News

Column: Zonnige, zuidelijke oorden

Terwijl ik dit typ – enkel in mijn schrijfwerk ben ik heel secuur, ik werk altijd veel vooruit – is het zo’n 27 graden Celsius volgens mijn telefoon die als een verlenging van mijn arm naast me ligt. Juist. Ik zal het even nader toelichten, voordat jullie denken dat ik dat ding operatief aan mijn arm heb laten bevestigen: Ik was altijd iemand geweest die ongeveer twee á drie jaar op het gebied van mobiele techniek achterliep. Je weet wel, het soort moderne holbewoner.

Column

Maar toen: Ja, het is zo’n twee maanden terug, maar het zit in mijn gedachten geprent als gister. Ik zag de Samsung Galaxy Note. Zijn – of haar? – lompe omvang deed me aan mezelf denken, dus besloot ik edelmoedig – ik reageer nogal allergisch op het woord abonnement – een abonnement af te sluiten en zo geschiedde. Ik non-technoloog eerste klas, trotse bezitter van een nieuw staaltje techniek! Sindsdien WhatsApp ik erop los. Oh, en vergeet vooral Angry Birds niet. Dikke liefde voor Angry Birds. Dat moest even gezegd worden.

Column

Nu jullie een levensverhaal rijker zijn, wil ik toch weer op die 27 Hollands, broeierige graden Celsius terugkomen. Dit is namelijk een vakantieliefde temperatuur. Want alles wat zuidelijker ligt dan België en waar het minimaal 27 graden is heb je zongebruinde jongens lopen met een afgetraind bovenlijf, stoere zonnebrillen en een overdosis gel in hun haren. Dat zijn jongens die volgens mijn indeling vallen onder de categorie vakantievriendjes. Jongens die zich bewust zijn van hun heerlijke lijf, perfecte woonplaats en toevallig in de zomerperiode altijd vrijgezel zijn. Like doh!

Ik denk dat ik zelfs wel mag zeggen dat ieder meisje daarmee in contact is gekomen. Ik ook. De eerste keer dat het gebeurde was ik vijf jaar oud en was ik met mijn ouders en zusje op vakantie in Spanje. Ik had destijds prachtige, blonde lokken. We waren er nog geen twee dagen en mijn vader kreeg het eerste huwelijksaanzoek al om zijn oren geslingerd. Juist, voor zijn dochter van vijf. Er was een man die mijn haren zo mooi vond dat ik – als ik oud genoeg was – met zijn zoon mocht trouwen. Voor de nieuwsgierigen: Ben nog steeds ongehuwd en heb niets meer van dat aanzoek gehoord.

Column

De tweede keer dat het mij overkwam waren we op vakantie in Italië. Ik was een jaar of dertien en mijn haar was inmiddels niet blond meer. Het was een jongen van mijn leeftijd en hoewel hij geen Italiaanse guido was – sterker nog hij was een echte Groninger – valt hij ook onder de categorie vakantievriendjes. Twee dagen later had hij namelijk een ander vriendinnetje. De loser!

En toen ging ik ineens met vriendinnen op vakantie. Naar Turkije. Veel van mijn vrouwelijke kennissen waarschuwden me al voor de gebruinde, Turkse boys die als bijen op honing op je afstormen. Maar mijn blonde highlights waren inmiddels al uitgegroeid, dus veel zorgen maakte ik me niet. Oké, ik moest me in het hotel verstoppen voor de kok die mij wel als een toekomstige echtgenoot zag – maar he, het leverde mij wel een oneerlijke voorsprong op bij het ontbijt! – buiten dat bleef het bij een aantal totaal niet originele openingszinnen. Die wij als verstandige jonge dames gewoon links lieten liggen. Oké, een keer zijn we erop ingegaan. Maar wat is nu een keer ten opzichte van die duizenden openingszinnen die je om de oren vliegen in acht dagen tijd?

Column

Het zat namelijk zo: Ik liep samen met mijn vriendinnen door het centrum van Kusadasi toen er ineens een oude man – zo grijs als een duif – op ons afwaggelde en met gebrekkig Engels ons het volgende vroeg: Are u send from heaven? We keken elkaar even aan. Hier is natuurlijk maar een juist antwoord op te geven. ‘No we’re descendants from hell’, antwoordden we in koor. Vervolgens zijn we doodleuk doorgelopen.

Het is me wat met die lokale mannen in warme oorden. Maar een ding weet ik zeker. En dat is, als ik ooit zo hopeloos mag zijn en in onze lage landen geen leuke jongen meer kan scoren, ik nog altijd met een geverfd blond koppie naar het Zuiden kan gaan. Daar vind ik ze namelijk binnen één dag.

Door Joanne.

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved