News

Personal shopper

De stof van de nog iets te strak zittende spijkerbroek, met wijd toelopende pijpen, is weer tussen mijn billen gekropen. Ik bevrijd het onder spanning staande textiel en stap de kapsalon binnen. Te vroeg, zoals altijd. Ik geef m’n jas af en strijk met klamme handen mijn truitje glad en voel een vetrol net boven de rand van m’n broek uitpuilen. Gelukkig valt het truitje ruim.

Terwijl ik wacht krijg ik een cappuccino. Over de rand van het kopje bekijk ik nieuwsgierig het tengere poppetje dat enkele minuten na mij binnenkomt. Haar blik vangt die van mij. Ze loopt op me af. Dit moet Akke Marije zijn, de personal shopper, met wie ik een afspraak heb. Ik herken haar gezicht van foto’s op haar website. Ze ziet er perfect uit: strak zeegroen jurkje met zwarte accenten, matzwarte legging, hoge laarzen, blond haar in een geraffineerd eenvoudig geknipte coup met een pony die net tot boven haar ogen valt. Haar oogschaduw heeft dezelfde groene tint als haar jurk. Haar lippen zijn knalrood.

Mijn schouders zakken een paar centimeter. Met dit topmodel moet ik dus de hele middag winkelen, denk ik en zie mezelf al met tassen vol vormloze tenten als een log nijlpaard zwetend achter haar aan sjokken. Mijn humeur stort omlaag tot het absolute nulpunt. Plotseling weet ik weer waarom ik niet graag shop met vriendinnen. Bij die meiden behoudt het kledingstuk altijd zijn oorspronkelijke vorm, bij mij krijgt het een andere dimensie.

‘Hallo, ijk bjen Akke Marije van der Werf,’zegt ze en steekt haar hand uit. Verrast registreer ik een Fries accent en onderdruk een grijns. Niemand is perfect.

Akke Marije vraagt vriendelijk wat er zoal in mijn kledingkast hangt. Ik wijs op wat ik aan heb. ‘Dit is het beste wat er bij hangt. De rest is te groot, nog steeds te klein of al minstens vijf jaar uit de mode.’ Ze trekt haar wenkbrauwen op. Uit haar afkeurende blik blijkt dat mijn garderobe niet aangevuld, maar totaal vervangen moet worden.
In de tijd dat mijn uiterlijk onderhanden wordt genomen door een kapper en visagiste, gaat zij op stap om kleding uit te zoeken.

Verbijsterd staar ik twee uur later naar mijn spiegelbeeld. In plaats van een blondine met lang modelloos glad geföhnd haar, zie ik een brunette met een natuurlijke krullenbos. Mijn ogen stralen als saffieren door de vakkundig aangebrachte make-up. Ik knipper een paar keer onwennig met mijn lange zwarte wimpers en pluk aan mijn nieuwe krullen.

Akke Marije komt terug. Ze complimenteert me met mijn uiterlijk. Ik glimlach en zeg: ‘Een mooi hoofd heb ik al, nu de rest nog.’
‘Dêr geane wij nu iets aan dwaan, no? ’ zegt ze enthousiast.

In elke winkel heeft ze kleding laten weghangen. Zodra mevrouw een boetiek binnenloopt, waar ik nooit gewaagd zou hebben een voet over de drempel te zetten, stuift het personeel op haar af. Rekken met kleding komen te voorschijn en het passen begint.

Sceptisch kijk ik naar de jurkjes, broeken, leggings, jasjes, truitjes en rokjes. De kleur is goed, maar passen al mijn onderdelen daar wel in?

Mijn verbazing is groot. Elk kledingstuk zit perfect. Borsten, heupen en een taille, waarvan ik niet wist dat ik die had, komen goed tot hun recht. Ik kijk toe hoe Akke Marije fanatiek het ene kledingstuk na het andere komt aandragen. Ze heeft duidelijk plezier in haar werk. De middag verloopt prettig en ontspannen. Met een steek van jaloezie stel ik vast dat ze behalve mooi ook nog een lieve, gezellige meid is.

Aan het eind van de middag zeul ik vol zelfvertrouwen tassen vol kleren naar mijn auto. Ik weet nu dat ik mijn grote kont kan verbergen in een broek met hoogzittende kleine zakken, mijn slanke taille beter uitkomt als ik truitjes draag die tot op mijn heupen vallen en dat mijn korte pootjes langer lijken in een broek met rechte pijpen. Ik voel me bijna net zo mooi als mijn personal shopper en loop met een vederlicht gevoel en geheven hoofd naast haar. Met plezier luister ik naar haar Friese accent dat veel prettiger klinkt dan het rauw uitgesproken Nederlands uit de regio waar ik vandaan kom. Emotioneel als ik ben, door alle positieve ervaringen van die dag, moet ik me bij het afscheid inhouden om haar niet even te knuffelen.

Nu kan ik natuurlijk zelf de juiste kleding inslaan, maar onze volgende afspraak staat al. Ik heb nog perfect passende zomeroutfits nodig. Daarna durf ik wel alleen. Denk ik.

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved