News

Maandagochtend

De wekker rukte me ruw uit mijn slaap. Een prachtige droom viel en ik kon me zelfs de scherven niet meer herinneren. Een klap legde mijn wekker het zwijgen op. Ik knipte mijn nachtlampje aan en kwam langzaam overeind. Mijn handen probeerden de slaap uit mijn ogen te wrijven, waardoor deze gingen tranen en rood werden. De deken sloeg ik van me af en ik liep, een beetje wankelend nog, naar de kraan. Een washand over mijn gezicht, een kam door mijn haren. Mijn pyjama op mijn bed gesmeten. Vlug schoot ik mijn kleren aan en opende het gordijn. Met een vieze handdoek veegde ik haastig de condens van het raam, om gezeur van mijn moeder te voorkomen. Met vlugge stappen, maar zachtjes, daalde ik de trap af. De rest van het huis was nog in slaap. Beneden lag er een briefje op mijn bord. 'Neem maar een krentenbol mee, je drinken staat in de koelkast.' Ik zuchtte. Het was weer maandag.

Maandagen zouden verboden moeten worden. Niets is erger dan vlak na een heerlijk rustig of juist heel uitbundig weekend vroeg op te moeten staan. Vooral in de winter. Alles is nog donker, de straatverlichting is nog aan en het is ijskoud. Natuurlijk is mijn fietslicht altijd uitgerekend op maandagochtend kapot en kom ik er halverwege mijn gevecht tegen de maandagse tegenwind achter dat ik mijn ID-kaart niet bij me heb. Natuurlijk is er juist op maandag controle. Ze doen er altijd alles aan om mijn maandagochtenden te verpesten. Altijd. En ook altijd alleen ik. En ik ben lang niet de enige die denkt dat ze alleen míjn maandagochtenden verzieken. Er zijn er vast nog honderden die hetzelfde denken. Maar het stomme is nu juist, dat zo'n maandagochtend die niet meer erger kan, het perfecte begin van de week is. Juist omdát het nauwelijks meer erger kan.

Zodra ik op maandagochtend op school aan kom, zie ik alle anderen die precies hetzelfde lot hebben moeten ondergaan. Leedvermaak heet dat. En al weet ik dat leedvermaak niet goed is voor een mens, - dat zegt mijn moeder tenminste altijd - het voelt geweldig. Na die nederlaag bij die knappe politieagent. Na die uitgelopen mascara omdat de regen weer eens precies in het begin van de week onverwacht om de hoek moest komen kijken. Medeleerlingen maken hetzelfde mee als ik. En dan, op het moment dat toch even denk de enige te zijn die zo gepest wordt door de maandagochtend, kan ik lachen om het gezicht van mijn vriendin. Net zulke uitgelopen mascara als ik, want we zouden allebei onze nieuwe 'waterproof' mascara, die we zaterdag samen in de stad gekocht hadden, uitproberen. Met een brede grijns staan we dan even later samen voor de spiegels van de toiletten.

Nee, maandagochtenden zijn zo gek nog niet. Ze kunnen het begin zijn van een zeer melige maandag en een prachtige rest van de week. Ze kunnen het begin zijn van een week vol ellende, maar dan is het altijd nog zo: 'als het maandag is, komt het weekend er aan!' Met dat motto in mijn achterhoofd, kan ik elke maandagochtend aan. Geen maandagochtend-dip meer voor mij! Kom maar op met die regenbuien, sneeuwstormen en fietslicht-controles. Het is bijna weekend, dus mij maakt het allemaal niks meer uit.

Door Cecilia

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved