News

Waar gebeurd: de overval

De overval

Door Roosje

Het was zaterdag avond. Ik zag eruit als een kerstvrouw, met mijn rode broekje en behaarde truitje. Ik had die kleren snel aangetrokken toen mijn ouders en Jeroen het hadden over Kerst. Ik had verteld dat we dan een foto van mij in mijn kerstvrouw-outfit als kerstkaart konden gebruiken. Mijn ouders begonnen hard te lachen en praatten weer verder.

Nadat Jeroen was vertrokken, was ik naast mama op de bank gaan zitten. Samen met keken we naar Hart van Nederland. Mijn zusje viel bijna in slaap toen de bel ging. We wierpen een blik naar het raam, maar konden niets zien omdat het rolluik al naar beneden was. Mijn vader stond op en liep naar buiten. We hadden toen nog een gesloten poort dus konden we niet zie wie er aan de deur stond. Toen er even later drie mannen samen met mijn vader binnen stapte, dacht ik dat het zwarte pieten waren ! Het was immers bijna sinterklaas. Toen ik ze wat beter bekeek, zag ik dat het geen zwarte pieten waren maar drie mannen met een bivakmuts. Het 'ijzertje' in een van de handen van de mannen bleek een pistool te zijn.

Voor ik het wist liepen de mannen door ons huis, op zoek naar geld. Één man hield mij, mijn moeder en mijn zusje in de gaten, een ander hield mijn vader onder schot en de derde was op zoek naar geld. Ik zat helemaal te rillen en was erg geschrokken. Alle laden werden uit te kasten getrokken en zelfs de planten werden uit de potten gehaald. Overal werd gezocht naar geld.

Even later vond één van de mannen op de kamer van mij zusje een kluis. Mijn ouders werden gedwongen om naar boven te lopen. Één van de mannen zou mij en mijn zusje in de gaten houden, wij mochten niet mee. Mijn moeder raakte in paniek en zei dat ze zonder ons niet naar boven zou lopen. uiteindelijk mochten we mee. Iets in me zei dat die mannen gewoon het lef niet hadden om iets bij een kind te doen, waar ik erg blij om was. Ik was immers pas acht en mijn zusje vijf.

Eenmaal boven aangekomen moesten mijn ouders de kluis open maken. Er was alleen één probleem; mijn ouders wisten de code niet meer. Ze hadden de kluis nog nooit gebruikt en hij was dus leeg. Toen we dit duidelijk probeerde te maken werden de mannen kwaad. Alles werd afgezocht naar de code, die ergens op een briefje stond. Toen de code uiteindelijk gevonden was, kwam het volgende probleem; de kluis wou niet open. Mijn ouders hebben uit alle macht geprobeerde de kluis te openen en de mannen te vertellen dat er echt niets in zat. Mijn ouders hebben zelfs gezegd dat ze de kluis mee mochten nemen, als ze ons niet geloofden. Ook dat hielp niet. Het was echt zo eng. Stel je eens voor, jij zit daar als achtjarige, toe kijkend hoe je ouders onder schot een kluis proberen te openen. uiteindelijk gaven de mannen het op. Ze hadden een rol tape bij waarmee ze mijn moeder hadden ingetapet. mijn vader hadden ze opgesloten in het washok. Ik en mijn zusje werden naast onze moeder op mijn bed gezet. Wij waren niet vastgebonden of getapet. De mannen vertrokken.

Pas toen ik de voordeur dicht hoorde slaan durfde ik me te bewegen. Ik rende naar mij tafeltje waar ik de avond ervoor had zitten knutselen. Ik was blij dat ik vergeten was de schaar terug te leggen in de keukenla. Snel knipte ik mijn moeder los. Mijn vader had zich ondertussen al kunnen bevrijden uit het washok. Helemaal in paniek rende we naar de buurman. Die heeft uiteindelijk de politie gebeld.

De daders zijn nooit meer gepakt. Wel is er DNA gevonden. Met mij gaat het nu wel weer wat beter. Het is nu al bijna vier jaar geleden maar af en toe heb ik er nog wel last van. Mijn zusje heeft het er het moeilijkst mee. Zij heeft het nooit verwerkt en raakt helemaal in paniek een ze een donkere man ziet. Met mijn moeder gaat het goed, maar ook mijn vader heeft er last van. Hij heeft één van de daders gezien toen hij de poort open deed. Die man had toen nog geen bivakmuts op. Ook is mijn vader soldaat geweest en met dit er nog bij ging het even niet goed. We zijn wel naar psychiaters geweest maar dat hielp niet veel. Ik hoop echt dat ooit op een dag de mannen worden opgepakt…

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved