Lifestyle

Report: Marit op bezoek bij SOS Dolfijn

Bijna 45 jaar geleden wordt de eerste bruinvis in de kofferbak van een auto naar het Dolfinarium gebracht. Waar konden ze anders heen met deze ‘baby dolfijn’? Ik ben gaan kijken bij Stichting SOS Dolfijn, op de plek waar het allemaal begon.

Een kleine dode vis glibbert langzaam uit mijn handen in de bek van een kleine bruinvis. Hem voeren is zo ontzettend leuk! De bruinvis kijkt me ondeugend aan. Met één oog.. dat dan weer wel. Deze bruinvis heeft heel veel pech gehad. Ze zat gevangen in een visnet en dat net heeft diep in haar huid en langs haar ogen gesneden, daarom is ze nu blind aan één oog. Met het andere oog ziet ze ook steeds minder. Gelukkig is zij gered door SOS Dolfijn.

Opvangcentrum

Vis voeren aan een bruinvis!

Opvangcentrum

In 1967 is er nog geen opvangcentrum en dus wordt de bruinvis uit de kofferbak opgevangen in een zijbassin van de dolfijnen. Na deze eerste bruinvis komt er bijna elk jaar wel één bruinvis binnen bij het Dolfinarium. Maar eigenlijk kan dat zo niet langer. Wat nou als het opgevangen dier een rare, besmettelijke ziekte heeft en alle dolfijnen aan steekt? Dat kan het einde van het Dolfinarium betekenen!

En dus wordt er op 7 mei 1991 een echt opvangcentrum geopend. Al bijna 20 jaar worden daar dolfijnen en bruinvissen opgevangen en verzorgd, sommige dieren kunnen dan weer terug naar zee. Andere dieren redden dat jammer genoeg niet. Hele jonge dieren hebben bijvoorbeeld nooit geleerd hoe ze in het wild moeten leven, en, geloof het of niet, er zijn ook veel dieren met hartafwijkingen waar SOS Dolfijn dus op blijft letten.

Deze dieren blijven in het Dolfinarium en worden goed verzorgd. Ook kunnen de mensen van SOS Dolfijn kleine onderzoekjes doen bij deze bruinvissen. Dit om te voorkomen dat ze gaan uitsterven in de Noordzee. Wist je trouwens dat er nu zo’n 30.000 bruinvissen in het Nederlandse deel van de Noordzee zwemmen?

Opvangcentrum

In het opvangcentrum, v.l.n.r Anouk, dierverzorgster Bianca en ik.

(Foto eigendom SOS Dolfijn)

Bruinvissen houden van spelen en van aandacht.

Stranding

Het redden van gestrande dieren begint allemaal bij een belletje van het Strandings Netwerk. Dit is een groep mensen die precies weet wat er moet gebeuren als er een dolfijn, bruinvis of bijvoorbeeld een zeehond gestrand is. Bij SOS Dolfijn zijn altijd twee mensen die dienst hebben en dus 24/7 een pieper dragen. Worden ze opgebeld dan gaan ze zo snel mogelijk naar het Dolfinarium waar de dolfijnenambulance klaar staat.

sos dolfijn

Een gestrande bruinvis. (Foto eigendom SOS Dolfijn)

(Foto eigendom SOS Dolfijn)

Eligius (Hoofd van de stichting) in de Dolfijnen ambulance.

Eenmaal aangekomen bij het gestrande dier wordt er besloten wat er gedaan wordt. In ieder geval worden de dieren bijna nooit direct terug gezet. Vaak stranden ze dan weer, en dan nog meer uitgeput en vermagerd. Soms zijn de dieren zo ontzettend slecht dat er gekozen wordt om ze in te laten slapen.

24 uur zorg

Maar daar wordt natuurlijk niet van uitgegaan! Eenmaal in de ambulance worden de dieren vlot onderzocht. Er wordt goed naar het dier gekeken, van buiten en van binnen, de mond wordt ook goed bekeken, er wordt bloed geprikt en er wordt op de ademhaling gelet. De meeste dieren zijn voornamelijk heel erg uitgedroogd en vermagerd. Daarom moet er heel voorzichtig met ze worden omgegaan, voeding toedienen moet bijvoorbeeld langzaam worden opgebouwd.

In het opvangcentrum worden de dieren 24 uur verzorgd. Ze krijgen voeding, vaak vispap, medicijnen en worden dus ook de hele tijd in de gaten gehouden. De dieren worden ook gescand, misschien hebben ze wel een botbreuk of dragen ze wel een jong!

Na een paar weken gaat het met de meeste dieren al stukken beter. Ze groeien, eten genoeg en zijn weer helemaal vrolijk. Dan is er nog een laatste test.

(Foto eigendom SOS Dolfijn)

Spelende bruinvissen. (Foto eigendom SOS Dolfijn)

Levende vis

Allereerst worden de oren van de dieren getest. Bruinvissen en dolfijnen hebben een sonar gehoor waarmee ze ‘horen’ waar bijvoorbeeld vissen te vinden zijn. Met hun oren horen ze namelijk de trillingen die hun eigen geluiden teweeg brengen. Als de dieren deze test niet halen worden ze niet vrijgelaten. Dove dolfijnen en bruinvissen kunnen gewoonweg niet overleven. Gelukkig is dit bij SOS Dolfijn nog nooit gebeurd.

Halen ze de gehoortest dan volgt nog een bijzondere test. Er wordt een levende vis bij het dier in het bassin gedaan en daar moet natuurlijk op gejaagd worden! Zijn de dierlijke instincten nog in tact en gaat de bruinvis of dolfijn achter zijn prooi aan? Dan mag hij de zee weer in.

Milieu vriendelijk

Je kunt je nu misschien afvragen waar al deze moeite goed voor is. Het is toch veel goedkoper om de dieren gewoon een spuitje te geven? Dat is natuurlijk waar, al is het niet erg diervriendelijk. Ook zit er een veel bredere boodschap achter het redden van de zoogdieren. Mensen leren nu namelijk de dieren van de zee kennen, ze worden verliefd op die lieve dolfijnen en gaan meer nadenken over natuur en milieu. Als je bijvoorbeeld weet dat zeedieren bedreigd worden door vuil in de oceaan, dan gooi je natuurlijk je vuil niet meer overboord.

Ook geeft SOS Dolfijn veel voorlichting op diverse evenementen en ze zijn bezig met een lespakket voor de basisschool.

sos dolfijn

Een bruinvis die weer terug naar zee gaat.(Foto eigendom SOS Dolfijn)

sos dolfijn

Vrij! (Foto eigendom SOS Dolfijn)

Wat kan jij doen?

Nou, heel veel. Je kunt bijvoorbeeld geld doneren aan de stichting. Maar je kunt ook een presentatie geven op je school of op je werk. Misschien wil je zelfs wel vrijwilliger worden! Neem zeker even een kijkje op de site voor de mogelijkheden.

Als klein meisje was ik echt al gek op dolfijnen en bij mijn bezoekje aan de stichting mocht ik de bruinvissen voeren. Zo leuk, mijn dag kon niet meer stuk! Ik vind het heel goed dat er zoveel gedaan wordt door de stichting SOS Dolfijn. Volgens mij is het heel erg belangrijk dat we aan het milieu en de natuur denken. Want zeg nou zelf, je wilt toch ook dat jouw kinderen later ook nog dolfijnen kunnen zien?

Opvangcentrum

Orka Morgan was er ook nog, wat een mooi beest!

Opvangcentrum

Morgan.

Hoe draag jij je steentje bij aan een beter milieu?

Foto’s van ons bezoek door Anouk Smit (anouksmit.blogspot.com), de andere foto’s zijn eigendom van SOS Dolfijn.

Door Marit

LOVE dit artikel
0 meiden hebben deze blog geloved