Lifestyle

Bijzonder baantje: vrachtwagenchauffeur

Op Girlscene interviewen we regelmatig bezoekers met een opvallende (bij)baan. Deze keer: Marieke Honingh, 21 jaar, uit Wormer. Zij is vrachtwagenchauffeur!

-

Vertel eens wat je over jezelf...
Mijn naam is Marieke Honingh, 21 jaar, uit Wormer. Ik werk sinds 2 jaar als vrachtwagenchauffeur bij H. Veldhuizen Transport in Zaanstad. Dit bedrijf heeft verschillende vrouwelijke chauffeurs in dienst, dus ben prima op mijn plaats achter het stuur.

Hoe ben je bij dit werk gekomen?
Toen ik van het VMBO afkwam had ik nog niet echt plannen en wist ik niet echt wat ik van de toekomst kon verwachten. Na mijn diploma heb ik daarom een tijdje bij een pannenkoekenrestaurant gewerkt. Eén van mijn vriendinnen daar zei het restaurant vaarwel en ging werken als chauffeur bij H. Veldhuizen Transport in Zaandstad. Daar stond ik wel even van te kijken. Wat gaat zij nou doen! dacht ik. Steeds als ik haar sprak kwam ze met verhalen over haar groot rijbewijs dat ze via VTL had behaald en de vrachtwagens waarop ze reed. Ze was zo enthousiast dat ik er op een gegeven moment ook zin in kreeg....

Wat voor opleiding heb je gevolgd om dit werk te doen?
Eigenlijk ben ik op mijn 19e brutaal bij Veldhuizen binnengestapt. De directeur vond het leuk en dapper dat ik zomaar aanklopte en kon bijna direct beginnen. Ik had alleen mijn normale rijbewijs, dus kon nog niet gelijk op een vrachtwagen gaan rijden. Eerst ben ik begonnen met het rondbrengen van pakketten in de regio in en om Amsterdam. Eerlijk is eerlijk, in het begin vond ik het doodeng. Ik had heel weinig rijervaring, want had pas vier maanden mijn rijbewijs. Natuurlijk kreeg ik wel tips over hoe je het best kan laden en lossen, maar ik heb af en toe wel zitten zweten in de auto! Achteraf was het een goede leerschool. Zelf je weg vinden, mogen leren van je fouten, daarvoor ben ik mijn collega's dankbaar. Op het moment zelf is het niet altijd eenvoudig, je moet best stevig in je schoenen staan. Doe je de achterklep open, blijkt dat je je wagen verkeerd hebt geladen en je dus een omgevallen pallet weer kan rechtzetten. Of je blokkeert de weg en mensen achter je beginnen te toeteren. In het begin was dat lastig, maar mijn collega's hebben me steeds gezegd dat ik me niet gek moest laten maken. Nu maak ik me niet meer druk om ongeduldige figuren; ze wachten maar even, ik ben zo weer weg. Het is wel werk waarin je moet aanpoten, want dagen van negen of tien uur zijn geen uitzondering. Je moet dus wel wat power hebben voor dit werk. Het leuke van mijn werk is dat ik gelijk al best goed ging verdienen én dat er ruimte was voor de opleiding voor het C-rijbewijs (vrachtwagen). In mei 2008 haalde ik zonder veel problemen mijn groot rijbewijs en onlangs heb ik ook mijn E-rijbewijs gehaald, zodat ik nu ook een vrachtwagen met aanhanger mag besturen. Mijn opleiding heb ik gewoon tijdens mijn werk gevolgd. Een deel deed ik overdag en een deel van de opleiding vond 's avonds plaats.

Is de transportsector niet een echte mannenwereld?
Bij mijn huidige werk werken gelukkig verschillende vrouwelijke chauffeurs, dus het is echt niet zo dat er alleen maar mannen werken. Je hebt als jonge meid echter wel af en toe best bekijks. Transport en logistiek is toch vooral nog een mannenwereld. En ik maak er ook wel gebruik van hoor, dat mannen je graag willen helpen bij het lossen. Het is soms ook best zwaar je sleept toch met lading van zo'n zeshonderd kilo per stuk. Ik rij momenteel het meest karton en papier. Mannelijke collega's vertellen soms dat een klant teleurgesteld was dat niet ik, maar een man de pakketten kwam brengen. Ha, leuk natuurlijk, maar niet meer dan dat. Het is ook heus niet altijd even fijn om vrouw te zijn in dit wereldje, want je krijgt ook nog wel eens vrouwonvriendelijke dingen naar je hoofd. Het went op den duur, het gaat het ene oor in en het andere er meteen weer uit. Je doet ondertussen wel een hoop mensenkennis op als chauffeur.

Wat vind je het leukste aan je werk?
Het aller lekkerste is de vrijheid die je hebt. Die zou ik nooit willen missen. Je zit in je eigen wagen, je rijdt door het landschap, niemand die zich met je bemoeit. En eenzaam is het toch ook weer niet, want je komt ook mensen tegen: 's ochtend als je vertrekt en bij de klanten die je afgaat maak je een praatje. Ik zie zoveel van Nederland. De laatste tijd rijd ik heel veel door Noord-Nederland, langs de dijken en de weilanden, het IJsselmeer, soms de zee. Als ik dan wil pauzeren, parkeer ik mijn vrachtwagen langs de weg en lunch ik met een schitterend uitzicht....

Wil je net als Marieke aan de slag als chauffeur? Check dan www.vtllerenwerken.nl voor meer informatie.

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved