Lifestyle

Tokio Hotel

Hier de nieuwste band, afkomstig uit het kleine duitse dorpje Magdenburg: Tokio Hotel! Je kent ze vast wel van hun liedjes; Monsoon, Ready, Set, Go! en Don't Jump. Hun nieuwste single, 1000 meere, is ook sinds een maand op internet te zien.

De band bestaat uit de zanger, Bill, zijn tweelingbroer de gitarist, Tom, de andere gitarist, Georg, en natuurlijk niet te vergeten, Gustav de drummer.

Zanger Bill

De band ontstond in Duitsland, toen de tweeling op 14-jarige leeftijd mee te doen aan een muziekfestival, waar ze Georg en Gustav ontmoette, die zich bij de band aansloten. Eerst was de naam van de band Devlish, maar de leden vonden dat eigenlijk niet echt een pakkende naam, en toen kwam de naam Tokio Hotel. Ze zijn inmiddels wereldwijd bekend, en hebben al bijna 20 awards gewonnen.

Afgelopen maand (8 oktober) gaven ze een concert in de bomvolle Heineken Music Hall, in Amsterdam. Er zijn maar liefst meer dan 30 meiden afgevoerd, en er gaan geruchten dat ze in geen tijden een concert met zoveel lawaai hebben meegemaakt. De fans mogen trots zijn!

Een aantal filmpjes:

Monsoon

Spring Nicht

Unplugged: Reden

Rette Mich

Fan Marit was bij het concert in de HMH. Ze schreef een report voor Girlscene:

“Ik ben naar het Tokio Hotel concert geweest, en het was echt SUPER COOL! Ik ben met 2 vriendinnen gegaan, en we waren er rond 3 uur. Het was in Amsterdam, in de Heineken Music Hall, vlakbij de Arena. Er stonden toen al mega veel mensen in de rij. We zijn er maar gewoon ergens tussen gaan staan . We hebben ongeveer 3 ½ uur in de rij gestaan. Dat vonden we niet zo heel erg, want het was eigenlijk best gezellig. Allemaal meisjes tussen de 12 en 18 en die allemaal dood zenuwachtig waren, maar iedereen wou gezellig praten.

Om ongeveer 6 uur gingen de deuren open. Iedereen hield elkaar stevig vast, om niemand kwijt te raken, maar dat was blijkbaar niet de bedoeling. De beveiligingsmensen rukten meteen iedereen hardhandig uit elkaar. Bij de poortjes moest al het eten uit de tassen, en camera's werden ingenomen. Gelukkig hadden we de onze in een zijvakje en in ons broek gedaan . Binnen begonnen we natuurlijk meteen naar de zaal te rennen, maar weer iemand hield ons tegen. "HO DAMES STOP!" Schreeuwde hij. "IK ZAG DAT JULLIE WILDEN GAAN RENNEN! IK ZAG HET! LOPEN!" We liepen even twee stappen, en renden daarna net zo hard weer door.

Toen we bij de zaal waren, waren er al aardig wat mensen, maar het lukte ons nog om bijna vooraan te staan. Voor ons was een gangetje gemaakt van hekken, voor de beveiligingsmensen, daarvoor nog wat publiek, en dan het podium al!
We moesten daar nog wel 1 tot 1 ½ uur wachten. Elke keer als er iets bewoog op het podium (ook al was het nog lang geen tijd) begon iedereen te krijsen. Wij werden ook steeds meer tegen de hekken aangeduwd, omdat iedereen naar voren wou. Voor het begon, werden er al mensen over de hekken gesjord, en afgevoerd.

Toen ging eindelijk het licht uit, en kwamen Bill en Tom op. Iedereen begon te gillen, krijsen, en schreeuwen. Daarna zag je Gustav achter het drumstel zitten, en Georg kwam ook tevoorschijn met zijn gitaar. Ze openden met het nummer Der Letze Tag. Meteen pakte iedereen mobieltjes en de (nog) niet in beslag genomen camera's.

Na het eerste nummer bedankte Bill in het Duits alvast voor ons gegil. Bijna na elke 2 nummers maakte hij een praatje, en lachte veel. Bij Vergese Kinder, kwam er zelfs wind uit de vloer, zodat zijn haar SUPER mooi alle kanten op waaide. Aan beide kanten van het podium stonden trouwens 2 gigantische schermen, zodat de mensen achteraan het ook goed konden zien. Gelukkig stond ik daar niet.

De nummers die ze zongen waren afwisselend Duits en Engels maar bij elk liedje brulde iedereen even hard mee. Bill zei ook nog dat hij Amsterdam geweldig vond, en dat hij hier heel snel weer terug zou komen. Tom is ook nog een paar keer in het concert heel dichtbij geweest. Als toegift gaven ze het nummer In Die Nacht en Rette mich, met z'n allen midden in het publiek. Daarna ging het podium een paar meter omhoog, en daarna was het afgelopen. Ze gooiden nog water, flesjes, plectrums, en handdoeken in het publiek, en daarna renden ze af. Het was echt het GAAFSTE concert ooit!

Een medewerker vertelde: " Zeventig meisjes zijn in de afgelopen twee uur onwel afgevoerd. Ik werk hier nu twee jaar, maar zo'n concert als dit heb ik nog nooit meegemaakt. Wat een lawaai. Al staken die jongens een vinger in hun neus, dan waren ze nog enthousiast."

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved