News

Madelon in Australië: "De kop is eraf!"

“De eerste weken zijn de lastigste”, zo las ik voor mijn vertrek op veel verschillende au pair-websites. Inmiddels kan ik deze uitspraak beamen. Alle begin is moeilijk, maar stukje bij beetje ben ik me aan het settelen in Brisbane. Australia, here I am!

G’day mates! Allereerst wil ik iedereen onwijs bedanken voor alle leuke reacties op mijn eerste blog. Zoals velen vroegen ga ik jullie zeker weten op de hoogte houden van mijn avonturen down under! Ik ben zo ontzettend blij, gelukkig en trots dat ik vorige week in mijn uppie naar de andere kant van de wereld ben gevlogen, om hier zeven maanden te blijven en Brisbane mijn tweede thuis te maken.

Madelon in Australië: "De kop is eraf!"

Madelon in Australië: "De kop is eraf!"

Onderweg...

Alweer bijna twee weken geleden kwam ik, na een reis van bijna dertig uur, inclusief twee overstaps in Londen en Singapore, aan op Brisbane Airport. Dat mijn meegebrachte teenslippers en zomerjurkjes goed van pas zouden komen merkte ik – gekleed in een jurkje met dik vest en warme laarzen – meteen: de temperatuur ligt hier overdag rond de 32 graden en de zon schijnt bijna non stop! Een groot contrast met Nederland, dat op het moment van mijn vertrek kampte met veel mist en temperaturen rond het vriespunt. Dan heb ik het hier toch beter voor elkaar!

De eerste twee dagen verbleef ik in een hostel vlakbij het centrum van Brisbane – een geweldige stad, als je het mij vraagt. Brisbane is heel heuvelachtig, heeft veel moderne hoogbouw maar ook oude monumenten en gezellige pleintjes en oogt bovenal heel rustig, op een of andere manier – dat terwijl het toch heel druk is. Het doet naar mijn idee een beetje New York-achtig aan: onwijs veel drukke eenrichtingswegen en tientallen mensen die tegelijk oversteken als het stoplicht op groen staat. Maar tegelijkertijd is het heel gezellig. En dan die rivier, wauw! Ik ken inmiddels de weg een beetje, ik ben zelfs een keer van het centrum naar mijn hostel gelopen zonder op de kaart te kijken. Mensen die mijn richtingsgevoel kennen, weten dat dit best een prestatie is ;-)

Madelon in Australië: "De kop is eraf!"

Brisbane at night

Het gevoel van eenzaamheid bekroop me de eerste paar dagen af en toe wel: vooral toen ik de eerste avond op het dakterras zat, met uitzicht op de prachtige skyline en de Brisbane River, bedacht ik me dat het toch wel erg gaaf zou zijn om dit met mijn vrienden en vriendinnen te kunnen delen. Maar aan de andere kant liet het me zien hoe snel je in dit land in contact komt met anderen. Juist omdat iedereen in het hostel alleen verbleef, had ik ontzettend snel aanspraak en heb ik me niet hoeven vervelen. Daarnaast is Australië echt een enorm gastvrij en vriendelijk land. Of ik misschien de weg kwijt was, werd me gevraagd toen ik ’s middags in de stad van het prachtige uitzicht stond te genieten. Daar kunnen wij stugge Nederlanders nog wat van leren!

Inmiddels woon ik alweer een tijdje bij mijn gastgezin in huis en ben ik mijn leventje in Brisbane aan het opbouwen. Ik wen steeds meer aan de Australische cultuur en het feit dat ik hier nu woon begint al ‘normaal’ aan te voelen. Alles is geweldig leuk, maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat het me enorm meeviel. Waar ik in Nederland veel vrienden en familie om me heen had die ik op ieder moment van de dag kon bellen, ken ik hier – buiten mijn gastgezin – nog weinig mensen. Ik mis Nederland, maar weet ook dat de tijd hier voorbij vliegt. En dus maak ik plannen, ga ik erop uit, maak ik plezier en probeer ik te genieten van alles wat Australië mij te bieden heeft. Of me dat tot nu toe lukt...? Dat lezen jullie in mijn volgende blog ;-)

Madelon in Australië: "De kop is eraf!"

Madelon in Australië: "De kop is eraf!"

Brisbane

Cheers mates!

Liefs, Madelon

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved