News

Twitterend wakker worden; ochtend van een redactrice

Woensdagochtend, 9.45, Keizersgracht, redactie Girlscene. Ik zet mijn eerste zinnen op papier -nou ja Word-document-, maak mijn to-do-lijstje voor de dag en lees de reacties van de vorige avond op Girlscene. Soms proest ik bijna mijn groene thee uit van het lachen door een leuke comment, maar gelukkig weet ik het meestal binnen te houden. Lekker bijzonder hoor ik je denken, maar aan dit vredige ochtendbeeld gaat een wat vreemd ritueel vooraf.

Prrrrrrt *spoelt terug*. Om 6.20 gaat die grafwekker, zo noem ik dat onding lieflijk. Het bizarre ochtendritueel start. Te beginnen met het nalezen van alle tweets van het moment dat ik in slaap viel tot ik mijn ogen weer open deed. De eerste minuten van mijn dag breng ik dus serieus door op Twitter. Daarna volgen er wat saaie dingen in de vorm van douchen en tien minuten door mijn kledingkamer waggelen om dat gekreukelde hoofd helder te krijgen en dus een normale outfit te kiezen. Mijn ontbijt (voor de meiden die zich vervelen: ik eet yoghurt) klaarmaken is het werk niet. Maar dan zit ik aan mijn keukentafel en popt zich het tweede en het derde social medium op.

column ochtenrituelen

Facebook is het eerste slachtoffer. Dat is tegelijk het moment dat ik me realiseer dat mijn vrienden 24/7 aan het feesten lijken te zijn en ik dus inderdaad de saaie work-a-holic ben die ik denk dat ik ben. Tijd voor iets vrolijkers. Ondertussen loer ik naar de klok want het yoghurtbakje is al lang leeg, maar toch surf ik naar Tumblr en begin ik vrolijk te 'rebloggen' om er vervolgens om 7.20 achter te komen dat ik nog maar twintig minuten heb om met mijn make-up het schilderij 'The Face' af te maken en mijn voedselpakket samen te stellen. Mijn collega's weten dat dat voedselpakket niet gering is; appels, tussendoorkoekjes, opkikkers, soepstengels, vitaminepillen; noem het op en ik sleep het mee richting het redactiehol. Twee minuten te laat vlieg ik met een jas die niet bij mijn outfit past de deur uit en sprint ik naar de bus. Dat is dus ook de reden dat mijn hakkencollectie staat te verstoffen in de kast.

Dan begint het grote ontwijk-de-bekenden-in-het-openbaar-vervoer-spel. Excuses aan alle mensen die nu denken dat ik ook hen ontwijk, dat klopt, het is niets persoonlijks. Mocht ik toch een bekende tegenkomen, heb ik twee trucs. Truc 1. Zeggen dat je naar AH to Go moet voor een ontbijt.
Truc 2. Bij het binnenstappen van de trein zorgen dat je een plekje voor jezelf zoekt waar geen enkele andere stoel meer vrij is. Truc 2 werkt altijd, daarom is het truc 2. Ook toe te passen in bus, tram of metro.

Ik zal jullie een andere keer lastigvallen met de dingen die mij opvallen in de tram- en treinreis richting de redactie. Dat is namelijk een aparte column waard.

08.56, aangekomen op de redactie. Als eerste ben ik dus altijd de sjaak met het uitruimen van de vaatwasser, thee zetten en ongeveer twintig keer ‘Goedemorgen’ zeggen met een glimlach tegen alle collega's die net als ik hun ochtendritueel hebben doorstaan.

Waar bestaat jullie ochtendritueel uit?

Door Esmée

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved