News

De hel die gymles heet...

Ieder jaar zie ik er weer tegen op: die ene gymles. De gymles waarin de leraar begint met: “maak groepjes van 3 en pak een mat!” Dan weet ik al precies wat er deze les gaat gebeuren: turnen.

Ik kan het maar niet begrijpen als ik mensen ‘yes!’ hoor roepen. Of: ‘Eindelijk! Ik heb echt zo’n zin om weer eens een keer een salto te maken!’ En van alle kanten wordt er verteld wat iedereen al wel en niet kan. Ik houd dan altijd maar mijn mond, want ik weet zeker dat er gelachen wordt als ik vertel dat ik nog niet eens een koprol kan maken….

Ik zoek samen met mijn beste vriendin nog iemand die bij ons groepje kan en we leggen de mat klaar. We beginnen met een koprol (help!). Ik laat de rest eerst gaan en als ik aan de beurt ben, zit ik eerst ongeveer 5 minuten gehurkt op de grond te bedenken dat ik het kan, en het gewoon ga doén. Uiteindelijk doe ik een poging. Ik zet mijn hoofd op de grond, zet af, en ja hoor, ik blijf recht op mijn hoofd staan en enkele seconden later val ik om naar de zijkant. Gênant! Ik kijk even rond of niemand het verder gezien heeft behalve mijn groepje, en ja hoor, een groepje aan de overkant van de gymzaal staat lachend naar me te kijken. Snel ga ik maar weer rechtop staan en hoop dat de volgende poging wel lukt. Na een tijdje gaat het me al beter af en kan ik eindelijk rollen, wel schuin, maar het is in ieder geval al iets.

De les gaat verder. Handstanden, salto’s, radslagen, zweefrollen, achteroverkoprollen, een flikflak, en ga zo maar door. Het lukt me gewoon allemaal niet, hoe veel ik ook oefen.
Dat wordt waarschijnlijk weer een onvoldoende voor gym; aangezien ik voor inzet, hardlopen, en meedoen ook al een onvoldoende sta. Ik doe mijn best, maar het lukt gewoon niet!

Sommigen zullen nu vast denken: wat een aanstelster! Turnen is niet zo moeilijk, en al kan je het niet, je kunt het leren! Wat betreft dat laatste geef ik je gelijk. Maar het leren is nog niet zo makkelijk als je het niet goed meer durft omdat er meestal om je gelachen wordt. Ik heb me er bij neergelegd dat turnen gewoon niet mijn ding is en dat een onvoldoende voor gym niet heel erg is; misschien heb ik wel een onvoldoende voor gym, maar voor talen sta ik superhoog!

Nadat ik dit verhaal heb verteld ben ik eigenlijk wel benieuwd: ben ik de enige die turnen zo verschrikkelijk vind? Of zijn er nog meer meiden hier die het met mij eens zijn?

Door Anoniem

LOVE dit artikel
2 meiden hebben deze blog geloved