Lifestyle

Show je kamer: Sanne

378

In de rubriek "Show je kamer" mogen we stiekem binnengluren bij slaapkamers van Girlscene bezoekers. Wat is hun kamerstijl, waar shoppen ze hun meubeltjes en hebben ze nog goede stylingtips? Deze keer: de kamer van Sanne.

-

-

Thuis had ik vroeger altijd de kleinste slaapkamer. Daar stond veel troep in, die ik toen als accessoires zag... Hierdoor moest ik het ook erg netjes houden. De slaapkamer was echt klein, waardoor mijn bed, mijn bureau en een kast niet op een andere plek konden staan. Hierdoor begon ik automatisch de accessoires op andere plekken te zetten. Ik had wel inspraak over het behang, maar ik wilde gewoon een nieuwe kamer, met nieuwe meubels op mijn eigen manier ingericht.

Op mijn 17e gingen we verhuizen. Ik kreeg niet alleen een gloednieuwe kamer, maar ook de grootste. Gelijk zat mijn hoofd vol met ideeën toen ik de plattegrond van mijn kamer te zien kreeg. Helaas had ik een ander kleurenpatroon in mijn hoofd dan mijn ouders. De grove constructie kreeg de kleur die mijn ouders bij het huis vonden passen. Dus bleef de kleur van de vloerbedekking en het behang voor mij over. Ik koos voor een druk jaren '60 behang op een grote muur en de rest van de muren kwam een simpel behangetje. Dat vond ik erg leuk staan. Maar na een jaar begon het me al te vervelen, ik was toe aan iets nieuws. Helaas vonden mijn ouders dit geen goed idee en mijn kamer bleef zoals hij toen was.
Ook was de kamer zo geconstrueerd dat ik weer weinig meubels kon verplaatsen. De wasbak, de kledingkast, het bureau, de tv-hoek.. Alles zat weer vast in een hoek. Wel had ik iets apart in de slaapkamer. In mijn kamer stond een trap die naar de ´zolder´, waar mijn bed stond. Er zat dus een extra verdieping in mijn kamer.

-

-

Rond mijn 21e begon het toch wel erg te kriebelen om op mezelf te gaan wonen. Destijds wilde ik gaan samenwonen, maar we konden niks geschikts vinden. Uiteindelijk eindigde die relatie en werd het speuren naar een kamer een beetje vergeten.
Totdat een vriendin me opbelde en van een collega van haar hoorde dat haar kamer in het centrum vrij kwam. Direct maakte ik een afspraak. Ik kwam terecht in een studentenhuis wat erg groot was. Toen ik de kamer binnen kwam lopen, wist ik meteen dat ik hier wilde wonen. Het was licht, had hoge plafonds, een aparte slaapkamer en een balkonnetje. In augustus 2009 kreeg ik de sleutel en we konden gaan klussen. Er hoefde niet veel te gebeuren- Alleen wat verven en de meubels gaan halen.

In de slaapkamer zat een soort vide, waardoor ik dus weer mijn bed boven had staan. Hierdoor creëerde ik wel meer ruimte voor mijn droom: een open kledingkast. Sinds ik de film Sex and the City gezien heb, zit Carrie´s kledingkast in mijn hoofd. Oke, mijn kast is wel een kleine versie hiervan, maar toch ben ik er erg blij mee. Vriendinnen die langskomen, reageren allemaal ook erg leuk op dit gedeelte van mijn kamer. Het is echt de ruimte waar je de hele avond met zijn allen loopt te tutten voordat je uitgaat. Mijn wasbak, make-up, tasjes, schoenen en sieraden liggen ook allemaal in deze kamer.
Goede make-up vind ik erg belangrijk en ook leuk om te kopen. Iets waar je niet op moet bezuinigen.

-

-

-

De casual kleding heb ik bijna allemaal opgevouwen in de kast liggen. De jurkjes en uitgaanskleding heb ik allemaal opgehangen. Het is erg overzichtelijk, maar helaas sta ik nog steeds zoals iedereen lang voor mijn kast te staren om te beslissen wat ik aan zal doen.
Boven deze ruimte staat mijn tweepersoonsbed. Wat heel leuk aan deze kamer is, is dat ik er een balkonnetje heb. De deuren kunnen allebei open en in de zomer zit ik lekker in de zon.
Waar ik de meeste tijd doorbreng, is toch wel de zithoek van mijn kamer. Hier zit ik vaak met mijn laptop, de kaarsjes aan voor de tv. Door het lichte behang, de hoge ramen en plafonds is het een erg lichte kamer geworden. Maar hierdoor kan het ook snel 'saai en simpel' worden. Het was dus een uitdaging om voor meubels en accessoires te gaan winkelen. Ik ben voornamelijk naar de Ikea gegaan. Daar heb ik eigenlijk al mijn meubels gekocht.

In het begin had ik wilde plannen met het stukje boven de open haard. Maar ik kon er geen mooie spiegel voor vinden. Toen besloot ik om het stukje roze te verven, waardoor het de kamer wat breekt. Het tijgerbankje heb ik van mijn zusje. Ik heb een haat-liefde relatie met dit meubel. Eigenlijk vind ik het geen mooie bank, maar hij wordt vanzelf weer leuk als je het in een bepaalde opstelling neerzet. Ik zit er vaak in, warm voor de kachel.

Foto's vind ik erg belangrijk en ze maken de ruimte ook persoonlijk. Je vindt ze ook door mijn hele kamer terug. Als ik door tijdschriften blader zie ik vaak leuke plaatjes. Deze knip ik dan uit en bewaar ik in een map. Zo kan ik de foto's in de fotolijstjes regelmatig verwisselen. Daar ben ik toch wel dagelijks mee bezig. Ik vind het leuk om bezig te zijn met mijn inrichting. Soms tijdens het tv kijken, kijk ik mijn kamer rond en vind ik toch dat die lamp of de Buddha weer anders moet staan en dit doe ik dan ook direct.
Het vogelhuisje en de vogel heb ik bij de Action gekocht. Ik zag het staan en moest het hebben. Vaak als ik iets koop, zie ik het al voor me hoe en waar het in mijn kamer zal staan.

Wat ik ook graag doe, is lezen. Ik heb erg veel boeken en ja, ik lees ze ook allemaal. Het is grappig dat de boeken steeds meer vrolijke kleurtjes krijgen en hierdoor op een vreemde manier ook bij mijn kamer passen.

-

Aan het bureau zit ik regelmatig mijn huiswerk te maken en ander mijn laptop. Toen ik thuis vertelde dat ik op kamers ging, kwam mijn vader met het verhaal dat hij nog een oud bureau had. Eerst leek het me helemaal niks, ik wilde juist alles nieuw. Maar mijn vader vertelde me dat het bureau door zijn vader gemaakt was. Mijn opa heb ik nooit gekend, hij overleed toen mijn vader 21 jaar was. Het had direct een waarde voor me. Mijn vader pimpte het bureau door hem te schuren, te lakken en er nieuwe handvatjes op te zetten. Ik ben er erg blij mee.

Wat mijn stijl inhoudt, is dat ik allerlei verschillende dingen blijf combineren. Bijvoorbeeld deze kaarsen die op mijn tafeltje bij de tv staan. Alles is afzonderlijk gekocht, maar staat samen erg leuk. Alles komt ook eigenlijk overal en nergens vandaan. De discobal kreeg ik tijdens een Sinterklaasavond met vriendinnen.
Naar verschillende combinaties blijven zoeken doe ik ook met mijn kleding. Zo wordt het niet te saai. Dit wil ik ook als stylingtip meegeven: blijf bezig met je kamer. Maar koop niet teveel nieuwe spullen, zo kan het gauw rommelig worden.
Ik denk dat mijn kamer nooit echt 'af' zal zijn. Wel qua inrichting en meubels, maar hier en daar zal het nog wel verschoven en verzet worden.

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved