News

Hoop

Het is vijf over half zeven. Ik word ruw verstoord uit mijn slaap, door mijn wekker, die zoals gewoonlijk veel te vroeg begint met piepen. Chagrijnig druk ik op de ‘snooze’-knop, draai me om, en slaap vijf minuutjes heel gelukkig verder. Helaas geeft mijn wekker het niet zo gemakkelijk op. Dus na dit ritueel zo’n vier keer te herhalen, moet ik toch de waarheid onder ogen zien; het is tijd om op te staan.

Maar waarom eigenlijk?

Waarom besluit ik elke ochtend (nou ja, bijna elke ochtend) weer om het gevecht met de dag aan te gaan? Wat heeft het nou precies voor zin, dat opstaan?

In eerste instantie heb ik het gevoel dat het móét, omdat je nou eenmaal naar school móét gaan. Maar ik geloof dat je leven wel erg leeg zou zijn, als hij alleen gevuld was met de dingen waar je toe gedwongen werd ze te doen. En dus sta ik op omdat ik dingen wil leren. Omdat ik m’n vrienden wil zien, en ze wil spreken. En omdat ik denk – misschien zelfs wel verwacht – dat er iets goeds, iets moois zal gebeuren vandaag.

Er zijn veel dingen in mijn leven zonder welke ik niet zou kunnen leven. Mijn vrienden en familie zijn daar een belangrijk deel van. Muziek een ander. Maar het allerbelangrijkste voor mij, is hoop.

Hoop op iets nieuws, iets spannends. Iets, of iemand, die me gelukkig zal maken. Iets wat iets toe zal voegen aan mijn leven. Ik ben positief ingesteld, misschien wel té positief. Mijn hart is vol met scheuren en sneden van de teleurstellingen die ik heb opgelopen, tijdens die zestien jaar dat ik op deze aarde rondloop. Maar hoezeer mijn hoofd mijn hart ook wil verbieden om mooie en geweldige dingen te verwachten, blijft mijn hart het overwinnen van mijn hoofd. Ik kan simpelweg niet leven zonder hoop.

Hoop is iets universeels. Iedereen kent het. Het houdt je ook voortdurend bezig. Je kan het overal wel op toepassen. Je kunt hopen op een nieuwe liefde, of dat je oude liefde blijft branden. Je kunt hopen op een goed cijfer voor die toets waar je zo ontzettend hard voor geleerd hebt.

Daarom verbindt het mensen. Dat wordt duidelijk gemaakt in de Oudgriekse mythe van Pandora, waarin een grote pot met rampen naar de aarde wordt gestuurd, als straf voor de god Prometheus, die de mensen het vuur heeft geschonken. De vrouw Pandora (door de goden gecreëerd) opent de pot met rampen, en alle rampen vliegen eruit, en verspreiden zich over de aarde. Maar er blijft één geschenk van de goden over in de pot: η ελπις; de hoop. Dat is alles wat over is, maar ook alles wat nodig is. De mens heeft nu een manier om de rampen te kunnen weerstaan, om ondanks alles een gelukkig leven te leiden.

Deze mythe geeft voor mij precies weer waarom hoop zo belangrijk is. Je hebt het nodig om de zwaardere dingen in het leven te overwinnen. Omdat je een reden nodig hebt om op te staan. Ik móét gewoon kunnen geloven dat, ondanks alles, het toch wel goed zal komen. Ik kan niet leven zonder hoop. Hoop, dat is waarvoor, en waardoor, ik leef.

Door Geertien

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved