News

Een wereld vol onzekerheden

Onzekerheden horen bij de puberteit. Ieder meisje vraagt zich wel eens af of ze wel leuk overkomt op anderen, of ze er wel bij hoort, of ze wel echt is wie ze moet zijn. En ook al is onzekerheid iets wat je liever wilt vermijden, het is er toch wel. Het gevolg van “lang leve de hormonen die door je lijf gieren! – maar niet heus”? Kan best. Maar er wordt ook een steentje – als het geen rotsblok is - bijgedragen door iets anders.

‘Het gaat om het innerlijk’ en ‘Jij? Een buikje? Nee joh, ik zou willen dat ik zo dun als jij was’ zijn twee van de vele zinnen die ik vaak voorbij hoor komen. Het grappige is wel dat de personen die ik deze uitspraken heb horen doen, een week later een jongen die er toch niet uitziet als een prins op het witte paard afwijzen en hun mond niet kunnen houden over dat ze ‘oh echt zooooo haaaard nodig – moet je zien man!’ naar de sportschool moeten. Terwijl ze de moeite niet eens namen om die jongen te leren kennen en terwijl ik nog altijd meer buik heb dan zij. Tenzij m’n ogen me bedriegen natuurlijk.

Nu zal een zichzelf tegensprekende vriendin niet veel invloed hebben op hoe tevreden je bent met jezelf. Maar als ik iets verder kijk valt het me keer op keer op dat de maatschappij waarin ik me bevind eigenlijk net zo is. Op de ene pagina staat dat je zekerheid uit moet stralen en dat een buikje er echt niet toe doet, drie pagina’s verder staan zesentwintig afvaltips. Anorexia is een big issue, maar intussen blijven er grassprieten over een catwalk huppelen en in tijdschriften staan. Er zijn tientallen campagnes tegen roken, op televisie. zie je elke dag mensen die hartstikke gezellig een sigaretje opsteken. En de mensen die het hardst roepen dat er iets gedaan moet worden aan armoede draaien hun hand niet om voor een privé-vliegtuig inclusief de allernieuwste, drie keer zo grote, met synthetisch leer beklede massagestoelen. Die uiteraard eenentwintig standen hebben.

Tegenwoordig lijkt het inderdaad alsof de grootte van je voorgevel en de witheid van je gebit er toe doen. De advertenties vliegen je immers om de oren. En zodra je de mode compleet niet volgt wordt je al gezien als ‘anders’, wat heel regelmatig als iets negatiefs wordt gezien. En zo geldt dat voor heel, heel veel dingen. En ja, misschien zijn wat vollere borsten wel mooi ja, en inderdaad, een stralende lach is best aantrekkelijk. En kleren maken de man. Of ja, dat zeggen ze. Maar maakt dit werkelijk zo veel uit? ‘Nee, natuurlijk niet!’, zul je roepen. Ja, dat roept iedereen, ik zal het zelf ook net zo hard roepen. Maar in de praktijk blijkt het toch vaak anders. Want ook jij zult je ongetwijfeld heel regelmatig afvragen of je er wel hip genoeg bijloopt, of je borsten niet te groot of te klein zijn en wie weet zelfs of je tanden niet iets te veel neigen naar een kanarievacht... En tja, ik moet ook toegeven, als dat ene truitje toch net iets te strak zit waardoor mijn buikje (als je het al een buikje kan noemen) net iets te dik lijkt, hang ik het rustig terug in het kledingrek.

Als ik erover nadenk, kan ik er diep bij zuchten. Ik wil niet over één kamp scheren, want deze maatschappij is uiteindelijk toch ook iets heel moois. Maar ik blijf zeggen: It’s a world where fashion outshines morality. En probeer daar maar eens niet onzeker in te worden.
 
Door Marcella

LOVE dit artikel
1 meid heeft deze blog geloved