News

Mr. Wrong or Right?

Opnieuw komt dat ene liedje voorbij op de radio. Nostalgie komt weer boven. Zal ik deze keer sterk genoeg zijn?

Het klinkt allemaal zo mooi. Volgens de tekst in het liedjes is die ware liefde zo makkelijk te vinden. In de meeste liedjes trouwens. Gaan ze niet bijna allemaal over de liefde? Nou, jongens genoeg om me heen, maar mr. Right is ver te zoeken. Misschien ben ik te kritisch en te dromerig en wil ik per se hoe het in alle liedjes gaat. Of had ik die mr. Right gevonden alleen liep het niet zo romantisch af als in de liedjes. Voordat ik het weet zijn mijn gedachten snel weer terug naar waar ik weet dat ze niet moeten zijn.

Ik weet het, die jongen zal me altijd in zijn greep houden. Hoe hard ik me elke keer ook voor houd dat ik er deze keer niet in zal trappen. Die liefdevolle blik, die ogen en die lach. Deze keer zal ik weerstand bieden. Niet in zijn ogen kijken dat is het belangrijkste waar ik me aan moet houden. Want ik weet als ik ook maar een keer in die onschuldige ogen kijk dan ben ik verloren. Want zijn ogen zijn als een diepe zee. Hoeveel moeite ik ook doe om het hoofd boven water te houden, ik verdrink.

Vanuit mijn ogenhoeken kijk ik voorzichtig zijn kant op. Ik weet dat hij naar mij kijkt. Dat doet hij immers altijd. En hij weet het. Hij weet dat ik na al die jaren nog steeds een zwak voor hem heb. Maar meneer ‘lang leve de vrijheid’ kan het niets schelen. Hij is nog niet toe aan een relatie. Geniet liever van het vrijgezellen bestaan. Kort gezegd bedoelt hij dus: Alleen het plezier maar niet de verantwoordelijkheden. Misschien had hij me dat beter kunnen zeggen voordat ik als een blok voor hem viel en hij mij het gevoel had gegeven dat hij ook voor mij gevallen was. Eigenlijk was ik niets meer dan een flirt voor hem en geeft hij de alcohol de schuld van zijn gedrag. Dat was twee jaar geleden en het kan me nog steeds zo bezig houden.

Ik wend mijn blik af en vraag me af wat ik eigenlijk in hem zie. Zo knap is hij nou toch ook weer niet. Mijn beste vriendinnen verklaarden me voor gek toen ik de jongen die mijn hart gestolen had aanwees. ‘die kale? Met die rare outfit?’ zeiden mijn vriendinnen ongelovig.
Als ik hem nu zo zie, stel ik mezelf dezelfde vraag. Maar goed, als ik er langer over nadenk dan begrijp ik het ook wel. Het heeft vast iets te maken met zijn uitstraling. Dat mysterieuze heeft me altijd aangetrokken. En hij is niet echt kaal, hij heeft gewoon heel kort haar. Alleen gebruikten mijn vriendinnen dat om mij te plagen. Als ik nu terug denk is er nooit een andere jongen geweest op wie ik zo verliefd was. Die me dat gevoel gaf dat er niemand anders op de wereld is om wie je zoveel geeft. Het gevoel dat al het verkeerde aan hem goed praat.

‘Joyce?’ ik word geroepen en wild uit mijn zoete droom geholpen. Het is te laat. Ik heb weer in zijn ogen gekeken en weet dat ik terug bij af ben. Ik kon het weer niet laten. En nu moet ik de gevolgen onder ogen zien. Ik draai me om en ga verder met waar ik mee bezig was. Dan zie ik dat hij me nog steeds aankijkt en ik bedenk me dat hij vandaag misschien wel van gedachten veranderd. Dat hij naar me zal komen en beslist de vrijheid voor mij op te geven. Met een ‘happy end after all’.

Ach, dromen mag… toch?

Door Joyce

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved