News

De toetsen van het toetsenbord en de hele rompslomp daar omheen

Ja. Ik ben weer een hele ervaring rijker. Ik heb een lanparty meegemaakt. Een wat?! Ja, je hoort het wel goed. Een Local Area Network party. Oftewel: een party om te gamen. Jup, het klinkt inderdaad onwijs saai. En wat heb ik daar ook te zoeken? Ik als burgerlijk meisje die nog maar net weet hoe MSN werkt (oké, overdrijven is ook een vak). Nou, ik kwam er ook niet om te gamen hoor. Ik kwam er om de gamende jongens te observeren. En serieus, je ligt helemaal slap.

Het gebeurde op dinsdag 16 oktober in de herfstvakantie. Toen ben ik met een aantal vriendinnen naar een gebouw gegaan waar 25 jongens aan het gamen waren. Zoals een vriendin van mij al zei: “Het zijn dus eigenlijk 25 Dirkjes die helemaal op gaan in hun spel?” “Jup, zo kun je het wel stellen ja.” Antwoordde ik. ”Oh nee hè, dat méén je niet!? Ik word al gek als één van mijn broertjes aan t gamen is, laat staan dat je in zo’n kippenhok zit met zo ongeveer 25 gamende jongens.” Tja, inderdaad. Het zou dan ook maar een wekelijkse verplichting zijn. Rond een uurtje of negen ’s avonds gingen we die kant op. En daar hebben we een behoorlijke tijd gezeten.

Geloof het of niet, maar het is echt heel grappig als je 25 zombies (want ja, dat zijn ze dan inmiddels wel geworden, na al die uren) achter hun pc ziet zitten. Uiterst geconcentreerd. Met chips en cola op handbereik. Melig was het zeker: wij als vier meiden die 25 jongens aan het observeren waren en bovenal deden wij ze na, tot grote ergernis. “Kijk uit!” Blèrden wij geregeld naar elkaar, omdat de heren in kwestie dat riepen naar hun mede spelers.  Soms was het even rustig. Ze zeiden niks en je hoorde alleen het driftige gedruk op de toetsen van het toetsenbord. Maar dat duurde nooit lang of er werd alweer geschreeuwd. “Howww shit! Nu ben ik dood!”

Juist ja. Daar zit je dan in een veel te warme omgeving omdat elke pc een temperatuur heeft van zo’n 40 graden. Wij als meiden hebben verder niets bijzonders gedaan, althans niet met een pc. Er naar wijzen zou al te veel zijn geweest. Maar desalniettemin zou ik het zo weer doen. Vooral niet te vaak natuurlijk, maar als je even wilt weten hoe jongens ook al weer kunnen zijn achter een pc, voor het geval je het even vergeten bent: ja, dan zou ik het zo weer doen.

Door Carolien

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved