News

Problemen veranderen in gewicht

Toen ik vanmiddag naar de Oprah Winfrey show zat te kijken, hadden ze het over mensen met overgewicht die hun leven willen beteren. Ik heb zelf vaak genoeg voor die keuze gestaan en af en toe heb ik mezelf ook ingeschreven op de sportschool. Helaas voor mij kan ik sommige dingen gewoon niet alleen doen…

Ik heb iemand nodig die met me mee gaat, dan kan ik er een wedstrijdje van maken en wil ik méér calorieën verbranden dan degene die bij me is. Zo kan ik aan mijn conditie en figuur werken, maar in mijn eentje is het niet leuk en kan ik mezelf moeilijk dwingen om naar de sportschool te blijven gaan.

Toen iemand vanmiddag in de Oprah Winfrey show zei, dat sommige mensen eten omdat ze een probleem hebben, dat ze niet onder ogen willen of zelfs kunnen komen… besefte ik dat ik dat zelf ook heb. Ik ben nooit echt dun geweest, maar er is een tijd geweest dat ik in maatje 36 kwam en uiteindelijk heb ik een behoorlijk lange tijd maat 38 gehad. Vroeger ben ik vaak gepest met mijn gewicht, maar dat heeft me nooit echt dwars gezeten. Ik heb mezelf daar snel overheen gezet, hoe weet ik zelf ook niet.

Tot mijn zestiende ging het erg goed met me, ik had leuke vrienden en het ging goed op school. Het enige wat ik nog nodig had, was een baan. En zelfs die kreeg ik. In mei 2005 ging ik werken bij de Albert Heijn, standaard werk voor iemand van die leeftijd. Toen ik daar een Marokkaanse jongen leerde kennen, Achmed, was ik meteen verliefd. In juni 2005 kregen we dan ook ‘verkering’ en ik was trots op mezelf voor alles wat ik bereikt had. Ik had alles wat een meisje van zestien zich kon wensen. Mijn ouders zeurden nooit, ik had een toffe vader, leuke vriendinnen, hoge cijfers, een baan en ook nog eens een heel leuk vriendje. En om het allemaal nog leuker te maken, mocht ik ook nog eens alleen op vakantie naar kennissen in New York!

Dit zou het beste jaar van mijn leven geweest zijn, als het niet zo vreselijk mis gegaan was. Na de vakantie waren er allerlei roddels over mij en Achmed; slecht voor de werksfeer en onze relatie. We besloten bijna om ermee te stoppen, maar we waren gek op elkaar. Toen ik vier maanden wat met hem had, besloot ik dat hij de jongen was waar ik voor het eerst mee naar bed wilde gaan. Ik was nog maagd, dus ik was erg zenuwachtig, maar hij was het zelf ook nog (tenminste, dat zei hij, ik weet niet zeker of het ook zo was). Het ging allemaal helemaal goed, we waren nu nog closer en niemand kon tussen ons in komen. En van Achmed mocht niemand ertussen komen, dus mocht ik niet meer met jongens omgaan en mijn vriendinnen moest hij eerst zien, voordat hij toestemming gaf.

Soms mocht ik ook niet met vriendinnen van mij omgaan, omdat ze volgens hem ‘hoerig’ waren. Ik vond het niet erg, want ik had hem tenminste nog. Op school ging het uiteindelijk ook slecht, want de Albert Heijn zat vlak achter mijn school en als hij om twaalf uur moest beginnen, waren we van tien tot twaalf samen.

Ik ging in die tijd dus ook niet naar school en spijbelde onwijs veel. Thuis was ik nooit en bij het avondeten gingen we dan ook vaak naar de McDonald’s of naar KFC. Ik werd weer dikker en uiteindelijk had ik maatje 44/46. En hoewel ik er niet mee zat, begonnen mijn ouders erover te zeuren.

Ik keerde me van mijn ouders en kwam bij de Jeugdzorg terecht. In de periode dat ik Achmed het meest nodig had, was hij er niet. Als ik in een opvang zat, liet hij me vaak genoeg stikken. Ik ben vaak genoeg weggegaan uit zo’n opvang, omdat ik hem anders niet zag en dan sliep ik buiten. Toen ik echt nergens meer heen kon, mocht ik bij een vriendin, Claire, ‘wonen’ tot er een andere oplossing werd gevonden. Bij Claire thuis had ik internet en kon ik rustig rondkijken op het internet.

Plots vond ik Achmed’s foto op de site van een meisje, Melanie. Ik stuurde haar een berichtje waarin ik vroeg waar ze Achmed van kende en toen ze mij een berichtje terugstuurde waarin stond dat Achmed haar vriend was, barste ik in tranen uit. Claire heeft mij toen niet echt kunnen helpen met mijn verdriet. Ze wist niet hoe ze ermee om moest gaan en elke keer als ik over Achmed begon, werd ze boos. Ik neem het haar niet kwalijk, iedereen reageert op zijn eigen manier.

Meestal ging ik eten als ik verdriet had, maar nu was het andersom. Ik at bijna niet meer en ik verloor weer gewicht. Toen kwam het weer goed tussen mij en Achmed. Hij beweerde dat hij en Melanie niks met elkaar gehad hebben. Als we ruzie hadden begon hij er wel over, dan zei hij: “ik kan zo weer naar Melanie als jij weg bent, dan gebruik ik haar gewoon even, net als dat ik jou nu gebruik.”

Ik wist niet hoe ik ermee om moest gaan. Toen ik uiteindelijk in een Kamer Trainings Centrum in Delft terecht kwam, ging het heel slecht tussen mij en Achmed. Na anderhalf jaar heb ik een punt achter de relatie gezet, toen ik erachter kwam dat hij zaterdags met allerlei meisjes uit was gegaan en mij thuis had laten zitten. Hij zou om half twaalf bij mij zijn en is toen nooit op komen dagen, want hij was met zijn buurmeisjes weg. Er is toen ook politie aan te pas gekomen, maar dat was ik wel gewend. Achmed heeft mij vaak genoeg geslagen, ook midden op straat, waardoor de politie werd gebeld.

Toen we echt klaar waren met onze relatie, at ik niks tot weinig. Ik ben toen heel veel afgevallen en paste weer in maatje 38. Ik voelde me toen zo goed over mijn lichaam dat ik meteen besloot om elk weekend van elke week uit te gaan. Zo kwam ik weer in contact met een meisje van mijn middelbare school, Mandy. Dankzij Mandy leerde ik weer mensen kennen en bij haar was ik weer mezelf. Later ben ik ook Winnie nog tegengekomen, die woonde in de eerste opvang waar ik ook in woonde en we zijn nu closer dan ooit.

Ik heb nu maatje 40 en ik ben er blij mee, er mag altijd wel wat af, maar als je maatje 44/46 gehad hebt, is dit toch wel wat mooier.
Misschien dat ik vanavond maar weer eens ga joggen, want dat heb ik ook alweer een tijdje niet gedaan. Uit de Oprah Winfrey show: “Een vrouw moet 5 dagen in de week, 30 minuten lang echt zweten.” Dus dat gaan we dan maar even doen.

Door Kimberley

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved