News

Jouw tijd komt nog wel

Waarom lijken sommige meiden van twintig hun leven al voor de komende veertig jaar te hebben uitgestippeld? En waarom staat op nummer één van die plannenlijst altijd: ‘trouwen met mijn vriend?’ Niks geen plannen meer als zelfstandigheid, een goede baan en een leuk huis. Ze zijn er misschien nog wel, maar die wegen echt niet op tegen de onverslagen nummer één: trouwen. Samenwonen is gelukkig ook nog toegestaan..

Wat tegenwoordig ook een hype is, is de vriendengroep die je adopteert wanneer je een vriend of vriendin krijgt. Het merendeel van mijn vriendinnen heeft een vaste, zogenaamd stabiele relatie. En in plaats van de adoptie van alleen die arme jongen, krijgen ze er ook nog eens zijn vrienden met uiteraard hun vriendinnen erbij. Eén grote, gezellige stelletjesboel die op elke verjaardag, elke feestdag of een ander verplicht nummertje bij elkaar zijn. Misselijker kun je mij niet maken. En het erge is dan nog, je móet iedereen wel mogen. Zijn vrienden niet aardig vinden, is namelijk een echte no-go en dus een risico voor je relatie. Want stel je nou toch eens voor dat je zomaar vrijgezel kan worden. Het overkomt je, vindt men. En als je dan toch echt vrijgezel bent, dan moet dat blijkbaar zijn omdat je niet in staat bent een goed stuk vlees aan de haak te slaan. Ooit bij stilgestaan of wij, de uitzonderlijke vrijgezel, er misschien wel voor gekozen hebben?

Jouw tijd komt nog wel

Er blijkt maar één medicijn te zijn voor de aandoening vrijgezel in 2011: op reis gaan. Heb je geen man die je hier houdt? Dan ga je toch op reis? Nu kan het nog, want over een paar jaar moet je toch écht wel in een vaste, stabiele relatie zitten. Rare blikken heb ik gevangen wanneer ik antwoordde dat ik ook nog zoiets als school, werk en een toekomst hier heb. De twijfel sloeg wel even toe, toen mijn twee, toch al erg schaarse vrijgezelle vriendinnen het advies van de afhankelijke opvolgde: de hort op, zo ver mogelijk. Vrolijk heb ik ze uitgezwaaid, maar ondertussen had ik een naar gevoel in mijn onderbuik. Waar moesten nu de gesprekken, gemengd met alcohol en gezelligheid in godsnaam over gaan? Over relatieperikelen? Over toekomstplannen? En dan praat ik natuurlijk vooral over de inrichting van hun toekomstige huis en de namen van de eventuele kleintjes. Kinderen, ook zoiets. Of ik word verdomd oud? Of iedereen is er vroeg bij? Maar er worden me toch een paar kinderen uitgepoept om mij heen, niet te zuinig. Voor mij nog geen luiers, kleurenstalen of geklef op de bank. Wat bij mij nu wel van toepassing is, is de vrijheid. En het stiekeme genieten van ruzies en gezeur in andermans relaties.

Een vrijgezel zal zich altijd moeten verdedigen voor het soort uitspraken dat je net gelezen hebt. Dus om de stempel “jaloers wicht” te voorkomen, zeggen wij altijd maar snel dat een relatie ook leuke kanten heeft. Een partner daarentegen zal zichzelf nooit hoeven te verdedigen wanneer zij afgeeft op het vrijgezelle leven. Het heerlijke opscheppen over hoe fijn de relatie is, hoe compleet zij zich nu voelt en vooral hoe blij ze is dat ze niet meer in het vrijgezelle leven zit en niet meer hoeft te zoeken. Geef jij, als doorgewinterde vrijgezel die absoluut niet van mening is zoekende te zijn, een vuile blik terug, dan kan je deze verwachten: “Ach, jouw tijd komt nog wel.”

Door Roxanne Oudshoorn

LOVE dit artikel
1 meid heeft deze blog geloved