News

The Small Apple

Als ik mijn rondje door het park hardloop, met maar zo veel mogelijk ‘New York muziek’ op mijn iPod, is het eigenlijk net Central Park. En wanneer ik met vriendinnen, allen gehuld in een mooi jurkje, aan de Cosmopolitans zit, voelen we ons helemaal ‘Sex and the City’. Maar ook Thais bestellen en op de bank opeten in het gezelschap van je kat (Miranda) of een column schrijven achter mijn laptop (Carrie) doet me soms voelen als een echte New Yorker. Met een beetje fantasie is het hier net Manhattan; het leven in Amsterdam is zo gek nog niet.

Net als de meeste New Yorkers leef ik met het motto ‘geld moet rollen’. En dat is helemaal niet erg. Als jij uitgeeft, maar er iets goeds voor terugkrijgt is er toch niemand slechter op geworden? Ik geef graag geld uit aan dingen waar ik me beter van voel. Een uitstapje naar de Cybersalon bijvoorbeeld, waar je je als een Miss World voelt als je weer naar buiten stapt. In één behandeling is heel vrouwelijk Amsterdam opeens onder te verdelen in twee categorieën: de meisjes die niet naar Cybersalon gaan, en de meisjes die wel naar Cybersalon gaan. Zo’n chique salon laat je geloven dat je in een metropool woont, maar dan zonder bijbehorende prijzen. I love Amsterdam.

Een echte inspiratiebron op het gebied van ‘feel like a New Yorker’ is het boek De Dollarprinses, van Karyn Bosnak. Hierin vertelt ze bijvoorbeeld dat ze een stadsgids heeft met daarin alle noemenswaardige restaurants in town. Ze besluit alleen nog maar bij restaurants te eten die in de gids staan, wat haar natuurlijk bakken met geld kost, maar ongetwijfeld een bevredigend gevoel geeft. Sindsdien geniet ik er extra van om uit eten te gaan, en dan het liefst elke keer in een ander restaurant, zodat ik mijn denkbeeldige gids ook afwerk. Amsterdam heeft geweldige restaurantjes, zoals bijvoorbeeld Bazar (voor een 1001 nacht), Looks (voor een haute cuisine diner zonder haute prix) en Sono (voor de beste sushi in Amsterdam, en dat onbeperkt voor 19,50 euro. Locatie: Bos en Lommer!).

Want waar Manhattan onbetaalbaar is, heeft Amsterdam nog betaalbare buurten. Zelfs de beruchte ‘krottenwijk’ Five Points is vele malen duurder dan mijn buitenwijkje. Wat dat betreft kan je dus beter in het ‘beruchte’ Amsterdamse Bos en Lommer wonen dan een Manhattense sloeberbuurt. (Hoe sloeberig kan Manhattan zijn? Ach ja, we houden het onszelf gewoon voor.)

Toch kan Amsterdam je ook teleurstellen, als je bijvoorbeeld hoort dat je favoriete winkel gaat sluiten. Ja, beste mensen, ELLE brandstore is dan toch eindelijk failliet. Maar zoals we weten ‘heb echt nadeel ze voordeel’. Een leegverkoop bijvoorbeeld, waardoor het financieel voordeliger is bij ELLE te kopen dan bij Zara. En ik heb altijd nog liever dat de winkel er mee ophoudt, dan het blad.

Ik erger me ook een beetje aan die sportieve fietsmentaliteit hier. Zodra je opmerkt dat je de tram hebt genomen word je met de nek aangekeken. Maar ik baal er gewoon van als ik bezweet en/of natgeregend aankom op bestemming, vooral wanneer ik me tien minuten daarvoor net heb gedoucht en een schone outfit heb aangetrokken. Heb je trouwens weleens gefietst met een kokerrok? Geen doen! Wat vinden andere modeliefhebbers hiervan? En dan met name die met een pony. Want als ik de fiets neem zie ik er als ik aankom ook nog eens uit als een karikatuur van Kuifje.

Toen het afgelopen week zo regende was ik dan ook blij als een kind dat ik legitiem met de tram kon gaan. Ik de tram stopt bovendien op een paar 100 meter van mijn huis. Toch dacht ik even de Sjaak te zijn toen ik zondag moest werken en ik zo laat klaar was dat mijn goede blauwwitte vriendjes niet meer reden. Maar sowieso ze in Sex and the City al zeiden: ‘You’ll always have Manhattan’. En warempel, in de verte zag ik een taxi aankomen. Ik zette één been vooruit, draaide mijn bovenlijf een kwartslag, schudde mijn haar naar achter, stak mijn hand hoog in de lucht, en schreeuwde: ‘Taxiiiii!’. Ik was weliswaar vijf euro meer kwijt dan ik aan de tram zou hebben uitgegeven, maar dit über New Yorkse gevoel had ik daarvan nooit gekregen. En guess what? De taxi zette me op slechts drie meter af van mijn huis. I love ‘mijn’ New York!

Door Suzanne van Duijn

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved