Lifestyle

Girls issues: deel 4

Deze week behandelen we in Girls Issues een vraag van een meisje die een vriendin heeft die altijd roddelt. Wat doe je daar nou aan? Daarnaast een heftige vraag van een meisje die thuis in een hele lastige situatie zit. Lees gauw verder!

-

Hallo Sharon,
 
een vriendin van mij roddelt altijd. Over haar vriendinnen, over gezamenlijke vriendinnen... Ik heb al vaker gezegd dat ik dit niet leuk vind, en niet wil gaan roddelen over vriendinnen. Ook heb ik gezegd: ‘als je altijd gemene dingen vertelt over vriendinnen, waarom ga je dan met die meisjes om?’ Een gezamenlijke vriendin heeft haar daar ook al eens over aangesproken. Ze zei: ‘als je over anderen achter hun rug om kletst, roddel je dan ook over mij?’ ‘Nee,’ zei mijn vriendin, maar toen ze weg was, begon ze direct over haar te roddelen.
Maar daar heeft ze dus wel een punt en ze heeft me ook aan het denken gezet. Mijn vriendin roddelt altijd bij mij over andere vriendinnen, praat ze dan ook over mij bij haar andere vriendinnen? Ik erger me hier ontzettend aan, want van alles wat mijn vriendin zegt, is 90% geroddel. Ik heb al vaak gezegd dat het me stoort, en ik niet steeds wil praten over anderen en al helemaal niet op een negatieve manier. Natuurlijk ben ik niet heilig, incidenteel heb ik het ook wel eens over iemand, maar nooit over vriendinnen en nooit langdurig en op een gemene manier. Maar ik wil mijn vriendin ook niet kwetsen want ik kan goed met haar overweg en ze mag me natuurlijk alles vertellen en ze is er ook altijd voor mij. Ik kan ook ontzettend met haar lachen en ze is een goede vriendin voor mij, alleen dat geroddel irriteert me mateloos! Wat kan ik hier aan doen?

Beste anoniem,

Zoals je de situatie beschrijft lijkt het er op dat je deel uitmaakt van een vicieuze cirkel. Als ze zoveel over andere vriendinnen roddelt, zou het natuurlijk heel raar zijn als ze dat over jou helemaal niet zou doen. Ik snap heel goed dat je je hieraan stoort, want je wil er natuurlijk wel op kunnen vertrouwen dat je vriendinnen positief over je denken. Goed dat je al een aantal keren geprobeerd hebt om duidelijk te maken wat jij ervan vindt. Uit je verhaal kan ik echter opmaken dat dit dus eigenlijk niets geholpen heeft? Waarschijnlijk is er een reden voor het geroddel van je vriendin, misschien is ze zelf zo onzeker dat ze constant probeert om de minder goede dingen in anderen te zien. Ze zal echt tot een duidelijk inzicht moeten komen dat dit voor anderen echt niet fijn is. Misschien kan je samen met meerdere vriendinnen dit probleem bespreken en ook samen naar deze vriendin gaan om het voor te leggen. Waarschijnlijk hebben jullie met meerdere vriendinnen samen een grotere invloed! Probeer haar wel positief te benaderen. Zeg eerst iets aardigs, bijvoorbeeld dat ze een goede vriendin is voor jullie omdat jullie altijd bij haar terecht kunnen. Daarna kun je aangeven dat jullie het idee hebben dat ze wel erg vaak de negatieve dingen van mensen ziet (in plaats van te zeggen dat ze roddelt!) en hoe jullie dit ervaren. Misschien kunnen jullie aan haar vragen hoe zij denkt dat het komt dat ze zo negatief is. Als dit geen indruk maakt dan zou ik mezelf gaan afvragen of je het echt de moeite waard vindt om deze vriendschap te behouden. Een goede vriendin zou zich namelijk echt wel iets aantrekken van de mening van haar vriendinnen. Daarnaast zeg je dat alles wat ze zegt grotendeels geroddel is, de 10% die overblijft voor de positieve aspecten aan de vriendschap is wel erg weinig!

Succes!

Liefs, Sharon

-

Beste Sharon,
 
Ik ben een meisje van 18 jaar en ik heb een grote familie. Ik ben namelijk de één na oudste thuis van een gezin met 6 kinderen. We hebben het niet breed. Mijn moeder werkt hard en mijn vader probeert iets op te starten. Als ik vakantiewerk doe, gaat het geld rechtstreeks naar hen. Maar dat is niet het probleem. Aangezien ik een oudere broer heb, ben ik net een moeder voor mijn jongere broers en zussen.
Het klinkt misschien heel egoïstisch, maar dit wil ik niet. Babysitten is mijn 'levensverhaal'. Ik kan ook niet altijd met vriendinnen afspreken want ik moet rekening houden met de andere kinderen. En ik studeer en dat gaat daardoor ook niet zo goed. Mijn vraag is: Hoe kan ik dit mijn ouders vertellen of hoe moet ik hiermee omgaan? Ik zou graag een beetje onafhankelijker worden want ik heb het gevoel dat ik stik, maar ik weet niet hoe ik het moet zeggen zonder egoïstisch te klinken. Ik geef veel om mijn familie, maar ik heb het gevoel dat het zo niet verder kan. Alleen gaan wonen is ook niet echt een optie.
 

Beste anoniem,

Wat rot voor je dat je in deze situatie zit! Als meisje van 18 snap ik inderdaad dat je wel wat meer wil dan op je jongere broertjes en zusjes te passen. Helemaal als zelfs je studie daar onder lijdt. Ik snap dat je niet egoïstisch wil klinken tegenover je ouders, maar ik denk dat zij wel begrijpen dat jij ook volwassen wordt. Wat nou als je over een aantal jaren een eigen leven wil opbouwen met een eigen huisje? Hoe kijken zij daar tegen aan? Het belangrijkste lijkt mij om gewoon eerlijk te zijn tegen je ouders, ondanks dat dit natuurlijk niet makkelijk is! Kies een rustig moment uit waarop je alleen bent met je ouders, en zeg van tevoren dat je het een en ander met ze wil bespreken. Dan zijn zij voorbereid op een serieus gesprek en hoef jij niet bang te zijn dat je je ouders overvalt. Misschien kun je het begin van het gesprek beginnen met vragen te stellen over hoe zij jouw toekomst zien. Hoe kijk zij aan tegen jouw leven over een jaar of 5? Ben je dan afgestudeerd, heb je een baan, een eigen huisje? Of verwachten zij dat je die tijd sowieso nog wel thuis blijft wonen? Daarna kan jij aangeven hoe jij er zelf over denkt. Doe dit voorzichtig en probeer het altijd zo positief mogelijk te formuleren! Zeg dat je heel veel om jullie familie geeft, maar dat je zelf ook dromen hebt die je wil verwezenlijken. Je kunt hierbij als voorbeeld je studie gebruiken. Je geeft aan dat studeren niet zo goed gaat. Als dit te zien is aan je cijferlijst of het feit dat je een aantal vakken niet haalt wegens tijdgebrek, kun je op papier laten zien dat je er wat minder voor staat en denkt dat het komt omdat je te weinig tijd voor je studie hebt. Je ouders willen vast heel graag dat je je studie goed afrondt. Misschien kun je samen wat praktische oplossingen bedenken, zodat jij iets meer tijd voor jezelf krijgt. Je broertjes en zusjes worden in ieder geval zelf ook steeds ouder, en zullen geleidelijk aan minder ‘oppas’ nodig hebben. Heel veel succes!

Liefs, Sharon

Heb jij ook een brandende vraag aan Sharon? Je kunt je vraag mailen naar sharon.girlsissues@gmail.com. We zullen iedere week twee vragen uitgebreid beantwoorden, dus houd de rubriek goed in de gaten want wie weet geeft Sharon antwoord op jouw vraag! Uiteraard blijf je volledig anoniem.

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved