News

Back to school…

De eerste dag op school. Weken van tevoren kan ik me er druk om maken, want: wat moet ik aan? Je outfit is die dag superbelangrijk; het moet uitstralen dat je veel ouder en cooler bent dan vorig jaar, maar ook dat je er niet helemaal anders uitziet dan vorig jaar, zodat je nieuwe klas je niet het stempel ‘maf’ of het stempel ‘wannabe’ geeft. In je meest basic outfit kun je niet aankomen, maar je allernieuwste compleet-andere-stijl-outfit is ook geen optie. Een mix van alle kleding van vorig jaar die nog kan, en alles wat nieuw is… Heel erg moeilijk dus.

In de vakantie heb je tijd gehad om te experimenteren met nieuwe dingen: de vintage kledingkast van je zus, gemixt met wat spulletjes van vorig jaar en een paar gewaagde nieuwe H&M’etjes, vormen samen een paar perfecte nieuwe outfits waarin je er veel beter uitziet, en ook nog eens anders dan de massa op school. Top om aan te doen dus, maar onherkenbaar vergeleken met vorig jaar, en dus geen mogelijkheid.
Je skinny jeans, die je aan het begin van de vakantie hebt gekocht maar die iedereen al talloze keren heeft gezien, doen het heel goed met je lievelingsshirtje en een paar grote oorbellen. Ballerinaatjes eronder en voila, een leuke outfit! Maar na een tweede mirror check denk ik: saaaai, en zo voorspelbaar… En dus op zoek naar iets anders.
Na een lange kast-uitmestsessie vind ik een T-shirtjurkje dat ik vorig jaar niet heb gedragen, gewoon omdat ik vergeten was dat ik het had. Gelukkig staat hij nog heel leuk. Ik combineer het met een legging, een (nieuwe) witte riem en ballerina’s en opeens staat daar…
Ik zelf, alleen dan met een eerste-dagproof schooloutfit aan!

Maar… Op die eerste dag zelf, die overigens ongelofelijk saai en nutteloos is, denk je: waarom heb ik in gódsnaam zoveel moeite gedaan? Want oké, je ziet er nu wel leuk uit en de eerste complimentjes zijn al binnen, maar kom op: was het de moeite waard om je zo druk te maken? Je nieuwe klas kan ermee door, het zijn over het algemeen best aardige mensen. Maar eigenlijk heb je je voor niks een middag druk staan te maken voor je kledingkast!
Zoals mijn moeder altijd zegt, als ze me weer eens in wanhoop voor de spiegel betrapt: uiterlijk is niet het belangrijkste. Je moet er natuurlijk niet bij gaan lopen als een of ander monster, met vieze haren en een joggingbroek aan (zoals thuis), maar uren voor de spiegel staan is niet nodig. Uiteindelijk wordt je beoordeeld op je innerlijk, en niet op hoe leuk je oorbellen wel niet combineren met je schoenen!
Weer wat geleerd dus. De rest van de dag heb ik geprobeerd me niet druk te maken over of mijn haar niet raar zat, mijn riem niet scheef, mijn mascara niet op mijn kin. En wonder boven wonder lukte het, ik werd er gelijk een stuk meer ontspannen van! Goed voornemen voor volgend schooljaar: minder tijd aan je uiterlijk besteden, zodat je een keer tijd overhoudt…
Maar ’s avonds, als ik vlak voordat ik ga slapen nog even wat kleren klaarleg voor morgen, slaat de nood weer toe. Daar sta ik, voor mijn kast, terwijl één brandende vraag door mijn hoofd spookt…
Wat moet ik morgen in hemelsnaam aan?!

Door Anne

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved