News

Jasmijn liet haar borsten vergroten

Boobs, meloenen, tieten, memmen, voorgevel, prammen, bos hout. Honderden benamingen zijn er voor die twee ‘vetbulten’ van vrouwen. En niet alleen de namen verschillen, ook de vormen en groottes lopen enorm uiteen. Wel zo uiteen dat het ene meisje last van haar rug heeft door te grote borsten en de ander amper twee erwtjes op een plankje heeft: ik was die laatste.

borstvergroting

Was inderdaad, want inmiddels ben ik de trotse bezitster van een nette C-cup. Precies, ik ben een meisje met nepbortsen, fake boobs, siliconen, hoe je ze ook wilt noemen.

Daar gaat natuurlijk een heel verhaal aan vooraf. Op mijn dertiende kreeg ik pijnlijke borstjes. Mijn tepels begonnen wat op te zwellen en er vormde zich zowaar een klein puntje. Vol hoop keek ik iedere dag in de spiegel. Zal ik net zulke kleine borsten als mama krijgen of was dit zelfs alles? Helaas, op mijn zeventiende was het nog steeds een cup 70AA/A. Lelijk waren ze niet, er zat een mooie vorm in en ook mijn eerste vriendjes hadden geen klachten. Toch sprak ik de Goden dagelijks toe en vroeg ik om minimaal een klein B’tje, groter hoefde echt niet! Op een dag vertelde mijn moeder mij voorzichtig dat zij toch wel erg graag wat aan haar theezakjes wilde laten doen. Ik vond het te gek! En zo geschiedde. Mijn moeder kreeg een prachtige volle C en ik stond er stikjaloers naast. Dat wilde ik ook. Maar mijn bezorgde vader vond het maar niets, zeventien is erg jong. Als ik tot mijn 21ste zou wachten, betaalde hij een deel mee. Ik ging akkoord.

borstvergroting

De volgende vier jaar kocht ik mooie beha’s van Victoria Secret, waarmee ik het heel wat kon laten lijken. Ook mijn ‘kipfilets’ waren mijn grote vriendinnen. Maarja, die moeten ook een keer uit. Echt onzeker was ik niet over mijn borsten, het kon me zelfs weinig schelen wat anderen dachten. Zonder schaamte liep ik topless over de stranden op Ibiza. Want ja, wat viel er te zien? Op mijn 21ste verjaardag dacht ik nieteens aan die boobjob. Maar in de zomer begon het weer te kriebelen. Begrijp me goed, ik vind kleine borsten mooi, maar ik voelde mij in bikini een jongen en noemde mijn voorkant, mijn tweede rug. Het zou toch wel erg leuk zijn als ik ook zonder dikke vullingen in mijn beha kon lopen. Of wanneer ik niet mijn bikini uit zou moeten knijpen –genant- na het zwemmen.

borstvergroting

Het begon weer te kriebelen. Ik ondervroeg mijn moeder en vond wat fora op internet waarop vrouwen over hun borstverkleining of vergroting verslag doen. En zo kwam het dat ik drie weken later op consult ging bij dezelfde chirurg die mijn moeders borsten had gebouwd. Bob de Bouwer meette mijn omtrekken en keek wat in verhouding zou zijn met mijn taille en heupen. Ik mocht verschillende maten in een sporthbeha passen. Wow, dit waren echte borsten! Bijna echt dan.

Een maand later was het zover…

Lees volgende week het vervolg!

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved