News

Love & Leed deel 1

De liefde? Je zou er een boek over kunnen schrijven. En dat deed Daniëlle Bakhuis (26) ook. Haar liefdesgids voor meiden ‘LOVE & LEED’ loodst je door alle fases van verliefdheid heen: van daten tot dumpen, van seks met je ex (don’t!) tot lief zijn voor je lief (do!). Vanaf 16 september ligt deze liefdesbijbel in de winkel. Daarnaast schrijft Daniëlle speciaal voor Girlscene.nl een tiendelige columnreeks over schrijven, de liefde en haar liefde voor schrijven.

Het is vrijdagavond. Of nacht. Of misschien loopt het al tegen de zaterdagochtend aan als ik met een vriend van me in de kroeg zit. We analyseren zijn verbroken relatie. Dat wil zeggen: hij verwijt zichzelf dat hij niet eerder heeft ingezien wat voor een rotwijf ze is en ik zeg ‘uhu’ en ‘je hebt gelijk’ en bestel bier. 

“Ik bedoel maar, Daan. Jij vond haar toch ook leuk? Hebben we dan allebei geen mensenkennis, of wat?” Ik haal mijn schouders op. Ik weet het ook niet, zeggen die.
Maar ik weet het wel. Ik weet dat hij nog half niet weet wat een rotwijf het is. Maar dat zeg ik niet. Heb ik nooit gezegd,  en omdat ik toen mijn mond niet heb opengetrokken, vind ik dat ik nu ook niet het recht heb om in zijn gezicht de ‘I told you so’-song te zingen.
Ik zeg: “Je moet het jezelf niet zo verwijten.”
“Dat doe ik wel, Daan! Dat doe ik wel. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik niet eerder heb ingezien hoe ze echt is.”
Ik buig me naar voren en aai over zijn hoofd. “Je moet niet zo hard voor jezelf zijn, jij.” zeg ik en lach er lief bij.
Mijn Vriend schudt zijn hoofd en kijkt me aan alsof opeens ik in zijn ex ben veranderd. Hij begint nog net niet te schuimbekken als hij fluistert:  “Alsjeblieft, Daan. Je gaat dit toch niet gebruiken voor je boek, hè?”

Sinds het bekend is dat ik een boek schrijf is mijn wereld opgedeeld in twee kampen. Het kamp dat angstvallig zijn mond houd omdat het bang is zijn woorden gequoted terug te zien en het kamp dat om de haverklap met briljante ideeën komt aanzetten waar ik echt over moet schrijven.
Ik doe met beide niets.

Het meest bevrijdende van schrijven is dat je van een afstand de wereld waarneemt, hem vervolgens uit je hoofd schudt om hem mooier of spannender of schrijnender of beter of tragischer te schrijven. En als de wereld die je zelf kan maken zoveel malen mooier of spannender of schrijnender of beter of tragischer kan zijn, waarom zou ik me dan in vredesnaam aan de waarheid houden? De waarheid is een akelig iets.

De waarheid is een heel akeligs iets.
Ik weet iets over de ex van mijn Vriend. Ik weet iets wat ik niet kan zeggen. Ik weet dat dat rotwijf hem zo vaak bedonderd heeft, dat hij twee handen nodig heeft om te tellen hoe vaak. Maar ik vraag me af wat mijn Vriend daar nu nog aan heeft. Of het niet beter is te leven in een leugen, als er met de waarheid niet te leven valt.
Ik lach nog maar eens lief naar mijn Vriend.

Soms is het beter net te doen alsof je neus bloedt, om iemand anders zijn hart niet te zien bloeden.
“Jij weet iets” zegt mijn Vriend dan.
“Hoe bedoel je?”
“Je weet wat, Daan. Iets wat je mij niet wilt vertellen.”
“Ik zou niet weten waar je het over hebt” zeg ik, maar in plaats van hem aan te kijken, kijk ik weg. Fout. Grote fout. Regel een in het leugenaarhandboek: houdt altijd oogcontact.   

En dan – pats – gooit hij een glas bier leeg in mijn gezicht. Alsof het niets is. Hij knippert niet eens met zijn ogen.
“En vertel me nu maar eens wat je me al die tijd hebt willen vertellen.” En dat doe ik dan ook.

Op papier kun je vertellen wat je wilt.
Ik heb niet in de kroeg een verbroken relatie geanalyseerd met een Vriend. Ik heb niet eens een vriend die genadeloos is bedrogen en ik heb al helemaal geen vrienden die me een glas bier in mijn gezicht zouden gooien.
Maar op papier zit ik binnen twee zinnen in een kroeg, heb ik binnen een paar zinnen ruzie waarvan ik zelf bepaal dat ik hem dit keer niet win.
Op papier kan ik schrijven wat ik wil. De volgende keer smijt ik hem een glas bier in zijn gezicht.

Meer? Check www.daniellebakhuis.nl. of www.ploegsma.nl. Volgende week weer een nieuwe column!

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved