Food

Vegetariërs

Steeds meer meiden kiezen ervoor om vegetariër te worden. Bewust, of worden ze misschien aangezet door anderen? En hoe bevalt het 'vegetariër zijn', is het moeilijk of valt het wel mee? Ik sprak me een echte vegetariër: Lindy.

 

Jij bent dus vegetariër. Vertel eens iets over jezelf?
Ik ben Lindy en ik ben 14 jaar. Ik doe op dit moment 2vwo, en dat gaat best goed. Mijn hobby's zijn shoppen, dansen en op vakantie gaan! En ik ben dus vegetariër.

Hoe ben je vegetariër geworden, hoe kwam je erbij?
Het begon toen ik een jaar of zeven met mijn moeder mee naar de slager ging, en ik al die stukken vlees zag liggen. Normaal dacht ik er niet over na, maar nu ging ik denken: is dat wel eerlijk? Al die beestjes die dood zijn gemaakt omdat ík zo nodig vlees op mijn boterham wil! Ik liet het er maar even bij. Eenmaal thuis had ik lekker een broodje salami, en toen ik een hap nam ging ik er toch weer over nadenken. Ik werd misselijk van het idee en ik at het toch maar niet op. Ik zei het tegen mijn moeder, ze snapte het wel, maar ik was nog maar zeven en zoiets kan je natuurlijk niet beslissen van de een op andere dag. Ik ging minder vlees eten, maar nog wel af en toe als ik het écht niet kon weerstaan.

Toen ik een jaar of acht was begon ik het echt serieus te doen. Ik at nooit meer vlees of vis. Nouja, op die ene keer na dan, dat ik bij de Chinees was, en hij het verkeerde had verstaan, dus dat ik een bordje vlees kreeg (dat heel veel op het vegetarische leek). Door mij zijn vriendinnen van de basisschool ook vegetariër geworden! Ook mijn beste vriendin, waar ik erg blij mee ben, want dan is het eten bij elkaar geen probleem!

Wat eet je wel en niet?
Ik eet geen vlees of vis.

In hoeverre beïnvloed ‘vegetariër zijn’ jouw leven?
Mijn ouders werken er goed in mee, ze vinden mijn keuze goed en houden er altijd rekening mee. Wel waren ze eerst natuurlijk een beetje bezorgd, ze willen wel dat ik gewoon gezond eet. Ze gingen het een beetje uitzoeken en vroegen aan de huisarts of het nou eigenlijk echt slecht voor je is; maar dat is het niet. Zolang je maar goede vervangers eet. En die kun je overal krijgen! Nu denk ik er nooit meer bij na, ik ben het al zo lang, ik weet niet beter als het ware. Ik mis het niet, ik moet er eigenlijk niet eens aan denken.

Raad je het andere mensen ook aan, of is het een heel persoonlijke keuze?
Het is een hele persoonlijke keuze, want niet iedereen wilt, kan of mag het. Ook moet je het natuurlijk voor jezelf beslissen. Als ik ooit weer vlees ga eten, eet ik alleen vlees waarvan ik weet dat de beesten een goed leven hebben gehad. Ik weet wel dat het geen verschil maakt of ik nou wél vlees eet of níet. Maar voor mezelf geeft het gewoon een fijner idee.

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved