News

De echte shopaholic

Ik sta te wachten op de bus en ik kreun bijna onder het gewicht van mijn talloze zakjes. Twee broeken, een jas, drie jurkjes, vijf topjes, een ketting en een zonnebril. De uitverkoop loopt nu echt wel op z’n eindje, maar ik geniet nog van elk koopje dat over de toonbank gaat.

Mijn portemonnee is opvallend lichter dan vier weken geleden, dat is waar, maar mijn kast blinkt als nooit tevoren. Jammer genoeg was dit echt wel het laatste shoppinguitje van deze zomer. Mijn geld is op, mijn zomerkledij bijgevuld. Ik denk aan het gezicht van mijn vader als ik straks met mijn nieuwe buit de woonkamer binnenstap, maar probeer me daar nog even niet op te focussen, want de krantenkoppen zoals “Dochtermoord!” schieten al door mijn hoofd.

Het begon eigenlijk al een half jaar geleden, mijn zomerse kooplust. Ik was net geopereerd en de winter-sale was volop bezig, maar ik kon me geen centimeter verplaatsen. In en in triest bladerde ik door catalogi & online shops, maar het was niet hetzelfde. Mijn moeder zag me triest kijken bij elk kledingstuk dat zij in de uitverkoop kocht, en beloofde me dat ik de schade zou mogen inhalen tijden de zomerkoopjes. Wat ik dan nu ook gedaan heb. Misschien wel een beetje teveel.

Maar, is er wel zoiets als teveel kopen? Ik probeer mezelf goed te praten, ik weet het, maar toch. Want, je kunt niet meer geld uitgeven dan je hebt, dus, eigenlijk doe ik niets verkeerd? Ik ruil wat ik heb tegen iets anders… Ik ruil mijn geld voor enorm mooie dingen, waar ik ook iets aan ga hebben. Terwijl het geld toch maar in mijn portefeuille zit. Kan ik het beter uitgeven, niet?

De bus komt, ik stap op, en opeens hoor ik een bekend zinnetje in mijn hoofd: “See it, love it, gotta have it!”. Toen ik elf was kocht ik een T-shirt met die tekst erop. Nog daaronder: “Shopaholic!”. Zo simpel is het. Een verslaving. Als het mooi is, wil ik het. En dan ben ook zeker bereid er hard voor te werken! Vloeren dweilen, glazen afwassen, als iemand me er geld voor wil geven doe ik het. Tot ik het nodige bedrag bijeen gesprokkeld heb… en ik de buit kan gaan halen.

Ik ben als een junkie voor heroïne, maar dan een meisje voor kleren. Ik wil zomerjurkjes en open schoentjes, alleen jammer dat ons klimaat me niet altijd toelaat er mee te pronken zoals ik zou willen. Maar ach, ik kan het jurkje maar vast hebben, niet? Waar het voor mij op neerkomt, is dat je kleren nodig hebt, en als je het nuttige aan het aangename kan koppelen, dat je dat vooral moet doen!

Door Anouk

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved