Onder de lessen Duits leidde ze me extra veel af zodat ik niet in katzwijm kon vallen en ze maakte hem op zoveel mogelijk manieren belachelijk. Het hielp niets. Ik realiseerde me dat ik echt verliefd was geworden op mijn mentor. Dit deed me van de ene kant heel erg pijn, want de liefde was onmogelijk en het gevoel van: waar-ben-ik-in-godsnaam-mee-bezig overheerste, maar ik was ook dolgelukkig. Ik móest hier hoe dan ook vanaf zien te komen.

Plotseling werd ik verliefd op een andere jongen. Hij leek totaal niet op mijn mentor, maar in mijn hoofd “stempelde” ik al mijn idealen op hem en keek ik niet naar zijn slechte eigenschappen. Toen ik eindelijk actie durfde te ondernemen en hij me leuk begon te vinden, donderde ik ineens van mijn “goede” roze wolk af. Ik kon mezelf toch niet voor blijven liegen!

Het is nu het einde van het jaar en ik zie mijn mentor waarschijnlijk de hele zomervakantie niet meer. Langzaam aan kan ik gaan proberen dit hoofdstuk voor mezelf af te sluiten. Ik weet wel dat ‘t heel moeilijk zal gaan worden, als hij in ieder geval op Valerio van TMF blijft lijken en al helemaal als het liedje “When I kissed the teacher” van ABBA niet onmiddellijk verboden zal worden!

Ik bekijk dit alles echter van de zonnige kant: het is in ieder geval goed geweest voor mijn cijfers!

Door Anoniem

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved