News

Een “schoon” begin…

door Anoniem

Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik niet van seks hou, alleen ben ik een beetje doorgeslagen. Ik zal dan ook niet ontkennen dat ik met mijn 17 jaar veel jongens in mijn bed heb gehad. Het is echter niet iets waar ik trots op ben. Ik ben naar jeugdzorg gestapt en heb hulp gezocht. Zo kon het niet langer door gaan. Ik ben door de hele malle molen gehaald, maar hier ben ik. Trots op mezelf.

Toen vond ik een maand geleden een hele lieve vriend. Ik besloot met hem beslist geen seks te hebben voor ik er zeker van was dat hij meer was dan iemand waar ik alleen seks mee wilde hebben. Nu zijn we een maand samen en we hebben nog steeds geen seks gehad. Daar ben ik trots op. Ik vind het voor mezelf belangrijk, en daar heeft hij begrip voor.

Toen ik echter op een avond ik mijn bed lag te bedenken hoe mijn leven gelopen was, bedacht ik me dat ik voor een echte schone start een SOA test zou moeten laten doen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik belde de volgende dag naar de GGD en maakte een afspraak. Een maand later stond ik pas in gepland. Raar eigenlijk, stel nou dat je HIV hebt en ze laten je rustig nog een maandje wachten. Enfin, ik had verder geen klachten dus deed het er maar mee.

Een maand ging voorbij en de dag van de test brak aan. Mijn vriendje had aangeboden om mee te gaan maar dat vond ik niet zo’n goed idee. Het was voor mij een manier om het verleden af te sluiten. Mijn beste vriendin, die ging wel mee. De zenuwen gierden door mijn lijf toen ik voor de deur van de GGD stond. Ik vertelde mezelf keer na keer dat die mensen dit iedere dag deden. Zacht kneep mijn beste vriendin in mijn hand. Ik stapte dapper naar binnen. Natúúrlijk stond de hele hal bij de receptie vol met mensen. En natúúrlijk vertelde de vrouw achter de balie mij hard genoeg, zodat de hele hal mee kon genieten, waar de afdeling SOA onderzoek te vinden was.

Rode stoelen, daar stond de wachtkamer mee gevuld. Ik zat er als enige met mijn vriendin. God wat was ik zenuwachtig. Daar kwam de assistente. Ze was heel vriendelijk. Ik liep een kamertje in met een hele hoop schuifdeuren. De assistente begon met het noteren van mijn gegevens en toen dat gebeurd was kwam het deel waar ik zo verschrikkelijk bang voor was, bloedprikken! Wat haat ik dat toch! Het was zo gepiept natuurlijk en ik had me weer vreselijk druk zitten maken maargoed. Ik mocht door één van de schuifdeuren naar de dokter. Halleluja, het was een vrouw! Daar had ik op gehoopt. Helaas was deze mevrouw niet aardig. Ze stelde me een hele hoop vragen terwijl ze erg ongeïnteresseerd keek. Toen ik haar beschamende vragen beantwoorde voelde ik me echt heel erg klein, en vies.

Toen kwam DE vraag: “Met hoeveel partners hebt u het bed gedeeld mevrouw?” Schoorvoetend antwoordde ik: “Elf.” En ja, hoor daar ging ze. “Dat zijn er aardig wat voor een meisje van 17. Ik adviseer u ook een hepatitis B spuit te halen, jongedame”. Ik knikte ja en amen en wilde dat ik tien meter de grond in kon zakken….

Terug de schuifdeur door. De assistente stond daar netjes te wachten. De onvriendelijke dokter deelde mij onvriendelijk mee dat ik me achter één van de andere schuifdeuren uit kon kleden. Daar stond ik dan, in een kleine benauwd hokje met een kleine spiegel. Ik keek naar mezelf met het besef dat ik wel heel trots op mezelf mocht zijn als dit alles achter de rug was. Ik stak mijn hoofd om het hoekje en de assistente vertelde me hoe alles ging verlopen. Ik ging op de bank zitten en legde mijn benen in de beugels. Je wil niet geloven hoe beschamend dat is. De onvriendelijke dokter zei: “ik ga nu uw schaamlippen spreiden”. Alle spieren in mijn lichaam spanden zich aan. De eendenbek, zoals ze dat onding noemen, werd naar binnen gebracht. Wat een rot gevoel! Een wattenstaafje er bij en hopsa, klaar is kees. Het uitstrijkje was gemaakt. Ik kon me weer aankleden en naar huis vertrekken.

Een week later ging de telefoon. Het was de vriendelijke assistente. Goed nieuws: u bent SOA vrij.

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved