News

Column: Madelon vertrekt...

Al maanden ben ik er in mijn hoofd mee bezig, maar nu, vijf dagen voor vertrek, komt het wel héél erg dichtbij. Volgende week om deze tijd zal ik net aangekomen zijn in Brisbane, Australië, de stad die voor de komende zeven maanden mijn thuis zal worden.

Zeven maanden naar Australië: voor mij is het een droom die werkelijkheid gaat worden. Toen ik vorig jaar het vooruitzicht van afstuderen had en maar eens plannen moest gaan maken voor na mijn studie, kwam reizen al snel in beeld. Veel vriendinnen van mij waren een half jaar weg geweest en twee maanden op Kreta waren mij al eens goed bevallen, dus waarom zou ik het eigenlijk niet gewoon doen? Nadat ik op Oudejaarsavond 2010 de knoop doorhakte en besloot daadwerkelijk te gaan, begon het nadenken, sparen en voorbereiden.

Column: Madelon vertrekt...

In tegenstelling tot veel backpackers ga ik niet op de bonnefooi down under – niks voor mij. Ik ben afgelopen zomer in contact gekomen met een onwijs leuk gastgezin, waar ik vijf dagen per week als au pair aan de slag ga. De familie Dillane, bestaande uit papa Brendan, mama Noreen, de tweejarige Hugo en de pasgeboren baby Matthew, is pleased om mij voor een half jaar in huis te nemen. Als mama druk is met Matthew, zal ik voor Hugo zorgen en hier en daar zal ik ook koken en helpen in het huishouden. Omdat ik ongeveer 25 uur per week ga werken, heb ik tijd genoeg om zelf dingen te ondernemen en erop uit te gaan. Voor mij ideaal: zo kan ik mensen leren kennen en een leven opbouwen in Brisbane, maar heb ik ook de ruimte om veel van het land te zien.

Na mijn zes maanden als au pair, hoop ik in juni de outback van Australië te gaan verkennen – in mijn eentje, met locals of met andere backpackers die ik ga ontmoeten. Echte plannen heb ik nog niet gemaakt, maar die gaan er ongetwijfeld komen als ik er eenmaal ben. Ik zie het allemaal wel – eerst maar eens settelen in Brisbane.

Inmiddels worden me veel gelukswensen en bemoedigende woorden toegesproken, maar ook de opmerking “dat ik misschien wel in Australië blijf voor mijn grote liefde die ik er ga ontmoeten” heb ik al vaak gehoord. Ik weet het, ik weet het: de kans dat ik verliefd word en volgend jaar in een aflevering van All You Need Is Love of Grenzeloos Verliefd verschijn is aanwezig. Maar ga er maar niet vanuit. Ik vind Nederland, mijn familie, mijn vrienden én mijn toekomstplannen veel te leuk om voor altijd weg te blijven! Het plan is dus dat ik op 20 juni gewoon weer voet op Nederlandse bodem zet.

Column: Madelon vertrekt...

Dat ik, als rasechte stresskip, nog steeds geen paniekaanval gehad heb, verbaast me. Want om over een paar dagen voor zeven maanden naar de andere kant van de wereld te vertrekken, is niet niks. Wat moet ik nog kopen, wat moet ik nog regelen, en vooral: ben ik niets vergeten? Die vragen gonsden de afgelopen weken al vaak in mijn hoofd, maar de laatste dagen nog meer dan anders. Vanmorgen werd ik zelfs al wakker met kriebels in mijn buik. Grappig detail: al van jongs af aan roep ik dat ik ‘later’ ga emigreren. Nooit heb ik geweten wat het precies inhield, terwijl het nu voelt alsof ik het daadwerkelijk ga doen. Five more days to go...

“Het is nu of nooit, vlieg weg en kijk niet achterom
Er ligt meer voorbij die grens dan je ooit denken kon”

Liefs, Madelon

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved