News

Zon, zee en keien

Door Leanne

Ik ben twee weken naar Frankrijk geweest. We wisten dat de eerste camping een rustige zou zijn (op het spoor en luidruchtige Franse & Nederlandse buren na, wat we of course bij het vertrek nog niet wisten), maar dat er geen bal te doen zou zijn viel hard tegen.

Aangezien er in het boekje “4 sterren” stond, verwachtten we er wel wat van. Blijkt het 3 sterren te hebben… Nou ja, het mocht niet deren. Om nou een hele week in het (te kleine) huisje te gaan zitten leek ons ook niks. Bij aankomst gingen Robin, mijn vriendin die mee was, en ik naar het strand. We moesten iets vinden dat tenminste positief was. Ook dat viel tegen. In plaats van zandstrand was het zand vervangen door keien. Bij elke stap boorde een scherp afgesleten kei in je voeten. Ook dat nog! En hier moesten we dan een week zitten. We besloten maar naar het zwembad te gaan. Bij het zwembad aangekomen zagen we dan beide zwembaden (één iets dieper dan de ander) 3 bij 5 meter waren. Duiken was niet toegestaan en bij één bommetje zouden alle ligstoelen (die er een halve meter vandaan stonden) nat worden.

Zoals ik al zei hadden we luidruchtige buren. De Nederlanders naast ons hadden áltijd ruzie. Vooral de ruzie-over-afwas was populair. Hun dochter, van 14, voerde niks uit, waardoor moederlief ging schreeuwen hoe oneerlijk het was, dat zij ook vakantie had, maar alles moest doen. Waarop dochter weer schreeuwde dat ze het dan haar vader of kleine zusje moest laten doen.

De slaapkamer van Robin en mij had uitzicht op het huisje van die luidruchtige Nederlanders. 's Nachts, als wij ons raam open wilden doen voordat we gingen slapen, begon dochters met haar twee vrienden van 18 en 22 luidkeels te praten, zingen en drinken. Ze zag er dan misschien niet uit als 14, maar ze was het wel. Doordat zij daar zaten te praten, konden wij kiezen. Óf ons raam niet opendoen óf niet slapen. Het werd dus vaak het eerste. Na een paar dagen zijn we maar met z'n tweeën op de ligbank gegaan, omdat het gewoon stikte van de hitte in onze slaapkamer. Ramen aan de andere zijden van het huis, dus niet die de doorgang van buren en ons veroorzaakte, open en zijde van buren dicht. We hadden in tijden niet zo heerlijk geslapen!

Okee, eerlijk is eerlijk. Je kon veel zeggen over deze camping, maar 's avonds was het er heerlijk. Bijna elke avond ging ik met Robin naar het keistrand en gingen daar op de rotsen muziek luisteren. Meestal was het rond die tijd zonsondergang. Met het liedje 'Innocence' in je oren en je zicht op de rode gloed op de zee. Ja, dan begrijp je waarom stelletjes naar de zonsondergang gaan kijken als ze bij een zee op vakantie gaan. Het is zo rustgevend en romantisch. Op dat moment hoop je heel hard dat jou geliefde ineens de bergen af komt hollen, maar nee. Dat hij de trein pakt naar Frankrijk om daar met jou naar de zonsondergang te kijken is niet zo logisch. Toch?
Toch verlangde ik naar hem. En erg ook. Elke avond hoopte ik toch op een romantische scène. Dat hij me overal gezocht had, omdat hij me zo miste. Dat hij toch die berg af komt hollen om me in zijn armen te nemen. Wel wat afgezaagd en Hollywood-achtig, maar wel perfect. Nou ja, in ieder geval écht iets voor hem. Hij zou er zoiets komisch van maken, dat we uiteindelijk met kleren en al schelpen zouden zoeken midden in zee. Wel een overdreven voorbeeld, maar zo is het wel altijd tussen ons. Door onze spontane, domme en komische acties loopt het altijd uit op een lachwekkend avontuur.

Ja, het blijft moeilijk. Iemand leuk vinden die bezet is.

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved