News

Surprise

Mijn gedachten zijn een soort bladeren. Ritselend vliegen ze overal heen. De enige manier waarop ik ze bij elkaar kan houden, is door ze op te schrijven. Makkelijk is het niet, confronterend is het zeker. Maar toen ik de gebeurtenis van vorige week wilde beschrijven, kwam ik woorden tekort.

Een verrassingsei, dat ben ik. Laagje voor laagje ingepakt met binnenin een cadeautje. Versierd met een papiertje, omhuld door chocolade en verpakt met een beschrijving. Een beschrijving van mijn soortgenoten en als extra toevoeging een speciale wincode.

Lot, zo heet ik. Een meisje met een innerlijk, een uiterlijk en binnenin zit mijn gevoel. Gekleed volgens mijn eigen stijl,   ik zie er verzorgd uit en heb een eigen mening. Mijn vriendinnen accepteren me zoals ik ben en nog altijd zoek ik dé jongen die mijn hart verovert.

Luisterend naar een rustig nummer probeerde ik mijn gevoel verder te omschrijven. Maar wat ik ook probeerde, mijn hoofd leek wel leeg. Woorden flitsten door mijn hoofd, maar niets kon beschrijven wat ik op dat moment voelde.

Het was alweer een tijd geleden dat iemand mij had uitgescholden. Doordat ik dit jaar in een nieuwe klas zat, was alles een stuk beter geworden. Er werden niet meer elke dag nare woorden naar mijn hoofd gegooid . Ik kreeg nieuwe vriendinnen die mij meteen accepteerden zoals ik was én ben. Zij maken mee hoe de muur om mij heen steeds meer afbrokkelt. En vooral, hoe er steeds meer zichtbaar wordt van de ware ik.

Na een vermoeiende maar ook gezellige schooldag kwam ik thuis. Toen ik even beneden had gezeten ging ik naar boven, zette mijn computer aan en opende mijn mail. In mijn inbox zaten 3 nieuwe berichten. De eerste twee waren zo goed als onbelangrijk en de derde was een reactie op mijn profielfoto op Hyves. Nieuwsgierig klikte ik op de link en mijn computer laadde langzaam de pagina.

Verbaasd keek ik naar het scherm, mijn stemming sloeg om. Ik voelde een rilling door mij heen gaan. Beelden van vroeger schoten door mijn hoofd. Snel klikte ik op verwijderen, hopend dat niemand het had gezien. Met een trillende mond sloot ik internet af. Niet snappend dat iemand zo gemeen kan zijn. Ik opende word en begon met typen…

Nu, een week later, lees ik die 8 zinnen nog een keer door. Ze beschrijven mij, maar niet alleen mij. Ze beschrijven bijna iedereen. Allemaal zijn we anders, niemand is perfect. Bepaalde opmerkingen kunnen iemand maken of breken. En juist op zulke momenten besef je hoeveel een complimentje voor iemand kan betekenen.

Met die gedachte open ik Girlscene en klik ik op mijn vorige column. Ik scroll naar beneden en lees alle reacties. En langzaam verschijnt er een grote glimlach op mijn gezicht…

Door Lot

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved