News

Vriendjes zijn niet te koop, maar wel duur

Jarenlang smachtte ik ernaar, maar sinds kort (nou ja, vijf maanden al bijna) heb ik het… een vriendje! Het is echt een géweldige relatie met alles erop en eraan, maar helaas een derde wereldoorlog voor mijn portemonnee.

Nu zul je misschien denken: ‘waarom is een relatie nou weer een aanslag op je geld?’ Nou, ik zal je vertellen, dat ligt aan vier dingen: dates, uiterlijk, cadeautjes en de beruchte telefoonrekening. Zelf heb ik alle situaties al in verdrievoudigd drama meegemaakt en ik zal ze allemaal beschrijven om vooral anderen te behoeden voor dit soort grote fouten…

Voor mijn eerste voorbeeld begin ik wel bij de minst erge situatie van de vier, namelijk de dates. Meestal geef je als je ergens heen gaat ongeveer twintig euro uit voor eten en misschien de bioscoop, wie weet. Alleen deze keer ging het totaal anders en wel als volgt. We wilden eens een dagje écht iets anders doen dan normaal, niet zoals altijd naar de stad (Rotterdam) die we al helemaal uit ons hoofd kenden. Na lange tijd nagedacht te hebben kwamen we op het idee om naar Utrecht te gaan! Helemaal blij met ons goede plan gingen we naar het station om met de trein naar Utrecht te reizen en zo toch goedkoop weer eens iets anders te zien. Dat werd dus heel anders dan we dachten… het was namelijk een zondag en wat bleek nou, alles in Utrecht was dicht! Wel gezellig in het enige café gezeten dat open was en daar nagedacht over wat we nu moesten. Ons uiteindelijk plan werd: door naar Amsterdam! Het tripje werd hierdoor al aardig prijzig en dat er zoveel leuke winkels en hebbedingetjes waren maakte het niet bepaald makkelijker. Het was leuk voor een keer maar toch echt te duur voor herhaling…

De tweede kostenpost in mijn relatie is mijn uiterlijk. Ik zie er wel gewoon goed verzorgd uit en niet al te belachelijk dure kleren voor normale schooldagen etc. Nu ik een vriend heb wil ik er wel vaker leuk uit zien en dan bedoel ik niet alleen mijn kleren maar ook wat er onder kleren zit, oftewel lingerie. Nu dacht ik laatst: laat ik mijn vriend verassen en een sexy lingeriesetje kopen! Fout gedacht… het setje was leuk, eigenlijk alles wat je wilt hebben, de reactie minder. Nou kon het natuurlijk zijn dat het donker was, maar toch mijn lingerie heeft ook aandacht nodig! Maar het enige waar hij aan scheen te denken was: kleren? Die moeten uit! Laat ik voortaan toch maar blijven bij mijn Hünkemoller-derde-bh-gratis-setjes.

De cadeautjes waren in het begin nog geen probleem, gewoon elke maand als we ‘zoveel maanden’ hadden een klein presentje en dan wisselden we elkaar nog wel per maand af! Alleen nu kwam de kerst eraan en ik moest en zou een goed cadeau vinden! Nou had ik al aardig snel een idee in mijn hoofd: een Zippo (zo’n aansteker die je altijd in van die gangsterfilms ziet) met zijn naam erop gegraveerd. Laat het nou zijn dat die dingen nou bij ongeveer dertig euro beginnen (en die zijn dan vaak niet om aan te zien) dus daar zag ik de briefjes al weer vliegen en dan had ik het nog niet eens laten graveren! Wat me nog wel een paar briefjes extra ging kosten. Het cadeau is wel heel mooi uitgepakt moet ik zeggen en ik hoef geen schaamte te hebben om het te geven, nou hopen dat de reactie beter is dan bij mijn lingeriesetje.

Al deze voorbeelden vallen nog wel mee, maar dit laatste daar lag ik zelf minstens een dag van in shock… de telefoonrekening. Toen we net iets hadden durfde ik hem niet eens te bellen, want wat nou als er zo’n pijnlijke stilte valt die iedereen kent en het heel ongemakkelijk word, dat zou ik toch niet willen. Het eerste gesprek werd uiteindelijk drie uur lang met aan een stuk door onnozel gekletst dus daar hoef nooit meer zorgen over te maken. Het probleem dat er aan vast hing was alleen dat het té gezellig was. Ons telefoongesprek had een heuse rage bij ons teweeg gebracht! Elke avond na tien uur belde ik hem op zijn mobiel om vervolgens tot drie uur ’s nachts aan de telefoon te hangen. Natuurlijk heb ik nooit er bij nagedacht dat ik vanaf mijn huistelefoon naar zijn mobiele telefoon belde, wat na drie maanden ineens tot me doordrong. En wat is bij ons nou het geval, om de drie maanden krijgen we een telefoonrekening dus ik begon hem al helemaal te stressen.

Een week later ongeveer (mijn telefoontjes waren nog steeds niet opgehouden want ach ja ik ben me natúúrlijk niet van de kosten bewust) kwam ik thuis van school en daar stond mijn vader… met een envelop. Ik zag de wereld al voor mijn ogen vergaan toen mijn vader zei dat we een serieus gesprek moesten hebben. Ik griste zo snel als ik kon de envelop uit zijn handen en terwijl ik de rekening las duizelden de getallen voor mijn ogen en kon ik mijn gedachten maar nog concentreren op wat er nou echt stond. Een dag later en weer wat gekalmeerd kwamen mijn ouders naar me toe om te meldden dat ze wisten dat ik me waarschijnlijk niet bewust was van hoe duur het bellen was (‘nee, natuurlijk niet! Jullie hebben helemaal gelijk, nooit aan gedacht zelfs’). Ze hebben me een verbod gegeven om op mobiel te bellen en met die sisser is het goed afgelopen.

Nou hoop ik dat iedereen wat van mijn verhalen leert en let op wat hij uitgeeft en of het vooral zin heeft! Meer dan duizend euro verder (waarvan 750 voor de telefoonrekening) heb ik wel een wijze levensles geleerd: zolang je meer liefde krijgt, dan dat je aan geld uitgeeft, is het ‘t allemaal waard. Maar dan moet je het ook wel zeker weten!

Door Sanne

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved