News

Addicted

'Liefde is net als oorlog, beginnen is makkelijk, ophouden is moeilijk.' Ik wat nog dat ik dacht: 'wat een onzin', toen ik dit voor het eerst las. Maar nu weet ik wel beter.

Wanneer ik verliefd wordt, lijkt het nooit over te gaan. En wanneer ik denk hem vergeten te zijn, doet hij iets waardoor de vlindertjes in mijn buik op hol slaan. Maar telkens opnieuw worden de vlindertjes in mijn buik teleurgesteld en komen ze terecht in een diepe slaap tot hij ze op één of andere manier terug wakker maakt.

Wat is het dat jongens zo speciaal maakt? Zal ik je vertellen wat mijn jongen zo speciaal maakt? Ook al zeg je nee, toch vertel ik het je! Wat mijn jongen speciaal maakt zijn z’n mooie bruine ogen die me lief aankijken. Zijn prachtige glimlach wanneer hij tegen me praat. De manier waarop hij me aanraakt. Zijn heerlijke geur die ik ruik wanneer het net dat ietsje te dichtbij komt. Volgens mij is zijn gave mensen opvrolijken. Wanneer ik me 's ochtends depri voel en ik nergens zin in heb, is hij degene die me doet lachen. Het is toch moeilijk om niet van deze speciale jongen te houden? Ik kan je verzekeren, ik heb al vele keren geprobeerd er niet van te houden, maar het lukt gewoon niet. Liefde is net als oorlog.

Maar mijn jongen is net als drugs. Als je ervan geproefd hebt, kan je er niet meer afblijven en voor je het weet ben je verslaafd. Dan komt het afkickproces. En alleen sterke mensen kunnen afkicken van hun verslaving. Tot mijn grote spijt ben ik geen sterk meisje. Ik ben zwak, te zwak om af te kicken.

Er is echter één nadeel aan mijn o zo perfecte jongen, de jongen is niet van mij, hij heeft al een ander meisje gevonden. Hij houdt niet van me. Oké, op één of andere manier (de vriendschappelijke manier) houdt hij van me, maar ik wil meer. Ik moet denken aan de manier waarop mijn vriendinnen lachen als ik vol afkeer over zijn liefje roddel. 'Dat veel te mager kind met zwarte haren! Ik zou er niet van schrikken als ze me vertelde dat ze anorexia had! Ze is gewoon lelijk! Waarom kijkt ze me altijd zo gemeen aan?' En zo kan ik nog uren doorgaan! Een vriendin vindt het belachelijk dat ik van hem houd. Ze begrijpt me gewoon niet, ze kent hem niet, ze weet niet hoe speciaal hij is. 'En jij moet niks zeggen', zeg ik dan, ‘je bent zelf al drie jaar verliefd op dezelfde jongen.' 'Dat is anders, hij heeft geen vriendin', verdedigt ze zichzelf  dan, 'jouw grote liefde heeft er wel een.' Ook al geef ik het niet graag toe, ik weet dat ze gelijk heeft. Ik gedraag me gewoon belachelijk!

Eigenlijk is mijn grote liefde gemeen. Ik verdenk hem ervan te weten wat ik voor hem voel. Ooit voelde hij hetzelfde, dat heb ik velen horen zegen. Hij flirt met me, waar zijn vrienden bij zijn. Hij is lief voor mij. Zit me altijd aan te staren. Raakt me aan. Plaagt me. Praat met me. Geeft me de mooiste complimentjes die je je kunt bedenken. Dag en nacht vraag ik me af waarom hij dit alles doet, maar tijdens al die dagen en nachten kan ik geen enkel zinnig antwoord bedenken. Soms denk ik dat ik dit allemaal verzin of dat het een droom is. Maar ik weet dat ik het niet droom, ik weet dat het echt is.

Terwijl ik jullie mijn bijna onbestaande liefdesleven probeer uit te leggen, vraag ik me af of het me ooit zal lukken om af te kicken. Of ik sterk genoeg zal zijn om het te kunnen. Mijn hart vertelt me dat ik niet wil afkicken. Dat ik van hem wil genieten. Dat ik moet volhouden tot hij inziet dat ik zijn meisje hoor te zijn. Maar mijn hersenen weten dat ik vroeg af laat gekwetst zal worden. Ze lijken me wel te zeggen: 'Wees een sterke meid, vergeet hem, you can do it!'

Of ik uiteindelijk zal afkicken weet ik niet, maar als het mij lukt zal ik het jullie vast en zeker vertellen!

Door Anoniempje

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved