News

Stephs Model Mail: Gekkenwerk

Tiny Fisscher is vooral bekend om haar Stephboeken, die zijn gebaseerd op waargebeurde verhalen uit de modellenwereld. Deze week de allerlaatste Stephmail op Girlscene. Meer lezen? BBB en Covergirl liggen nu in de winkel!

Als je modellen op de catwalk ziet lopen, zou je niet denken dat ze het soms bijna in hun broek doen van angst. Probeer je evenwicht maar eens te bewaren op veertien centimeter hoge hakken, of probeer je maar eens zeker te voelen als je je in een bikinibroekje hebt gewurmd en je dan ineens putjes ziet die je nooit eerder hebt gezien…

Modellen die alleen maar blaadjes sla en wortels kauwen, zijn meisjes die extra op hun gewicht moeten letten, meisjes die bang zijn dat ze van elke bonbon die ze in hun mond stoppen een kilo zullen aankomen. Die modellen maken zich dik om elke calorie en proberen koste wat het kost te voorkomen dat ze na een lange reis naar Tokio worden teruggestuurd omdat ze sinds de casting een kilootje blijken te zijn aangekomen. Dat is trouwens nog niet eens een overdreven verhaal, want je kúnt inderdaad zomaar teruggestuurd worden. Het omgekeerde kan ook gebeuren: er zijn shows waar modellen achter de coulissen op een weegschaal worden gezet en weggestuurd worden als ze te licht blijken te zijn… Dat komt doordat er een tijdlang heel veel graatmagere modellen waren die van ellende bijna niet meer op hun benen konden staan. Ik hoorde zelfs een keer een booker zeggen dat als een superdun anorexiamodel de catwalk op en neer is gelopen en dan achter de coulissen van uitputting dood neervalt, toch nog te horen zou kunnen krijgen:‘Well done, very good show!’

Zelf ben ik ook wel eens ‘te dik’ bevonden, bijvoorbeeld in Parijs. Daar vonden ze dat ik met mijn 1,74 meter niet meer mocht wegen dan 52 kilo. Ik woog 53. Of ik die kilo er niet even af kon trainen: ik was ‘te dik’. En dat terwijl er ook wel eens mensen waren die zich zorgen om me maakten omdat ik er ‘wat smalletjes’ uitzag. Of ik die kilo er dus af heb getraind? Ik dacht het niet. Zijn ze nou helemaal gek geworden? Als ik nou honderd kilo had gewogen met een heupomvang van anderhalve meter, waardoor ik in geen enkele outfit meer paste, oké, maar die ene kilo? Dan maar geen Parijse shows. En ach, daar was ik toch te klein voor, dus wat had ik er eigenlijk te zoeken?

Tja, modellenwerk. Je zou het soms ook best gekkenwerk kunnen noemen...

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved