News

Liefde is...

Je loopt langs, kijkt in zijn ogen en pats, boem: je bent verliefd. Liefde op het eerste gezicht noemen ze dat. Dat je weet als je elkaar voor het eerst aankijkt dat je met dit persoon oud wil worden.

Yeah Right! Dat dacht ik altijd als ik zulke verhalen hoorde. Ik geloofde er niet in. Ik vond het grote onzin, had er altijd wel iets tegenin te brengen. Maar dat was toen, tegenwoordig is alles anders...

Sinds kort zit ik op huiswerkbegeleiding, waar ik altijd tegenop zag. Het is altijd wel gezellig, maar ik deed toch liever iets anders in mijn vrije tijd. Ik was liever iets leuks aan het doen met mijn vriendinnen, tv aan het kijken, of lekker gaan sporten. Totdat ik een paar dagen geleden naar het lokaal liep en een nieuwe stem hoorde. Ik liep naar binnen en zag hem zitten, de nieuwe begeleider.

Ik stelde me voor en keek recht in de blauwste ogen die ik ooit heb gezien. En daar was die, de beruchte pats, boem, waar ik nooit in heb geloofd. Een fractie van een seconde had ik het idee dat wij de enige op de wereld waren. Het was ongelofelijk. Ik vroeg me af hoe ik ooit aan dit gevoel heb kunnen twijfelen. Dat geweldige en buitenaardse gevoel. Het gevoel dat je alles kan. En ik realiseerde me op dat moment, dat je er pas in kunt geloven, als je het ook echt hebt meegemaakt en zelf dat gevoel hebt gehad.

De rest van de middag was ik afgeleid. Ik probeerde mijn huiswerk wel te maken, ik deed echt m’n best, maar het wilde niet lukken om me te concentreren. Telkens keek ik even op, om een glimp van die ogen op te vangen. Er waren momenten dat hij ook keek, dat onze ogen elkaar ontmoetten, dat die hemelse glimlach tevoorschijn kwam op zijn gezicht, terwijl hij zijn donkere haar uit zijn gezicht streek. En ja hoor, dat was het teken voor mijn maag om weer op de driedubbele-saltotour te gaan.

Vanaf die dag denk ik alleen nog maar aan hem. Aan zijn ogen en aan zijn lach. Alles doet me aan hem denken. De vlinders in mijn buik maken overuren, fladderen er hevig op los, alsof ze te lang opgesloten hebben gezeten. Ik kan niet wachten om weer naar huiswerkbegeleiding te gaan. Ik heb zelfs zin om m’n huiswerk te maken. Alles om ook maar een glimp van hem op te vangen. Door dit alles heb ik me het volgende gerealiseerd:

Liefde is... zin hebben in huiswerkbegeleiding.  

Door Carlijn

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved