News

Op het perron

0:03 station Zoetermeer, één minuut voor aankomst van de laatste trein naar huis. Twee jongetjes van naar schatting nog geen twaalf jaar hebben het erover dat de NS zo'n ''vieze stinkmaatschappij'' is omdat ze nu al naar huis moeten vanwege de laatste trein. Ze kennen het woord ''maatschappij'' tenminste, besluit ik mijn verwalging.

0:04 ''en nou is die vieze stinktrein nog te laat ook'', zegt er één terwijl hij zijn scharminkelige nek over het spoor buigt. Ik kan het niet laten om op te merken dat de vieze stinktrein al aan komt rijden, maar dan wel van de andere kant. Ik moet me er niet mee bemoeien, zeggen de heren.

0:23 station Gouda, vijfentwintig minuten voor aankomst van mijn aansluiting naar mijn woonplaats. Een koude en lange zit, zeker op het bijna uitgestorven perron, maar ik blijf niet lang eenzaam. Mijn poging om iemand terug te sms'en wordt onderbroken door een opdringerige blonde jongen die zomaar naast me op het bankje ploft en vraagt naar wie ik aan het sms'en ben op dit tijdstip. ''Niemand'' en ik klik het bericht weg. Of ik het erg vind als hij even een peukje ''doet'' en ik sta op voordat dit een slechte horrorfilmscène wordt waarvan mensen later zullen zeggen ''wat deed ze dan ook alleen, 's avonds laat op het station?''

0:26 station Gouda, twaalf meter verderop. Blonde jongen komt aangesloft met peukjelief en biedt zijn excuses aan. Het was niet zijn bedoeling me weg te jagen, hij verveelt zich ook tot de trein er is. Een mevrouw met wandelstok kijkt vol walging naar de peuk. Hij biedt nog eens zijn excuses aan en trapt de peuk uit.

0:34 station Gouda, druk in gesprek. Hij heet Patrick en liegt dat hij mijn naam mooi vindt, dat hij dól is op kunstschaatsen, het zó knap van me vindt dat ik studeer, dat hij me ouder zou schatten en dat hij het gewoon goed voelde om mij aan te spreken. Of ik broertjes of zusjes heb, huisdieren, (''dit is voorbestemd! Ik heb ook een Jack Russell!'') en net als ik opga in mijn verhaal over hondjelief, vraagt hij of ik een relatie heb. Ik wijs hem erop dat we alleen in gesprek waren geraakt uit verveling. Hij zegt dat hij zich wel vaker verveelt dan alleen op het station.

0:41 station Gouda, geïrriteerd. Mevrouw met wandelstok begint wel erg luid in zichzelf te preken hoezeer de jeugd wel niet bedorven is, dat zelfs het perron al als café wordt beschouwd om een liefje op te pikken. Patrick kaatst al pratend in zichzelf terug dat de ouderen van tegenwoordig toch zo luidruchtig zijn geworden.

0:48 trein. Eigenlijk wil hij me ook wel even naar huis lopen. Hij woont weliswaar niet in hetzelfde dorp, maar zo'n meisje alleen over straat gaat hem te ver. Stel je voor dat ze enge vreemdelingen tegenkomt met kwade bedoelingen en ik denk ''Ja, stel je voor''. Het enige punt is dat dit de laatste trein is en hij dan dus niet meer naar huis kan. Of ik dan misschien een slaapplek weet.

1:03 eindbestemming, afscheid nemen. Hij gaat me missen, er is iets bijzonders, hij zegt nog eens hoe voorbestemd dit wel niet was en gaat zeker mailen naar het valse e-mailadres dat ik hem gaf. Maar dat laatste weet hij dan weer niet.

Door Isabelle

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved