News

Voedselobsessie

Langzaam ontdoe je hem van zijn gele jasje, terwijl de geur in je neusgaten dringt. Je wilt net een hap nemen van je banaan als… ‘Weet je dat daar 123 calorieën in zitten?’
Je wilt eerst boos worden op de desbetreffende vriendin die dit zegt, maar dan ga je nadenken. 123 calorieën? Hoelang moet je wel niet fietsen om dat te verbranden? Langer dan dat stukje dat jij van school naar huis fietst. Je maag knort, maar toch besluit je de banaan weg te gooien. Liever honger dan een calorieënbom.
Herkenbaar?

Je hebt er zin in; lekker een dagje shoppen met je beste vriendin. Opgetogen loop je het pashokje van de H&M binnen, die je deelt met diezelfde vriendin, met een stapel kleding in je armen. ’Ooh, ik ben écht dik! Moet je naar mijn buik kijken!’ zegt ze, nadat ze een blauw shirtje aan heeft gedaan. bJij kijkt naar haar en vervolgens naar jezelf in de spiegel. Je hebt hetzelfde aan, alleen dan een maat groter en zelfs dát zit een beetje te strak. Je ziet jezelf steeds meer als een vet varken, terwijl je vriendin blijft maar porren in haar niet-bestaande buik. Je besluit om vandaag nog op dieet te gaan.
Herkenbaar?

Je staat bij de snackbar: Wat zal je nemen, patat met of patat oorlog? Terwijl je daarover aan het nadenken bent, beukt een hoop vet je opzij. ’Hé, je mag niet voordringen!’ roep je, maar niemand die het hoort. ’Drie patat met, vier kroketten en twee frikadellen.’ zegt maatje 52 al.
Je bekijkt de vrouw eens goed. Rollen vet hangen over haar te kleine broek heen. Ze trillen als de vrouw haar hand uitsteekt om de tas met duizenden calorieën erin te pakken. Je wordt misselijk en denkt: ‘Weet je wat, ik hoef al geen patat meer.’
Herkenbaar?

Vanaf nu eet je alleen maar fruit, brood en misschien wat yoghurt. Het is al bijna zomer en er moeten echt een paar kilootjes er vanaf heb je gezien, toen je gisteren op de weegschaal stond. Vol goede moed begin je eraan. Twee boterhammen met kaas als ontbijt, fruit als lunch en:
‘Wat wil jij van de pizzeria?’ Oké, dit hoeft nog niet het einde te betekenen. Je neemt gewoon een pizza margarita en dat maakt niet uit, als je maar de rest van de dag niet teveel eet.
’Koffie!’ Als je gewoon geen koekje bij de koffie neemt, dan komt het wel goed. Van één pizza kom je niet gelijk twintig kilo aan, toch?
‘Ik heb chocoladetaart meegebracht.’
Nee, maar van pizza én chocoladetaart wel. Je geeft op en zwicht.
Herkenbaar?

Waarschijnlijk wel. In de huidige maatschappij lijkt het alleen maar om eten en diëten te draaien. De termen sonjabakkeren, anorexieklinieken en leg trainer pro vliegen je om de oren. Straks word je nog raar aangekeken als je níet aan de lijn bent. Hoe hebben we het zover kunnen laten komen? Waarom hebben we zo’n obsessie met voedsel, terwijl er zoveel andere belangrijke dingen zijn? Waarom willen we in maat xs passen, terwijl s goed genoeg is? Want het helpt niet hoor, al die aandacht. Elk jaar zijn er meer mensen met overgewicht in Nederland, terwijl aan de andere kant meer meisjes en jongens anorexia krijgen. Misschien is dat wel één van de oorzaken. Misschien is de aandacht téveel en moeten we het onderwerp voorlopig met rust laten.Eén ding weet ik zeker: Vanavond geniet ik weer van mijn chocoladereep tijdens Grey’s Anatomy.

door Laura Bosua

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved